Hohe Leier

De Hohe Leier in de Ankogelgruppe kan van 3 kanten beklommen worden. De bekendste is via de klettersteig Bella Vista, vanuit het noorden. Daarvoor heb je echt het juiste materiaal nodig. Verder is er de "normalweg", die via de Rossalmscharte naar boven gaat. Ook dan moet je wat gesicherte gedeeltes langs (vanaf 2650m). De laatste mogelijkheid is via de Ostgrat. Volgens de wegwijzer alleen voor geubten. Uiteindelijk probeer ik de route via de Rossalmscharte.

Met de auto rijd ik vanuit Lendorf naar de Hinteregggraben. Eerst gewoon asfalt, later een Schotterweg. Totdat ik bij een parkeerplaats kom waar ik niet verder mag, zo'n kilometer voor de Kohlmaierhutte. Hoogte 1400m.

Zo'n 2 km loop je over een eenvoudige almweg. Erg mooi is het dal hier helaas niet.

Pas wanneer het echt wat omhoog gaat wordt de omgeving veel mooier. Ik word ingehaald door 2 jongere wandelaars maar nadat ze pauze hebben genomen en ik hen weer voorbij ging heb ik ze niet meer gezien. Ik ben meer van het doordieselen op de heenweg.

Heerlijk rustig, hooggebergte landschap.

Rossalmsee.

Nu begint het echte klimwerk: over grote blokken, constant goed kijken waar je gaat staan.

Op de Rossalmscharte (2500m) aangekomen. Ik ben zojuist door een loper ingehaald die wel erg snel gaat. Leek meer op een training voor bergmarathons.

Ik loop even iets verder en heb dan uitzicht op de stuwmeren van Reisseck.

Maar hier moet ik heen: de Hohe Leier. De weg is goed gemarkeerd, dus ik kijk wel hoe ver ik kom.

Na een flinke klim kom ik tot op 2665m hoogte. Vanaf hier moet je wel de aangebrachte kabels (Seilen) gaan gebruiken. En daar heb ik geen klimmateriaal voor. Qua steilte vind ik het te riskant en ik ga niet verder. Misschien had ik toch beter de Ostgrat kunnen nemen.
Het uitzicht vanaf hier is weer fenomenaal. Ook de Hochkedl (2558m) is hier te zien waar ik al eerder was.

In de diepte de Rossalmsee waar ik vandaan kwam.

Kraftwerken Reisseck, Berghotel.

 Eerste gedeelte van de klettersteig over de Grat.

Tweede gedeelte van de klettersteig tot aan de top.

Na een half uur keer ik weer rustig terug naar het dal. De Rossalmsee nu wat meer in het licht.

Dit was het splitsingspunt waar ik waarschijnlijk beter toch de Ostgrat had kunnen nemen.

De Kohlmaierhutte van 2 kanten gezien.

Na 6 uur en 20 minuten ben ik terug bij de auto. Totaal 16,6 km gelopen met 1270 hoogtemeters.

Deze tocht moet ik nog maar eens over doen via de Ostgrat.

Kleines Kreuzeck

Dit de de route die ik heb uitgezet voor vandaag. In ieder geval de Goldgrubenscharte bereiken en zo mogelijk de Kleines Kreuzeck en de Grakofel.

Met de auto vanuit Sachsenburg omhoog en bordjes Salzkofelhutte volgen. Na een kilometer of 9 kom je bij een Kraftwerk en kun je parkeren (1200m) vlak voor het bordje dat er over 300m een slagboom (Schranken) is.

Dit is de Schranken waarvan gesproken is. De spijlen zijn zo ver uit elkaar dat ik er tussendoor kan. Anders moet je er om heen door het hoge onkruid en gras.

Het eerste stuk is eenvoudig. Een gewone Forstweg volgen tot aan de eerste alm.

De Haslacher Alm.

Hiasenalm. Hier is het pad niet echt duidelijk, je moet gewoon aan de linkerkant blijven lopen langs de bomen.

"Gedenksteen"

Eventueel rechtsaf voor de korte, steile, route naar de Salzkofelhutte.

Ambrosalm.

Splitsing weg naar de Salzkofelhutte en naar Feldnerhutte. Ik ga richting de Feldnerhutte.

In de verte de Scharte waar ik naar toe moet.

Eenmaal op de rand gekomen gaat het pad aan de achterkant verder.

Bovenop de Goldgrubenscharte (2448m) gekomen in 2,5 uur.

Vanaf de Scharte klim ik nog wat verder de Kleiner Kreuzeck op. Maar na de eerste trap (2470m) ga ik toch maar niet verder. Het risico wordt me wat te groot.

Richting het westen.
Ik daal maar weer af naar de Scharte, en dat is al lastig genoeg.

Koeien aan de andere kant van de Scharte.

Hier was ik zojuist al voor een groot stuk op geklommen.

Na een half uur verblijf ga ik dezelfde weg weer terug. Zoals je hier kunt zien zijn de paden niet helemaal zonder gevaar.

En door dit dal mag ik weer terug.

Heerlijk rustig over de almen wandelen bij het steeds warmer wordende weer.

De koeien schrikken als ze me zien en rennen weg om in een groep bij elkaar te gaan staan.

Prachtige oude almhutten.

Degene die de weg heeft aangelegd had een passie voor stapelen van grote stenen.

Totale route 15,5 km met +/- 1200 hoogtemeters in 5 uur en 30 minuten.

Stellkopf (vanaf Rollbahn Flattach)

Vandaag moest het er van komen. De hele dag mooi weer voorspeld, dus een lange tocht is mogelijk. Mijn doel is de Stellkopf op 2851m hoogte. Ik start vanaf de parkeerplaats bij de Rollbahn waar je komt via Laas/Grafenberg. Het laatste stuk is tolweg (5€ aan munten).

Een horizontaal pad van 4 km lang, vroeger gebruikt voor de koperwinning. Je bent hier op ongeveer 1750m hoogte. Ik start om 06:15 uur.

Inclusief een tunneltje.

Na 4,5 km kom je bij het Fraganter Schutzhaus. Het is hier nog erg stil.

Vanaf het Fraganter Schutzhaus tot deze Almgasthof (Eggerhutte) ga je over een gewone weg, licht omhoog. Hierna gaat het echt beginnen.

Eigenlijk ga je in één rechte lijn naar de Schobertorl op 2360m. Door alm weiden, langs hutten en een bergbeek.

Schobertorl na iets meer dan 2 uur bereikt. Vanaf hier wordt het het even wat zoeken. Ik wil namelijk een stuk afkorten en op de kaart staat wel een pad aangegeven maar niet gemarkeerd. Ik volg precies de GPS route over de alm, richting noordwesten.

Het belangrijkste is dat je op de juiste plaats uitkomt in het dal met het pad naar de Stellkopf. Vanaf hier is gelukkig wel een goed zichtbaar pad te zien.

Je komt uiteindelijk bij dit huis uit waarna je direct naar boven kunt naar het bergpad. Ik ben er hier dus al omheen gegaan.

Het pad voert groene alpenweiden. De Stellkopf is links te zien bij het witte sneeuwveldje.

Uiteindelijk kom je op een soort scharte waar je naar rechts moet, het laatste stuk.

Boven! In precies 3 uur en 45 minuten (10:00 uur). In de verte is de Grossglockner te zien.

In 1992 is dit kruis neergezet.

Molltaler Gletscher is goed te zien.

Op de top pauzeer ik een half uur. Eten, drinken, droge sokken aan, insmeren tegen de zon. Daarna ga ik weer naar beneden. Onderaan zie ik de man en vrouw komen die ik op de heenweg heb ingehaald.

Harmlose Wolken.

En weer door de groene weiden terug. Hier kun je mooi zien waar ik naar toe moet. De Schobertorl ligt iets links van het midden.

Dat is de doorgang waar ik straks weer naar boven moet om bij de Schobertorl te komen.

Deze koe hindert enigszins om de overstap te maken. Maar gaat uiteindelijk een stapje aan de kant.

Zo ga ik op m'n gemak weer verder naar beneden, alhoewel: m'n voeten gaan wel zeer doen.

Totaal ben ik 26 km onderweg geweest met 1400 m op en neer. Totaal 7 uur en 50 minuten.
Mooie tocht maar eigenlijk jammer dat je 2x4 km Rollbahn moet lopen, dat is wat saai en extra belasting voor de voeten. Je kunt de Stellkopf ook vanaf het Sadnighaus beklimmen, dan is het beduidend minder ver.