Bergloper

Vandaag een iets minder hoge berg, de Teuchlspitz van 2320m hoogte. Deze zou een veel beter zicht op ons huis moeten hebben. Zoals je kunt zien zal het niet aan het weer liggen, het is strak blauw.

Ik parkeer de auto 's morgens om 06:30 uur langs de weg tussen Penk en Teuchl op een hoogte van 1260m. Ik wilde eigenlijk nog wat verder rijden maar de weg rechtsaf is verboden voor auto's. Dat betekent dat ik wel eerst een kleine 2 km over asfaltweg moet lopen, da's minder leuk.

Tja, zo kun je een wegwijzer ook bevestigen. Dat moet toch al een tijdje geleden zijn gebeurd gezien de "kwabben" die er al over heen gegroeid zijn.

Na 2 km gaat de weg over in een onverharde weg en pas vanaf deze huisjes op 1604m wordt het pas een echt wandelpad.

Hier heeft men een Naturdenkmal ingericht. Het verhaal beschrijft dat men hier in het verleden veel onheil heeft gehad door onweer, blikseminslagen, bosbrand etc. Deze boom (Larche) ontdekte men omdat deze groter dan andere was een een holte bevatte. Hierin heeft men een Christusbeeld geplaatst en sindsdien wordt Teuchl beschermd voor onheil. Op de 2 bankjes tegenover de boom is gelegenheid om even te gaan zitten voor gebed en bezinning.

Op 2000m geraak je weer uit de bossen en kom je in het open landschap. Dan gaat er letterlijk een wereld voor je open, altijd weer een indrukwekkend moment.

Wanneer je denkt boven te zijn mag je nog een heel stuk een veld oversteken waar door het ontbreken van bomen en stenen maar paaltjes met markering zijn neergezet.

Aan het einde van de gemarkeerde route staat dit kapelletje, ter nagedachtenis aan iemand die in de bergen omgekomen is.

Ik loop nog even door om wat hogerop te komen en ook de andere kant van de berg te kunnen zien waarvandaan ons huis goed te zien zou moeten zijn. Ik ben hier om 08:40 uur op een hoogte van 2320m.

Ik kan het huis vanaf hier goed zien, linksboven het middelpunt van de foto.

Het uitzicht is weer fenomenaal, zeker nu er geen wolken zijn. Zie ook het filmpje.
Na een uur genieten besluit ik weer terug te keren, het zal in de afdaling ook al flink opgewarmd zijn.

De koeien die ik op de heenweg ook al zag, staan nu volop in de zon. Ik begrijp alleen niet waarom ze niet het verse gras opzoeken maar op het kaalgevreten stuk blijven staan. Er zijn geen hekken die hen tegenhoudt.

Na een kleine 2 uur ben ik weer beneden bij de auto. De route is eenvoudig te doen, nergens moeilijke passages. En behoorlijk wat afwisseling.

Overzicht route:

donderdag 25 juli 2013

Polinik (2784m)

Vandaag is het dan eindelijk zover! De eerste bergtocht vanuit ons huis in Karinthie. En dat moet natuurlijk de berg tegenover ons huis zijn: de Polinik van 2784m hoog. Afgelopen dagen was het ook prachtig wandelweer maar op de een of andere manier had ik een ontsteking in m'n rechter bovenarm opgelopen. Maar vandaag alles weer ok.

Met de auto volg ik de route vanuit Obervellach naar de Polinikhutte totdat ik niet verder kan. Hier parkeer ik de auto. De hoogte is hier 1360m, dus in totaal 1400m klimmen en ook weer dalen.

De route naar de Polinikhutte gaat vooral door het bos waardoor je ook in de schaduw loopt. De zon schijnt weer volop en de temperatuur loopt snel op, niet alleen door de zon maar ook het stijgen...

Na een klein uurtje bereik ik de Polinikhutte waar het nog erg rustig is.

Zo, ik weet wat me te wachten staat. Net iets rechts van het midden is de Polinik. Net voorbij de 2000m hoogte passeer ik ook zo'n beetje de boomgrens.

De route voert over rotsblokken, boomwortels, leisteen, enz. Het pad is goed gemarkeerd, kun jie niet missen!

Als je goed kijkt zie je boven op de top een wit metalen kruis staan. Daar moet ik naar toe. Er zijn nog wat kleine sneeuwveldjes maar dat mag geen naam hebben.

Schapen. Na terugkomst bij de hut vraagt de waard of ik hun schapen heb gezien. Dat kan ik dus bevestigen.

Sommige stukken op het laatste deel zijn voorzien van kabels om je aan vast te houden. Echt nodig was het niet volgens mij.

Na net iets meer dan 3 uur vanaf de auto bereik ik de top. De zon schijnt volop maar toch is het koud, m'n vingers raken onderkoeld. In de verte ligt ons huis, net links van de spoorbrug. Rondom een geweldig uitzicht op alle toppen van de omgeving. Helaas ligt de Grossglockner in de wolken.

Zie filmpje voor 360 graden wat er te zien is. Na bijna een uur op de top te zijn geweest maak ik me op om weer terug te gaan. Ook omdat het toch wel koud is. Ondertussen heb ik even contact met Menno en Jiska gehad om te kijken of ze het spiegelen van mijn telefoon kunnen zien. En dat lukt een keertje.

Wel een heel bijzondere platte steen. Je zou 'm bijna op een begraafplaats kunnen gebruiken, maar krijg 'm daar maar eens.

Weer terug bij de Polinikhutte. Daar arriveren ook net 2 Nederlanders die van beneden komen. Ook met de waard praten we uitgebreid, die wil van alles weten en is erg geïnteresseerd wanneer ik
vertel dat we het huis naast Sigi Staudacher hebben gekocht. In deze kleine gemeenschap kent men elkaar bijna allemaal.

Na ruim een half uur en 2 mokken koffie vertrek ik weer naar de auto waar ik om 13:30 weer terug ben. Werkelijk een prachtige tocht met op de top een fenomenaal uitzicht.

Voor meer foto's zie Album Polinik

Het hoogteprofiel ziet er als volgt uit:

Voor meer info over de route:

zaterdag 6 juli 2013

Turfvelderpad Ederveen (klompenpad)

Vandaag wederom een klompenpad voor m'n rondje hardlopen. Het Turfvelderpad start op het Marktplein in Ederveen. Voldoende parkeerplaatsen in de buurt. Op het plein zelf kon ik niet komen met de auto maar ben toch nog even dit informatiebord gelopen. De route heeft een lengte van 13 km.

Ederveen is niet zo groot en na dit mooie voetgangersbruggetje ben ik al snel buiten de bebouwde kom.

Tussen weilanden door, over graspaden. Het is warm weer en extra warm zo in de open zon.

De route voert een stukje over de Grebbelinie. Je moet goed opletten wanneer je af moet slaan. Ik heb de route wel gedownload van iemands blog (www.gsnel.nl) maar desondanks kun je zomaar iets te ver lopen.

Deze zwaan blokkeert mijn route. Hij beschermt z'n wijfje en z'n jongen en is niet van plan mij zomaar voorbij te laten gaan. Als ik dichterbij kom begint hij te blazen. Ik neem maar een iets andere route.

Het mais komt al weer flink op. Nog even en ik kan er niet meer overheen kijken.

Hoe kweek je nieuwe bomen... Het ziet er wel wat wanstaltig uit.

Dwars door het maïsveld....

Ach, wat lief....

Hoezo klompenpad?

Weer terug in Ederveen. Ik heb de lengte van de route niet goed kunnen meten omdat ik 2x m'n GPS uit had staan. Maar zo zag de route er ongeveer uit:

Ik vond het een leuke route, had iets meer door weilanden e.d. gemogen i.p.v. landwegen.

zaterdag 29 juni 2013

Het Paradijspad - klompenpad

Ik ben vanmiddag in het paradijs geweest. En inderdaad: het een paradijselijke route. Toch wel een van de mooiste klompenpaden tot nu toe. Het Paradijspad start bij Kaasboerderij Vanelly, Achterveldseweg 26 in Barneveld. Daar is ook een parkeerplaats aanwezig.

Het eerste stukje gaat over een betegeld pad met tegels die een beetje schots en scheef liggen. Dit wordt waarschijnlijk ook gebruikt voor koeien want er liggen ook de nodige vlaaien. Maar al snel ga je naar links en mag je dwars door het weiland tussen de koeien door lopen.

Het valt me al snel op dat het hier een nat gebied is met drassige paadjes. In andere wandelberichten las ik van brandnetels en distels maar daar heb ik geen last van, blijkbaar is het een keer gemaaid.

Het is een zeer afwisselende route met bos, wei, beekjes en watertjes. In dit geval de Barneveldse beek. Het is onverwacht vanmiddag mooi weer geworden, toch zie ik nauwelijks anders lopers en wandelaars.

Nu betreed ik echt het Paradijs!

Prachtige lucht, en ook nog over een stukje heide.

De route gaat voor een groot deel wel weer over hetzelfde pad terug. Eigenlijk is dat helemaal geen probleem want het ziet er op de terugweg toch anders uit omdat je de andere richting in kijkt.

Bij terugkomst bij de kaasboerderij blijk ik precies 10 km te hebben gelopen in 1 uur en 5 minuten netto looptijd. Ik ben aardig wat keren gestopt om even foto's te nemen en van de omgeving te genieten. Ik kan je dit klompenpad van harte aanbevelen, wandelend of hardlopend.

zaterdag 8 juni 2013

Het Nederwoudsepad (klompenpad)

Vandaag staat het Nederwoudsepad op het hardloopmenu, wederom een klompenpad. Ik heb de smaak te pakken, vooral met dit mooie weer.

Het Nederwoudsepad is een klompenpad tussen Renswoude en Lunteren, volgens m'n GPS 13,3 km lang. De start is bij camping de Grebbelinie aan de Ubbeschoterweg 12 te Renswoude.

De camping ligt vlak bij Fort Daatselaar, onderdeel van de Grebbelinie. Ik heb hier al wel vaker gelopen maar nu precies andersom.

Je loopt een heel stuk precies op de grens tussen Gelderland en Utrecht. Regelmatig plassen aan de Oostzijde van de linie.

Afgoderij nu ook in de digitale wereld?

Bij de Postweg een stukje parallel over een landgoed met dit fraaie tuintje.

Sloten genoeg, altijd een rustgevend beeld vind ik.

Eindelijk, een echt stukje klompenpad :) Het valt me op dat dit pad wel erg veel boerenweggetjes heeft, verhard en onverhard. Ik verwacht toch bij een klompenpad wat meer kleine wandelpaadjes.

Een van de leuke dingen van de klompenpaden is dat ze op elkaar aansluiten. Er zijn dan ook regelmatig overstappunten te vinden voor degenen die wat verder willen lopen.

Wat ik ook erg fijn vind aan een klompenpad is de stilte.... Laat er nu net op het laatste stuk een colonne van antieke tractors voorbij komen met bijbehorende uitlaatgassen. Ook wel weer leuk om te zien.