zondag 9 juni 2019

Grebbelinie-oude spoortrace

Tja, wat valt er te zeggen over deze route? Eerst een lange rechte lijn over het oude spoortracé van Kesteren naar Amersfoort, vervolgens via de Grebbelinie weer naar het noorden en dan weer een stukje terug langs het spoortracé. Het industrieterrein vormt een hindernis waar ik door of omheen moet.

Startpunt is Hotel Restaurant Schimmel.

Direct aan de overkant een klein verscholen paadje in.

Verderop wordt het wat breder. Ik loop hier een deel over het Oudenhorsterpad, een klompenpad van 7.5 km.

Het is lekker warm weer maar de hoge bewolking houdt de zon grotendeels weg.

Op sommige huisje langs het spoor staan nog nummers uit de tijd dat hier nog treinen reden. Waarom ze dat deden weet ik niet.

Op de weg terug naar het noorden over de Grebbelinie is het gras erg hoog. Gelukkig bijna geen brandnetels en distels.


Kazematten.

Vanaf een vlonder (aanlegplaats voor kano's).


Verdedigingswerken langs de Grebbelinie.

Educatief stukje.

Schapen op de route. Leuk maar hun uitwerpselen trekken erg veel vliegen aan.

Na 14 km in 2 uur en 12 minuten ben ik weer terug. Jammer dat het niet zonniger was.

vrijdag 31 mei 2019

Hummelkopf (1929m) - Bose Nase (2220m)


Vandaag is het mooi wandelweer. De sneeuw ligt nog wel erg laag, dus ik kies een tocht uit op een zuidhelling en een niet te hoge top. Dat is dus bovenstaande route geworden. Van de Christebauerhutte naar de Hummelkopf, dan over de bergkam naar de Bose Nase en dan weer terug.

Bij de parkeerplaats van deze hut staat een bordje met daarop het vriendelijke verzoek om na de wandeling ook hier wat te komen nuttigen en hun parkeerplaats niet alleen te gebruiken als startpunt. Ik heb er achteraf een kop koffie genomen en een fooi gegeven. :)

Groene alpenweiden.

Bomen gekapt om het weidevee ruimte te geven.

Het eerste stukje sneeuw waar ik door heen moet.

De eerste top bereikt, op 1929m hoogte. Op de achtergrond de Hohe Leier waar ik vorig jaar was. Links de Bose Nase waar ik straks naar toe ga.

De Millstattersee.

Sachsenburg, op de splitsing van Drautal en Molltal.


Vanaf de Hummelkopf ga ik weer een stukje terug en daarna steek ik over naar een pad over de bergkam naar de Bose Nase. Dit pad is niet gemarkeerd maar wel goed te zien. Kan niet mis gaan.

Na een paar 100 meter hoogtemeters ben ik bij de Bose Nase op 2220m. Ik hoefde slechts één sneeuwveldje te kruisen.

Hier kom ik dus vandaan, in de verte de Hummelkopf.

Er ligt nog wel heel veel sneeuw boven de 2000m. Dit is de Reisseckgruppe. Ik hoop dat ik komende zomer wel hogerop kan...

Gurglitzen, daar was ik 2 jaar geleden al. Die berg is wat hoger, 2352m.

Ondertussen komt er een andere Bergsteiger, een man van 72 die in Spittal woont. We wisselen van alles uit over bergtochten, woonplaats enz. Hij geeft me een compliment dat mijn Duits vlekkeloos is. Na ruim een half uur op de top daal ik langzaam weer af.



Bergflora in allerlei kleuren.

Nog een laatste foto, ik ben dan al niet ver meer van de Christebauerhutte.

Na 3,5 uur inclusief pauze's ben ik weer terug. Totaal 7,5 km en 725 meter omhoog en omlaag.
Mooie tocht, niet al te zwaar. Technisch eenvoudig.

zondag 12 mei 2019

Mossel - Roekel

Startpunt is aan de Apeldoornseweg, vlak bij de Hartenberg. Een ronde van ruim 10 km wandelen.


Mosselse veld.



De "Mossel", een geliefde pauzeplaats voor fietsers. Het is er nu ook gezellig druk.


 Richting de Edese hei.

Dit was ooit eens een schuilplaats bij een zomerse onweersbui. Nu nog niet voldoende in het blad.

Hier zijn de wilde zwijnen flink bezig geweest.

Totaal 10,5 km in 1 uur en 44 minuten. Heerlijk wandelweer.

zaterdag 4 mei 2019

Planken Wambuis - Ginkelse Zand

Vandaag een route uitgezet vanaf restaurant De Planken aan de weg tussen Ede en Arnhem.

Het is een koude meidag met gure buien maar ook felle opklaringen. Ik heb in het totaal maar één hagelbui gehad.

De Kruislaan, men is hier druk bezig met het fietspad.

Onder de A12 door.


Een klein stukje meepakken van een mooi natuurgebied bij Wolfheze.

Parkeerplaats De Buunderkamp langs de A12. Nu eens van de andere kant.

Dit zou de Molenbeek moeten zijn. Maar geen water te bekennen...

De natuur wordt steeds groener.


Net onder de A12 weer door naar het noorden. Hier loopt zo'n mooi slingerend pad, ik kom hier wel vaker.


De Mechelse Kuil, mogelijk ooit voor volksvergaderingen gebruikt.

Even pauzeren op een bankje in de zon.

Als je goed kijkt zie je hier een ree wegvluchten.

De wolkenpakketten worden wat groter. Toch houd ik het droog tot aan de parkeerplaats.

Totaal 12,7 km gewandeld in iets minder dan 2 uur.