Trainen met Kouketer

Vanaf oktober vorig jaar kom ik regelmatig bij een klant van me in Kielwindeweer. Dit is zo'n beetje om de hoek bij Henk, beter bekend als Kouketer op het hardloopforum Chat'n'run. We hebben al een paar pogingen gedaan om na afloop van mijn klantbezoek eens samen te trainen. Ik wilde nu wel eens weten wat nou dat rondje Kooipolder was waar Henk het vaak over heeft. Een train'n'greetz in het klein.
Vandaag hadden we uiteindelijk afgesproken. Helaas heeft Henk al een poosje hielklachten dus leek het me dat het alleen een greetz zou worden maar Henk nodigde me uit om toch te komen trainen waarbij hij mij als gids op de fiets zou begeleiden. Toppie!

Henk woont prachtig daar in Froombosch (let op: klemtoon op bosch): aan de rand van het dorp met uitzicht tot aan de horizon. Na aankomst maak ik kennis met Alie, zijn vrouw. Na een hapje eten en daarna omkleden: op pad voor een rondje van 23,4 km volgens Henk. Dan zie je nog eens wat.

We verlaten Froombosch in zuidoostelijke richting en gaan dan de Slochterdijk op. Froombosch valt onder gemeente Slochteren dus ik verwacht wel wat heuveltjes met al die verzakkingen door de aardgaswinning maar Henk verzekert me dat dat wel meevalt. Alles zakt gelijkmatig.

We enteren een prachtig natuurgebiedje, de Baggerputten. Een klein beklimminkje van een dijk, speciaal door Henk voor mij uitgezocht.

Na een kilometer of 8 komen we in Slochteren. Ik mis het bordje "Verboden te roken".
Henk geeft me erg veel informatie waardoor de tijd en de kilometers vliegen. Jammer dat ik geen kladblokje heb meegenomen, dat zou veel meer recht doen aan zijn gidsrol.

Fraeylemaborg. De locatie waar veel stellen elkaar het jawoord geven. Ook Henk en Alie zijn hier getrouwd (mocht ik verklappen van Henk).

Daar horen natuurlijk ook prachtige tuinen bij.

Groningen is nogal plat dus heeft Henk in ieder geval dit steile bruggetje voor mij uitgezocht.
Zoals je trouwens kunt zien is het prachtig weer! Er staat wel een stevige wind uit het oosten.

De Fraeylemamolen, 1 van de 3 die daar op een rij staan. De laatste molen, de Ruiten, staat net op het grondgebied van Froombosch.

Ja, ik was er ook.. Als ik het goed heb staat er in dat bosje achter me de tweede molen. Lijkt me niet echt handig om wind te vangen...

In de kuil van Slochteren mag natuurlijk een aardgaslocatie niet ontbreken. Hier is er dus een.

De Woudbloem. Herkomst van deze naam is onbekend. Helaas ben ik ook vergeten welke functie die gebouw had/heeft. Moet Henk nog maar even aanvullen als reactie.

Deze arbeidershuisjes stralen voor mij een bijzondere sfeer uit. Hoe zou het hier vroeger zijn geweest?
Persoonlijk vind ik dit wel een erg geslaagde foto met de spiegeling in het water.

Een eenzame werker op het land.

De Kooipolder. Eindelijk ben ik dan op Henk's zo geroemde trainingsgronden. Indrukwekkend natuurgebied.

Need I say more?

Er gaat dus inderdaad niks boven Groningen. Alles loopt hier dood.

Vlak voor terugkomst in Froombosch komen we nog langs de eerste aardgaslocatie in Groningen. Daar wordt inmiddels een en ander gesloopt.
Bij terugkomst geeft de Forerunner 23,3 km aan. Maar Henk zegt dat ik te vroeg gestopt ben, ik had door moeten lopen tot in zijn tuin....
Deze train'n'greetz was wat mij betreft erg geslaagd! Mooi loopgebied, veel ge-chat, lekker getraind. Alleen jammer dat Henk niet zelf kon lopen. We hebben al afgesproken dat we hetzelfde een keer herhalen maar dan op de Veluwe! Henk, bedankt voor deze tour!

Eigen Heuvelrugloop

Het plan was om vandaag met de Sibbing & Wateler Heuvelrugloop mee te doen in Veenendaal. Ik was al van plan op en rond de Amerongse berg te gaan trainen en ontdekte afgelopen week dat deze loop vandaag plaatsvindt. Vorig jaar heb ik er ook aan meegedaan, maar toen viel het in juni. Daarom was ik nu wat verrast.
Toch ben ik vanmorgen vroeg gaan trainen omdat er andere plannen in het gezin waren m.b.t. de middag. Om 05:00 uur opgestaan. Ik kijk naar buiten en zie dat het droog is. Er is regen aangekondigd vanuit het zuiden in de loop van de morgen dus hoop ik het nog droog te houden. Op het moment dat ik de deur uitstap begint het helaas te regenen, onaangekondigd. Hmm, toch maar op pad gaan.
Ik parkeer de auto weer bij Residence Rhenen en ondertussen regent het al behoorlijk. Ik laat me hier echter niet door weerhouden om te gaan lopen. Om 06:00 uur start ik en loop eerst een deel van het parcours van de Galgenbergmarathon. Daarmee heb ik de eerste 2 klimmetjes al weer te pakken. Bij de Eenzame Eik ga ik dit keer rechts af en zwerf wat door de bossen en heuveltjes richting Amerongen. Ik probeer zoveel mogelijk klimmetjes mee te pakken. Uiteindelijk kom ik weer bij de Eenzame Eik, loop nog 1x de ronde met de 2 klimmetjes en ga dan richting de Dikkenberg.
Ik krijg bijna een hartverlamming wanneer er van rechts ineens een hond wild blaffend op me afstormt. Ik loop al bijna 90 minuten in alle rust met alleen regengekletter. Met een bonzend hart stop ik even en ga rustig wandelen terwijl de hond nu toch wel erg dichtbij komt. Even verderop zie ik nu z'n baasje staan met nog 2 hondjes. Ik zeg tegen hem dat dit zo niet kan. Hij is gepikeerd en zegt dat het een losloopgebied voor honden is. Ja, zeg ik, maar alleen wanneer je hond zich kan beheersen en dat kan deze niet. In Trainings Center zie ik dat mijn hartslag een piek vertoont die 10 slagen hoger ligt dan tijdens het lopen daarvoor....
Ik steek de weg tussen Veenendaal en Elst over en duik het bos aan de andere kant in richting Kwintelooyen. Een man met een hond waarschuw ik nu maar met een kuchje. De paden hier zijn erg slecht, veel plassen, blubber en boomstronken. Volledig onaangekondigd lig ik ineens languit op de grond, in de blubber. Ik weet niet eens waardoor. Van boven tot onder bruin. Vooral handen, ellebogen, borst en knieen vangen de val op. Zo te zien geen bloed. Ik maak me wat schoon bij een regenplas. Dan hoor ik stemmen. Net nu komt er een loopgroep voorbij die mij onderzoekend bekijken. "Net gevallen, tja, kan gebeuren...".
Na 27,5 km kom ik weer bij de parkeerplaats, ik vind het welletjes (ik wilde eigenlijk 30 doen). Het heeft aan 1 stuk door geregend en ik ben smerig. Snel naar huis voor een warme douche. Desondanks heb ik weer een lekkere training achter de rug en heb ik nog de hele dag voor me liggen!

Trainen in het Beierse Woud

Naast de Welschlauf heb ik 's morgens vroeg (start voor 06:00 uur!) vaak getraind in het Bayerische Wald. Het is een prachtig wandel- en loopgebied. Er zijn veel wandelroutes uitgezet die ik dan ook voor m'n trainingen gebruikt heb.

We zaten slechts iets meer dan een km van de Oostenrijkse grens maar ook vlak bij het drielandenpunt Duitsland-Oostenrijk-Tsjechie.

En niet te vergeten: we zaten vlak bij de Donau! Prachtig zoals die meandert tussen de groene heuvels door. De Donau stroomt hier op zo'n 300m hoogte, de heuveltoppen gaan hier tot de 750m.
Met Thirza heb ik nog een fietstocht langs de Donau gemaakt waarbij we meerdere keren met een veerpontje moesten oversteken.

Gottsdorf, het dorp waarbij ons vakantiepark lag. Dit was tijdens een rustige training vlak voor de Welschlauf.

Kraakheldere lucht en mistbanken in het dal. Zoals je het eigenlijk alleen in de vroegte kunt ervaren. Het kan overigens ook errruug koud zijn in de vroege ochtend, maar daar kun je je op kleden.

Wanneer je goed kijkt kun je hier op de achtergrond de besneeuwde bergen van Ober-Osterreich zien.

Een mooi hoogteprofiel van mijn laatste training afgelopen vrijdag. Vanaf het vakantiepark naar Oostenrijk, via een steil pad afdalen naar het Donautal, een stukje vlak lopen en vervolgens een enorme klim terug naar Gottsdorf. Los van de haarspeldbochten is gemiddelde stijging 13%. De kunst is om een evenwicht te vinden dusdanig dat je niet hoeft te gaan wandelen. Die lag bij deze klim tussen de 7:00 en 7:30 minuut per km.
Totaal hier toch 5x getraind (afstanden 10-16 km).

Welschlauf

's Nachts om 03:15 opstaan om mee te doen aan een marathon in Steiermarken, Oostenrijk. Wie bedenkt zoiets? Maar na een beeldverslag gelezen te hebben van mijn Duitse loopkennis Thomas (de Genusslaufer) was ik verkocht, die wilde ik wel een keer lopen!
Het is 3 uur rijden vanaf Passau (ons vakantieverblijf) naar de finishplaats Ehrenhausen (even onder Graz) en bij aankomst even gevraagd waar ik me om kan kleden. Een brandweerman verwijst me naar de burgemeester die even verderop staat en volop in de organisatie is betrokken. Ik mag we wel omkleden in het Rathaus maar hij kan me niet garanderen dat m'n spullen dan goed terecht komen. Dat risico neem ik niet en ga maar naar de bussen die klaar staan om ons naar de start te vervoeren. Daar zal ik genoeg tijd hebben om me om te kleden.

Het startpunt van de marathon is in Wies. Het hele centrum is omgedoopt in een feestterrein met bankjes, tafels, kraampjes, muziek en versiering. Twee omgebouwde klaslokalen van een naastliggend schooltje dienen als omkleedlokalen. Alle ruimte en nog alle tijd!

Op de achtergrond het startdoek.
Ik heb nog alle tijd voor de start en het is prachtig weer. De temperatuur is nog niet zo hoog maar het zonnetje brandt al lekker op je huid. Ik zoek een plekje uit op een bank waar ik nog lekker een uur kan relaxen voordat we kunnen gaan lopen.

Iedereen is al vroeg uit de veren dus ook de plaatselijke muziekkapel. Met zo'n relaxte omgeving vraag ik me af of ik straks nog wel zin heb om te vertrekken.

Tekenend voor de ontspannen sfeer is dat de starter tot 3x toe de lopers moet motiveren om naar de start te komen. Geen gedrang vooraan.
Uiteindelijk starten we toch om precies 10:00 uur om via de Sudsteierische Weinstrasse over 42,2 km naar Ehrenhausen te lopen.

Het gebied wordt gekenmerkt door vele heuvels met hoogteverschillen tussen de 300 en 600 meter. Geen vlak stuk te bekennen, heuvel op, heuvel af. Verder wijngaarden, bossen, gras enz.
Ook is duidelijk dat de economie hier wel vaart. Vele mooie, luxe woningen!

Zo af en toe mooi uitzicht.

De hellingspercentages zijn soms erg pittig. Tot ongeveer 21 km is het meerendeels stijgen. Ik heb daar weinig moeite mee en hoef niet te wandelen.
Vanaf 21-35 km is het steeds heuveltje op, heuveltje af. Het begint wel steeds warmer te worden en op veel stukken loop je in de open zon. Ik zweet behoorlijk en drink daarom ook wat meer.

Gelegenheid om te drinken is er genoeg. Er zijn maar liefst 21 drinkposten op de route. Elk dorpje wil zich van z'n beste kant laten zien. Alleen jammer dat ze nergens cola hebben vooral na de 25 km smacht ik daarnaar.

Wijnbouwgebied.

Na ongeveer 25 km komen de lopers van de halve marathon er bij. Hierbij ook veel verklede lopers. Dit is een burgemeester die met een aantal andere burgemeesters een estafette loopt.

Een tovenaar en een elfje. Ze lokken veel opmerkingen uit het publiek. "Du bist bezauberend" e.d.

We lopen een heel stuk langs de grens met Slovenie, de tekst op het bordje is mij onduidelijk. Wanneer je aan de rechterkant van de weg loopt ben je in Slovenie.

Arabieren?
Vanaf 30 km merk ik dat m'n maag weer gaat opspelen. Ik moet dus wat rustiger aan doen om er voor te zorgen dat ik nog kan blijven drinken. Ik vul dit in door heuvelop steeds te gaan wandelen zodat m'n hartslag onder de 160 blijft.
Vanaf 35km is het voornamelijk nog naar beneden lopen. Toch lukt dat ook niet zo goed meer omdat de vochtopname onvoldoende is en de spieren niet meer zo willen.

Na de finish zoek ik snel een plekje buiten de drukte om even bij te komen. De misselijkheid is er nog en ik verwacht dat ik nog wel moet vomiteren. En inderdaad, wat braakneigingen maar geen vloeistof. Waarschijnlijk heb ik dit keer dan toch nog te weinig gedronken bij dit warme weer?
Ik moet zeggen dat ik weer genoten heb, zware maar leuke route, veel gezelligheid, goede organisatie. O ja, en ik kwam in 4 uur en 23 minuten binnen. Totaal +700/-640 hoogtemeters volgens SportTracks.

Rondje om de Koepel met Menno

Met Menno als begeleider op de fiets vanmiddag even lekker getraind rond de Koepel in Lunteren.