donderdag 20 juli 2017

Hochkedl (2558m)

De weersvoorspellingen waren voor vandaag tot een uur of 2 goed. Dus weer een bergtocht ondernomen, dit keer naar de Hochkedl op 2558m. Maakt onderdeel uit van de Reisseckgruppe.
 
Gestart ben ik vanaf de Christebauerhuette op ongeveer 1600m. Hier werd ik wel verrast dat we de parkeerplaatsen niet meer mogen gebruiken, alleen voor gasten van de hut zelf. Erg flauw hoor. Ik heb ze al een bericht gestuurd dat ze m.i. hier ook gasten mee verliezen. Ik heb na mijn tocht daar in ieder geval niets meer genuttigd!
 
Aankomst bij de Goriacher Alm na ruim 2 km. Een beetje een saaie weg.
 
Na de alm ga je nog verder naar het noordwesten om pas na ruim 4,5 km echt te gaan klimmen. Je hoeft gelukkig niet de hele tijd over de brede weg maar er is een parallel pad aanwezig door het bos.
Uiteindelijk kom je in een mooi gebied: Im Goassele, op ongeveer 2000-2200m hoogte.
 
Er zijn meerdere meertjes aanwezig.
 
De top ligt al op me te wachten.
 
Het laatste stuk naar de Scharte door een veld met grote en kleine rotsblokken.
 
Aangekomen op 2450m. Achter de dam ligt de Reisseckhuette. Geen geweldige plek voor een Gastwirtschaft/-hof.
 
Zo, nu deze hobbel nog nemen. Er is een nieuw gemarkeerd pad aanwezig.
 
Eenmaal boven gekomen moet je nog een stukje doorlopen om bij het Gipfelkreuz te komen. Die lijkt helemaal nieuw te zijn maar een stukje van het kruis is er afgeslagen. Het zou me niet verbazen dat dit gebeurd is door de bliksem afgelopen dinsdag.
Uiteraard vul ik het Gipfelbuch weer in.
 
Alle waterkrachtwerken goed te zien zo. Tot een paar jaar terug kon je met de Reisseckbahn nog tot de dam komen maar er blijkt geen nieuwe uitbater meer gevonden te kunnen worden. Het is nog steeds dicht. Jammer.
 
De Reisseck, rechts van het midden. Hier zie je ook dat het kruis wat verderop staat.
 
Ik ga dezelfde weg weer terug. Het bovenste stukje is, zoals je kunt zien, van extra steunen voorzien.
 
Het hele gebied ligt nu in de zon.
 
Op de terugweg neem ik regelmatig pauze, hier bij een meertje.
 
Toch wel frappant: zonet nog bijna wolkenloos, nu ontstaat er ineens een stapelwolk.
 
Weer op de hoogte waar bomen groeien.
 
Koeien op de Goriacher Alm.
 
Na 17,5 km en +/- 1100 hoogtemeters ben ik weer terug bij de auto in 5 uur en 45 minuten. Behalve het aanloopstuk een prachtige route!

maandag 17 juli 2017

Maresenspitz (2916m)

Aangezien vandaag prachtig weer voorspeld wordt ga ik de Maresenspitz bij Mallnitz nog een keer proberen. Vorig jaar moest ik de beklimming afbreken door het slechte weer. Ik parkeer de auto nu iets verder, namelijk bij de Wolliger Hutte (1576m).

De eerste paar 100 meters zijn met de kale hellingen niet zo mooi. De zon staat nog achter de bergen zodat het tijdens het klimmen nog koel is. Het is nu 06:30 uur.

Door even flink door te stappen bereik ik Auernig in 50 minuten. Auernig ligt op 2130m hoogte. Ik voel nu de eerste zonnewarmte! Vanaf hier is het de bedoeling om de Grat te volgen richting de Maresenspitz, nog ruim 4,5 km te gaan!
Vanaf Auernig ga je eerst via een pad links van de bergrichel, redelijk vlak.

Aankomst bij Torlkopf. In de verte is de voortop van de Maresenspitz te zien.
 
Bij Niedere Scharte is het ook even wat klauterwerk. Op zich goed te doen wanneer je geen hoogtevrees hebt.
 
Wanneer je op 2900m komt moet je niet denken dat je er al bent. Je moet dan zeker nog 10 minuten verder om de top op de foto te bereiken. En dit stuk moet je zeker "trittsicherkeit" hebben.
 
Op de top vul ik mijn naam en herkomst in in het Gipfelbuch. De vorige beklimmer was 4 dagen geleden. Een kruis staat hier niet. In totaal heb ik er 2 uur en 55 minuten over gedaan om hier te komen. Afstand was 6,5 km en hoogteverschil 1380m.
 
Even een bewijs dat ik er echt was.
 
In de verte de Grossglockner.

Links de wit besneeuwde Ankogel.
 
De Polinik.
 
 
 
Omdat het wat koud is op de top ga ik na een 10 minuten even wat naar beneden, zo'n 10m lager, uit de wind, in de zon. In de verte de doorgang tussen de 2 muren van Torlkopf.
 
Op de terugweg neem ik ook nog even de Torlkopf mee (2446m). Op de achtergrond de Maresenspitz waar ik zojuist vandaan kom. Het is inmiddels een stuk warmer geworden dus m'n fleece trui is nu uit.
 
Hier kun je goed het paadje zien aan de rechterkant dat weer naar Auernig leidt. Daar moet je ook geen misstap maken...
 
In de verte het kruis van Auernig. Daar kom ik ook de eerste mensen tegen vandaag. Sommigen gaan nog door naar de Maresenspitz, pfff, dat bij deze warmte...
 
Ook bij Auernig neem ik weer uitgebreid pauze, genietend van het uitzicht en de warmte.
 
Vervallen hutten op de Rosskopfalm.
 
In het totaal ben ik 6,5 uur onderweg geweest waarvan zeker 45 minuten pauze. Prachtige tocht, vooral het stuk van Auernig naar Maresenspitz.

donderdag 13 juli 2017

Möllkopf (2397m)

Voor vandaag heb ik een bergtocht uitgezet vanuit het dal (Rakowitzen op 780m hoogte, tussen Stall en Flattach) naar de top van de Möllkopf (2397m). Ik gebruik hiervoor de tourenplaner (klik hier). De route download ik als GPX bestand en laad deze in mijn Garmin Montana. Uit een verslag van Duitsers heb ik al gelezen dat de route slecht gemarkeerd is en veel zoekwerk vereist is.

Het begint al bij de start. Ik parkeer de auto om ca. 06:30 uur in de buurt van het startpunt van het pad dat er volgens de kaart zou moeten zijn. Maar ik kan het pad niet vinden. Hmm. Ik vraag een oudere mevrouw die bij de boerderij aan het rommelen is of zij het weet. Uiteindelijk kan ik het pad dankzij haar vinden, ik moest dan wel even over privéterrein.
Het pad is redelijk goed te volgen totdat ik bij een gedeelte kom waar bomen gekapt zijn en alles bezaaid ligt met takken. Het pad is helemaal verdwenen.

Met behulp van de Garmin, goed kijk- en klauterwerk kom ik uiteindelijk boven bij Prochat op 1200m. Boven zijn de boosdoeners al weer net aan het werk. Vanaf hier volg ik een weggetje richting Steinwander Hochalm.

Als je goed kijkt zie je hier 3 rode stippen die een pad aanduiden naar boven. Ik ben nu aangekomen bij het pad dat van de Steinwandalm (1200m) steil naar boven gaat naar de Steinwander Hochalm (2000m). Daarbij kruis je telkens weer de bosbouwweg die ook naar de alm gaat.

De tussendoorpaadjes zijn over het algemeen goed te vinden, behalve wanneer je over een veld of wei moet. Dan is het weer goed zoeken.

Aankomst bij de eerste hut van de Steinwander Hochalm. Ik heb er nu al 1200 hoogtemeters op zitten. Hier even een korte rust nemen.

Wanneer ik de alm oploop word ik ontdekt door een schaap. Vervolgens komen alle schapen op de alm luid mekkerend naar me toe en volgen ze me, opdringerig als ze zijn. Ik krijg ze niet tot stoppen gemaand en loop dan maar stevig door tot ik op een smal paadje kom. Daar stopt het voorste schaap en de rest dus ook. Ergerlijk. Op de terugweg zal ik ruim om de alm heen lopen.

 
Om 10:30 uur ben ik op de top, bijna 10km verder en 1800 hoogtemeters. Ook hier zijn schapen maar dat zijn een andere soort die vrij rondlopen en ook schichtig zijn. Helaas laten ze wel hun behoefte achter op en rond de top die met gras begroeid is.
 
Prachtig uitzicht op het Mölltal, richting Winklern. 

Naar het noorden toe kun je zien dat deze top niet de hoogste is van de 3 op een rij: Strugenkopf en Mittagsspitz zijn hoger, respectievelijk 2420m en 2433m.

Na een klein half uurtje op de top ga ik weer rustig naar beneden. Via deze bergrichel kom ik weer bij de Bettlerscharte (2300m) om daar vervolgens weer naar de Steinwander Hochalm af te dalen.

Prachtig toch? Soort zonnebloempjes op rotsblokken... :)

Voor een groot deel volg ik dezelfde route naar beneden, dus ook weer struinen door de grasveldjes.

Ik daal nu wel helemaal al naar Steinwandalm, hier in de verte al te zien.

Een paar jaar geleden was ik hier ook om naar de Striedenkopf te klimmen maar kon toen de weg hier niet vinden en ben toen via de Gronalm naar boven gegaan. Nu blijkt dat de weg waar ik nu uit kom eigenlijk de weg was die ik destijds naar boven wilde....

Steinwandalm. Vanaf hier volg ik de route naar Wollatratten/Rakowitzen. Vanaf de verharde weg is er op een gegeven moment een weggetje naar beneden om de route naar mijn startplaats te bekorten.

Weer terug bij Rakowitzen. Op deze foto kun je gekapte helling (bruin) zien waar ik naar boven ging. Rechts zie je de Möllkopf.

Om 14:15 uur ben ik weer terug bij de auto. Een mooie tocht, maar wel eentje voor bergwandelaars die van zoeken houden...