Edese hei in een paars jasje

Startpunt is de parkeerplaats bij de kazerne aan de Hessenweg, aan de westkant van de Edese hei. Ik wil hier vandaag lopen omdat de heide zo langzamerhand steeds paarser wordt.

 

Weer veel mul zand en.... paarse hei.

 

Buitenaardse objecten?

 

Toch is vandaag nog niet het hoogtepunt van de paarse gloed. Het kan nog mooier.

 

Oud Reemster hei

 

Het mais langs de kanten vormen al een echte muur.

 

 

 

In totaal 18,5 km gelopen in 1 uur en 55min. Grotendeels onverhard en ook veel mul zand. Volgende week zal het waarschijnlijk nog paarser zijn....

Kootwijkerzand

Een rondje van 17km uitgezet over het Kootwijkerzand. Prima weer, zonnig, 21 graden. Startpunt is aan de Heetweg bij bovenstaand picknick veldje.

 

 

 

 

 Wat een zandbak. En zo zwaar om te lopen...

 

 Het is begin augustus, de heide begint langzaam paars te kleuren. Dat wordt weer genieten de komende weken.

 

Op een bepaald moment verlaat ik de Kootwijkerdijk om nog een stuk binnendoor te gaan.

 

Na 1 uur en 50 minuten ben ik weer terug bij de auto, het ging niet zo snel door al het mulle zand maar toch weer heerlijk gelopen.

Vroeg rondje

Barneveldse beek om 06:00 uur.

Stoutenburgerpad (klompenpad)

Koetshuis Stoutenburg. Startpunt vandaag voor mijn hardlooprondje. Ik ga een nieuw klompenpad lopen, namelijk het Stoutenburgpad.

 

Bij het startpunt is altijd een informatiebord aanwezig met aanwijzingen. Onder andere ook dat er niet gefietst mag worden en honden ook niet mee mogen. Je komt namelijk over privé terrein. parkeerruimte is meer dan voldoende aanwezig.

 

Rondom het koetshuis is er van alles te doen voor kinderen met duidelijke aanwijzingen op borden.

 

Kijk, dit zijn nou typische onderdelen van een klompenpad.

 

Ik voel me hier erg thuis: de Barneveldse beek.... :)

Ik wijk hier even af van het klompenpad om een extra lus te maken omdat ik wat meer kilometers wil maken. Ik ga in westelijke richting langs de beek en via "Heerlijkheid Stoutenburg" maak ik dan een lusje van 3,5 km. Een erg mooi stukje, ik snap niet dat ze dat niet in de route hebben opgenomen.

 

Vanaf hier een erg leuk stuk via bruggetjes langs de oever van de Barneveldse Beek.

 

Een vistrap.

 

Dit is een beetje de standaard manier bij een klompenpad om een hek over te gaan.

 

Meerdere beken kruis je. Naast de Esvelderbeek ook de Hoevelakense Beek.

 

Na een km of 9 kom ik in de buurt van de bebouwing en de snelwegen maar je merkt er maar weinig van. Ook hier mooie paden door de Schammer, een dagrecreatiegebied met diversiteit in flora en fauna. Je hebt nauwelijks door dat je onder de "rook" van Amersfoort bent.

 

Het laatste stukje terug naar het Koetshuis.

 

 

In totaal heb ik nu 13,6 km gelopen in 1 uur en 20 minuten. Wanneer je de route als GPX bestand wilt hebben kun je dat via Afstandmeten.nl downloaden.

 

Voor alle foto's: klik hier

 

Ik vind het een erg mooi klompenpad met veel afwisseling en nauwelijks last van het bebouwde gebied.



Oude spoortunnel

Menno en ik maken nu het even goed weer is een onderzoeksrondje vanaf ons vakantiehuis. We gaan bij de buren naar boven en houden hier links aan, langs hun huis.

 

Na een flinke klim komen we bij de voet van de grote spoorbrug waar we onderdoor lopen.

 

Na boven gekeken ziet het er zo uit.

 

Let op: het is een pad voor gevorderde wandelaars zonder hoogtevrees!

 

Een stukje verder komen we op het oude tracé van de spoorlijn. We gaan hier naar de oostelijke tunnel.

 

Het nieuwe spoor in de verte.

 

Wanneer je het pad hier rechts volgt ga je via een steil bergpad naar de verharde weg (goed te doen). Maar Menno en ik willen via de tunnel een weg weten te vinden.

 

We komen de tunnel weer uit. Dit keer had ik wel een hoofdlampje meegenomen om te zien waar we lopen. Hier bij het einde gaan we rechtsom want het oude spoortracé is helemaal dichtgegroeid en rechtsom lijkt er een paadje te zijn.

 

Het lukt ons om iets van een paadje te ontdekken maar hier komt blijkbaar nooit iemand meer. Het is flink klimmen en klauteren en heel goed oppassen. Op een gegeven moment komen we alleen met wat schrammen op deze weide en kunnen we de weg weer bereiken. We lopen dan verder naar Falkenstein.

 

Helaas begint het nu te regenen. Maar ach, beter dan in het moeilijke stuk zojuist. We trekken onze regenponcho's maar aan.

 

Menno gaat op de motor verder...

 

 

Over het spoor.

 

En weer naar het westen richting ons huis.

 

Daar liepen een uurtje geleden onder de poot van de spoorbrug door..

 

De regen is weer voorbij. Terug bij ons huis.

 

Iets meer dan 5 km en 320 hoogtemeters.

De route:

Het rechte lange stuk was de tunnel, daar deed de GPS het niet meer. Waar het kleine pijltje bij staat is het gedeelte waar het wat moeizaam ging...

Reisseck (2965m)

Vandaag staat de Reisseck op het wandelmenu. De naamgever van de berggroep ten noorden van de lijn Obervellach-Lendorf. Geen toppen boven de 3000m. De Reisseck zelf is 2965m hoog. De Reisseckbahn gaat deze zomer niet verder dan Schoberboden zodat het wel lekker rustig zal zijn.

 

Startpunt is de parkeerplaats net voor de Zandlacher Hutte op 1500m. Ik start met wandelen om 06:15 uur.

 

De zon is nog niet te zien in het dal. Dat is maar goed ook. Het wordt namelijk weer heet vandaag. Aan het einde van het dal een bergwand die ik zal nemen via de linkerkant, de kortste route (via Geissrucken).

 

 Deze korte route is erg steil en aan weerskanten diepe afgronden. Daarom is de hele route gezekerd en ook af en toe een ladder.

 

Aangekomen op het eerste plateau op 2000m, de Untere Moserhutte.

 

Het tweede plateau dient zich aan op 2300m, de Obere Mooshutte.

 

Het tweede plateau met de Obere Mooshutte. Hier ligt ook een smalspoor afkomstig van de Reisseckbahn. Waarschijnlijk i.v.m. de stuwdam even verderop.

 

Verder maar weer de berg op richting Kalte-Herberg-Scharte. Er zijn nu ook verschillende kleine meertjes te zien zoals de Schwarzsee.

 

Je kunt het je niet voorstellen, maar hier loopt toch echt een pad naar de Scharte.

 

Scharte bereikt! Nu op 2712m hoogte. Nu in bijna rechte lijn naar de top.

 

Daar moet ik naar toe.... Nog zo'n 250m omhoog.

De top bereikt in 3 uur en 40 minuten. Prachtig uitzicht, lekker weer. Zoals je kunt zien nu eens een top bestaande uit vooral grote rotsblokken. Die er waarschijnlijk al vele eeuwen zo liggen.

Na 40 minuten pauze daal ik weer rustig af. De top wordt nu ingenomen door een wolk. Deze wolk geeft me het eerste uur afdalen ook schaduw, daar ben ik wel blij mee.

Drie foto's van de bergbeek die de prachtige waterval veroorzaakt bij Geissrucken.

Ik ga dus dezelfde weg terug. Hier een ingebouwde ladder om de steile wand te kunnen bedwingen.

Tenslotte nog leuk om te laten zien. Verschillende oude afgezaagde bomen zijn voorzien van houtsnijwerk.

Na ruim 7,5 uur en bijna 18km ben ik weer terug bij de auto. Het is intussen wel weer erg warm geworden. Een mooie tocht, goed te doen. En voor degenen die de opgang via Geissrucken te moeilijk lijkt is er een alternatieve route die een half uur langer duurt.

Voor alle foto's inclusief andere houtsnijwerk voorbeelden: klik hier