Celtic Run

Tja, hoe kom ik nu aan zo'n titel.... Vlak bij het Wekeromse Zand liggen de Celtic Fields. Vele fietsers en wandelaars zullen hier al geweest zijn. Op een mooie lente- of zomerdag is het hier altijd behoorlijk druk. Meer informatie over deze raatakkers (kleine akkers met aarden wallen) kun je hier vinden.

Mijn startpunt is dus bij de Celtic Fields. Het is er nu helemaal uitgestorven.

Het Wekeromse Zand.

(Be)spiegelingen. Wanneer ik joggend door de natuur beweeg heb ik veel tijd om van alles en nog wat de revue te laten passeren. Het tempo is daar laag genoeg voor.

Het echte Wekeromse Zand. Het tempo zakt....

Na het Wekeromse Zand mag ik deze bult beklimmen, berg zal ik het maar niet noemen.

Ik loop nu een paar honderd meter over de route van een klompenpad, het Beek- en Bultpad. Klompenpaden kan ik zeker aanbevelen!

En al weer een vennetje midden in het bos. Ik bevind me nu in De Valouwe, een bos net onder Wekerom.

Nadat ik de Wekeromse weg weer ben overgestoken volg ik een pad langs dit veld waarna ik weer op een voor mij bekende weg kom: de Immenweg. Het is jammer dat ze aan deze zijde van het Wekeromse Zand nergens een opening in het hek hebben, anders was ik wederom door dit natuurgebied gegaan.

Na 13 km ben ik weer terug bij de Celtic Fields en vallen mij deze stenen in het weiland nog op. Geen idee waar die voor zijn.

Voor alle foto's: klik hier

Pfaffenberg

Het is maandag 24 maart. Gisteren zijn we aangekomen in Obervellach en ondanks de blauwe lucht gaan vandaag toch de pistes niet open vanwege de wind boven. Dan maar een rondje hardlopen vanuit ons huis, de eerste keer overigens hier.

Vanuit het huis direct een stevige klim, de weg gaat hier zo'n 12% naar boven. Wanneer ik uit de bossen kom dit prachtige uitzicht (westen). Het skigebied ligt achter de witte toppen verderop.

We hebben in ons huis goed bereik met de mobiele telefoon, je kunt wel zien waar dat door komt. Ik moet overigens wel op het asfalt blijven, de bospaden zijn nog onbegaanbaar.

Een klein stukje van de route moet ik toch even door een pak sneeuw naar beneden wandelen. Onder bij het huis is de weg weer schoon. Een man staat daar het weggetje te vegen en kijkt verbaasd naar de passerende hardloper...

Even later kruis ik het spoor weer. En je ziet het goed, hier is echt een klein stationnetje.

Een spoor door de bergen betekent ook flink wat spoorbruggen. Even verderop duikt het spoor overigens een tunnel in om bij Mallnitz weer tevoorschijn te komen.

Een afbeelding die de 4 seizoenen moet verbeelden, blijkbaar aangebracht in 1996.

Even later ben ik na 8 km weer terug bij het huis. De gelopen route:

's Middags wandelen Thirza, Lotte, Sietske en Karen dezelfde route met behulp van mijn Garmin.

Rond de Hoge Duvel

In geen velden of wegen kwam ik de duvel, en ook niet z'n ouwe moer tegen. Er gaan allerlei verhalen over de Hoge Duvel, een heuvel (83,2m hoog) tussen Elspeet en Hoog-Soeren. Er zou een boze geest huizen. Een plaaggeest die er voor zou zorgen dat het fietsen over die heuvel veel zwaarder is dan elders. Ik denk dat ik wel weet waarom de duvel zich afzijdig hield:

Deze tekst kwam ik plotseling tegen, heb wel even de pootjes van de w wat langer gemaakt :)

Vandaag pak ik dus weer een stuk van het Kroondomein Het Loo. Ik parkeer de auto langs de Aardhuisweg, even buiten Uddel. Er is hier een wandelroute uitgezet met houten paaltjes, je kunt kiezen voor 7 of 13 km. Voor joggen kies ik uiteraard die van 13 km.

Zou ziet de route er dus uit. De Hoge Duvel ligt tussen km 3 en 4. Ik heb er niets van gemerkt....

Direct aan het begin al mooie uitzichten, jammer dat de zon niet schijnt.

Het blijft toch een apart gezicht, versteende paddenstoelen op dooie bomen. Je komt ze hier veel tegen, blijkbaar worden dode, geknakte en omgewaaide bomen hier niet weggehaald en laat men de natuur z'n gang gaan.

Veel water kom je hier niet tegen, een bijzondere plek dus hier. Op de stafkaart kan ik het vennetje ook niet terugvinden.

Na bijna 13 km en 1 uur en 20 minuten loopgenot ben ik weer terug bij de parkeerplaats. Een mooie route voor wie van bossen en heide houdt.

Voor alle foto's: klik hier

Kootwijkse veld

De eerste lentedag, temperatuur 15+. Ik houd van rust bij hardlopen, dus een rondje uitgezocht waarvan ik weet dat het hier nooit druk is: het Kootwijkse veld. Desondanks met dit mooie weer toch wel wat mensen tegengekomen.

Deze ruiter staat een opname te maken van een paard met ruiter dat op volle snelheid aan komt stormen. Mooi gezicht en indrukwekkend. Hoe hard kan zo'n paard? 40-50 km/uur?

Zwoegen door het mulle zand. Ik heb m'n ondershirt toch ook maar uitgetrokken. Dit is dan daarmee direct de eerste keer volledig in zomertenue.

Nog een stukje langs het Kootwijkse zand. Ik had hier meer drukte verwacht maar het valt mee.

Ondanks het genieten van natuur en zon gaat het lopen niet zo lekker. Maar dat mag de pret niet drukken. Na 5 kwartier weer terug bij de auto aan de Heetweg. Daar zijn mensen druk bezig een vouwwagen op te zetten. Ik ga even heerlijk in het gras liggen, genietend van de zon en een flesje water.

Assel

Ik heb op papier een mooi rondje rond Assel uitgezet via afstandmeten.nl. Dat is het blauwe lijntje op de kaart, zo'n 18 km. Maar zoals je ziet aan het rode lijntje, de gelopen route, heb ik me er toch niet aan gehouden. Ik wilde wel, maar het kon niet. Er stonden een afrastering aan de westkant van de Asselse hei met meerdere lagen prikkeldraad. Na een paar plaatsen tegen het hek te zijn gelopen was ik ook wat geprikkeld.

Maar goed, laat ik bij het begin beginnen. Ik parkeer de auto bij Assel. Voldoende plek. Om hier te komen ben ik over de onverharde weg tussen Kootwijk en Assel gegaan. Volg vooral TomTom niet naar deze plek, die laat je kilometers omrijden!

Eerst een lang recht pad, de Milligerweg, naar het noordwesten. Langs dit pad een plaats waar je huifkarren kunt huren.

Omdat ik inmiddels wat geprikkeld was ben ik vergeten foto's te maken van de Amersfoortsestraat. tot zover moest ik inderdaad doorlopen voordat ik eindelijk naar het oosten kon. Op een gegeven moment was er een soort verlaging in het hek en ben ik er overheen gestapt en een paar honderd meter door het bos gelopen totdat ik op dit pad terecht kwam. Eindelijk weer op de route!

Een prachtig stuk bos hier. Ontzettend veel stammen met versteende paddenstoelen in alle afmetingen. Ik wou zeggen in alle vormen en maten maar dat is niet zo. De vorm is steeds hetzelfde.

En je ziet het: het zonnetje kwam er ook nog even bij! Ik verlang weer naar de lente.....

Uitzicht over de Asselse hei.

Het gebied is onderdeel van het Kroondomein Het Loo. Aan de kaart te zien kan ik hier nog flink wat routes uitzetten.

Na de Pomphulweg overgestoken te hebben neem ik nog een stuk van het Orderbos mee om vervolgens hier de spoorlijn tussen Amersfoort en Apeldoorn te kruisen.

Via een pad dat wat op en af gaat loop ik de laatste kilometers weer terug naar Assel.

Uiteindelijk zo'n 17,5 km gelopen, weinig mensen tegengekomen. Schitterend gebied, voor herhaling vatbaar.

Voor alle foto's: klik hier

Mariendaal

Zo ziet mijn route er voor vandaag uit, weergegeven op een stafkaart. Jiska is vandaag weer trainen (turnen) in Arnhem-Noord. Zo'n 5 jaar geleden liep ik in deze omgeving met een paar andere lopers dit rondje van 16km. Ik heb deze weer opgezocht en als route in m'n Garmin gezet. het startpunt is bij Mariendaal.

Het is een afwisselend en glooiend gebied, dus klimmetjes genoeg!

Direct aan het begin is er al een apart stuk. De bomen lijken hier aantrekkingskracht op elkaar te hebben waardoor je door een soort poort lijkt te lopen. Nu zijn de bomen nog kaal, ben benieuwd hoe dat er in de zomer uit ziet.

Er wordt veel uitgelaten, gewandeld en hardgelopen in dit gebied.

Toch leuk, die oude wegwijzers en de oude spelling "Wekeromsche weg".

Ik kom ook langs het enorme complex van Papendal waar het een komen en gaan is van sporters. Gelukkig duik ik al snel weer het bosrandje tussen Papendal en de A50 in.

Blijkbaar loop ik nu op een MTB pad waar kort geleden een wedstrijd is geweest. Vol van bandensporen en blubber.

Gedenkplaats Slag om Arnhem, midden in het bos.

Hier komt even later een non even controleren of de kaarsjes die ze vanochtend heeft aangestoken nog branden.

Zo, weer terug bij de auto. 16 km in 1 uur en 40 minuten. Mooie tocht weer, ook maar eens doen wanneer de bomen in het blad zitten.

Voor alle foto's: klik hier