Trail Serre Chevalier (Chemin de Ronde)

Van Trail Serre Chevalier

Vandaag wordt de Trail Serre Chevalier te Nevache, even boven Briancon, georganiseerd. Om 04:00 uur sta ik op om me voor te bereiden en om 05:00 uur rijd ik via Embrun, Guillestre en Briancon naar het dorp Nevache op 1600m hoogte. Helaas word ik al bij Ville Bas de weg afgeleid om te parkeren, dat wordt dus nog een stuk lopen aangezien de startlocatie in Ville Haute is. Het is nu nog droog maar de lucht ziet er dreigend uit. In ruim 10 minuten kom ik lopend bij de startlocatie aan waar de deelnemers aan de Sky Race zojuist zijn vertrokken (07:00 uur). Zelf doe ik aan de Chemin de Ronde mee (25km met 900m klimmen en ook weer dalen).

Van Trail Serre Chevalier

Na het ophalen van m'n startspullen loop ik weer terug naar de auto en kleed me om. Vervolgens weer met rugzak terug naar de start. Een half uur voor de start begint het te regenen en dat zal niet meer stoppen. Op deze hoogte is de temperatuur nog 12 graden maar dat zal op 2400m wel anders zijn. Desondanks heb ik gewoon een short tight en een t-shirt aan. Ik houd tot de start nog wel even een regenponcho van Action aan.

Van Trail Serre Chevalier

Al snel na de start gaan we bergop en ontstaan er opstoppingen op de smalle paadjes. Het is direct al veel blubber en gladdigheid maar de trailschoenen doen hun werk hier goed.

Van Trail Serre Chevalier

Na verloop van tijd komt er iets meer ruimte. Bergop haal ik toch wel veel mensen in, ik had in het startvak wat verder voorin moeten gaan staan. Het blijft een heel gedoe om op dit soort paadjes lopers in te halen. Ook is het gebruik van poles door sommige lopers soms irrtitant, ze letten niet goed op mensen in hun buurt. Eigenlijk zijn die stokken voor deze ronde ook niet nodig. Bij de Sky Race (42km) schijnt het wel nuttig te zijn vanwege het parcours.

Van Trail Serre Chevalier

Het blijft stijgen tot aan Lac Laramon op een hoogte van 2359m. Ik ben inmiddels drijfnat en m'n benen zitten tot boven de knieen onder de blubber. Door het stijgen heb ik het niet koud maar dat zal nu wel veranderen nu we min of meer horizontaal blijven lopen. Bij het opbergen van m'n camera glijdt 'ie uit m'n handen en gaat het displayvenster stuk….. Gelukkig doet de shock- en waterproof camera het nog wel. Thuis maar eens kijken of dit onder garantie valt.

Van Trail Serre Chevalier

Tijdens het gedeelte tot aan de afdaling over soms smalle modderige paadjes klinkt er plots een donderklap. Hmm, ook nog onweer. We maken ons zorgen om de lopers van de Sky Race die de Mont Thabor moeten bestijgen op 3150m en daarna nog over een bergkam moeten lopen. Later blijkt dat de organisatie besloten heeft die lopers al voor de Mont Thabor om te leiden naar het dal en dan terug naar de finish (35km). Dat zal een teleurstelling zijn, maar veiligheid voor alles!
Ook bij het dalen is het weer continu goed opletten waar je loopt zodat je niet onderuit gaat. Zo af en toe vliegt een waaghals je voorbij, ik blijf toch maar voorzichtig aan doen. Bij Refuge de Laval is de eerste drankpost. Een bekertje Coca Cola gaat er wel in.

Van Trail Serre Chevalier

Had ik gehoopt dat we nu wat vlakker en makkelijker konden lopen….mooi niet. De volgende 10km gaan weer gewoon dwars door natte velden heen, blubber, rotsige stukken enz. Op deze hoogte is het in ieder geval wel wat minder koud. Op een gegeven moment krijg ik toch wel even een dip die ik pas na een km weer te boven kom.

Van Trail Serre Chevalier

Na 25km duiken we dan ineens Nevache weer in en voor je het weet ben je bij de finish (3 uur en 27 minuten, 150 van de 330). Jammer dat het zulk slecht weer was maar toch ook wel weer leuk om bij dit soort weerscondities lekker door te raggen. Op een gegeven moment maakt het je allemaal niets meer uit en stap je in elke plas en blubberpoel.
Ik besluit me maar bij de auto (weer 10min lopen) om te kleden en direct naar de camping terug te gaan. Maar hoe krijg ik m'n benen schoon? Aha, een fontein. Ik gooi m'n benen compleet met schoenen aan in de fontein en maak ze schoon. Vervolgens joggend naar de auto om warm te blijven, motor starten voor de kachel, heerlijk….
Resumerend: je moet wel een verknocht trailrunner zijn om in je vakantie in de regen zo vroeg op de morgen dit te doen. Maar ik heb weer genoten!
Alle foto's: klik hier

Tete de Louis XVI

Vanaf het strandje bij de camping (langs de Ubaye) kun je goed de Tete de Louis XVI zien liggen. Een berg van 2408m hoog, lijkend op een gezicht (zie je het?). De neus is de top in dit geval. Met de auto rijd ik naar Les Clots op een hoogte van 1400m. Daar word ik weer begroet door een blaffende hond die me als indringer van zijn territorium beschouwt. Ik heb geleerd rustig even te wachten alvorens verder te gaan, of in dit geval uit te stappen.
Ik start om even voor half zeven. Het pad voert eerst via de westflank van de berg naar een hoogte van 1900m waar ik wederom begroet wordt door honden die een kudde schapen bewaken. Gelukkig blijft het voetpad op afstand, ik heb niet veel op met dit soort honden (vaak ook verwaarloosd).

Van Tete de Louis XVI

Via een mooie bergkom loop ik naar de neus van Louis. De zons staat nog laag zodat ik bij het stijgen nog geen last van warmte heb.

Van Tete de Louis XVI

Om 08:30 uur ben ik al op de top. De lucht is blauw, het uitzicht prachtig. Ik kan de camping goed zien liggen. Na een belletje naar de achterblijvers laat ik met het spiegelende glas van m'n mobiele telefoon zien waar ik ben. Dat wordt opgemerkt door de kinderen die dit wel leuk vinden.
Overigens heb ik vandaag ook voor het eerst wandelstokken (ja, ja, ik wordt ouder) gebruikt om m'n knieen wat te ontlasten. Bij het stijgen heb ik veel aan de stokken (meer snelheid), bij het dalen helpen ze alleen wanneer er niet te grote stenen en rotsblokken liggen. Bij steil dalen steek je de stokken vooruit om gewicht van je knieen te halen, bij stijgen zet je je stokken altijd naast of achter je en druk je je af. De stokken zijn telescopisch in 3 delen inschuifbaar zodat ze ook makkelijk in de rugzak kunnen.
Ik keer via dezelfde route weer terug naar de auto. Totaal 11km afgelegd met 1000 klimmeters.
Foto's: klik hier

L'Aupillon

Van Tete de l'Aupillon

Vlak bij de camping ligt de L'Aupillon, een berg van 2916m hoog. Wanneer je in Les Thuiles bij afslaf Les Prats de weg verlaat dan kun je heel ver doorrijden over deels een onverharde weg (met behoorlijke kuilen) en uiteindelijk parkeren aan het einde van de weg op 2000m hoogte. Dit weggetje is niet echt geschikt voor mensen met hoogtevrees.
Ik start de wandeling al om 06:40 uur om de voorspelde warmte voor te zijn. Door de grote hoogte bevind je je al direct in open bergterrein. Na het passeren van Croix de la Jaumasse kom ik een kudde schapen in de "nachtstalling" tegen, opgepropt tussen hekken onder stroom. Honden die de kudde bewaken blaffen me waarschuwend toe. Gelukkig blijf het pad op afstand, ik heb slechte ervaringen met dit soort honden.

Van Tete de l'Aupillon

Op een hoogte van 2500m passeer ik een van de Lac's de l'Aupillon. Vanaf hier is het een steile beklimming naar de top van de l'Aupillon waar ik al ruim voor 09:00 uur arriveer. Ik houd wel van doorlopen bergop. Het uitzicht is prachtig maar het is wel erg koud waardoor m'n meegenomen fleece trui wel prettig is. Na een half uur prettig verblijf op de top keer ik weer terug via hetzelfde pad naar de Lac.

Van Tete de l'Aupillon

Vanaf het meertje kun je ook nog naar de Col de l'Aupillon (2700m). Die pik ik ook nog even mee. Op de weg er naar toe kom ik vele bergmarmotten tegen die hard wegrennen wanneer ze me bespeuren en voordat ze hun hol induiken ook anderen met een schril geluid waarschuwen. Gezien het aantal gaten in de grond moeten er hier wel veel marmotten leven. Het uitzicht vanaf de Col is overigens niet zo bijzonder.
Ik loop weer terug naar het meertje en keer terug naar de parkeerplaats. Onderweg zie je ook nog in de verte de Cascade de la Pisse liggen waar je eventueel ook nog naar toe zou kunnen lopen. Na ruim 5 uur wandelen (incl. pauze's) ben ik weer terug bij de auto. Totaal 13km en 1100 klimmeters.
Foto's: klik hier

Col de Terre Blanche

Van Col de Terre Blanche

We hebben de vakantie doorgebracht in de buurt van Barcelonnette in de Franse Alpen. Hier zijn prachtige wandelingen te maken. De eerste was een rondwandeling startend vanaf parkeerplaats te Meolans (dal van de Ubaye) op 1100m hoogte. Via de zuidkant loop ik via de Col de Terre Blanche om de top Seolane des Besses (2402m) heen. De col zelf is 2248m hoog.

Van Col de Terre Blanche

Ik vervolg de tocht via de oostkant waar ik via een zijpad naar een subtopje (Chateau Renard) loop waar ik de camping goed kan zien liggen. Ik bel even naar de achterblijvers maar die nemen helaas niet op, anders had ik met spiegelen m'n positie kunnen laten zien, altijd weer een leuk spel. Steekvliegen hinderen mijn verblijf hier verder zodat ik snel weer verder ga en de ronde voltooi na 19 km en 5u30m.
Het is een goed beloopbare route met in totaal 1500 klimmeters en dalen idem. De paden zijn goed gemarkeerd. Om het kruis op de Chateau Renard te bereiken moet je even goed opletten op het pad, het is namelijk niet aangegeven. Je hebt dan wel prachtig uitzicht op het dal van de l'Ubaye. Verder is het een tocht met veel afwisseling van landschap: open terrein, bossen, keien, bospaden enz.
Foto's: klik hier

Hoenderloo 310XT

Van Training 26-06-2011

Ik kon het toch niet laten zo vlak voor de vakantie. Mijn Garmin Forerunner 305 heeft het nog niet begeven maar wel wordt de levensduur van de batterij steeds minder. Bij de laatste bergwandelingen begon het ding al te piepen na een uur of 5: "battery low". Ik heb nu dus, na al veel vaker getwijfeld te hebben, de knoop doorgehakt en via internet een 310XT aangeschaft met een batterij capaciteit van maar liefst 20 uur! De pasvorm is ook veel beter.
Direct maar uitproberen vandaag. De ronde die ik al vaker heb gelopen rond Hoenderloo als Koers in de 310Xt gezet en lopen maar. Een fix met de satellieten is snel gevonden. Het apparaatje geeft heldere piepjes bij elke km, die hoorde ik bij de 305 niet altijd meer. De trilfunctie heb ik uitgezet, dat soort opwinding lijkt me niet echt fijn. Maar bij wedstrijden wellicht beter om te oen zodat anderen niet gestoord worden.
De 310Xt geeft aan het einde van de ronde 100 meter minder gelopen te hebben dan bij de 305. Verwaarsloosbaar. De tijd was wel wat langer dan de vorige keer, maar dat komt vast door het warme weer. Wat heb ik gezweten zeg….
Al met al weer een heerlijke duurloop over grotendeels zandpaden in 2 uur en 47 minuten, 29 km.

Bad Harzburger Bergmarathon

Van 2011-06-15

Kijk, daar sta ik dan. Ik loop m’n eerste marathon dit jaar. De laatste was de Zuiderzeemarathon in november 2010. Een leuke, kleinschalige marathon leek het me toen ik me inschreef. Bad Harzburg ligt aan de noordkant van de Harz, een prachtig heuvelachtig natuurgebied. We hebben daar tijdens Pinksteren een Ferienwohnung geboekt, vlak bij de Rennbahn waar start en finish gelokaliseerd zijn.
De reis naar Bad Harzburg duurt iets meer dan 4 uur en vrijdagavond arriveren we om ongeveer 22:15 uur. De verhuurster, Claudia Gleuel, ontvangt ons hartelijk en geeft al direct wat tips hoe ik morgenochtend makkelijk bij de Rennbahn kan komen.

Van 2011-06-15

‘s Morgens om 06:00 uur sta ik op en om 08:00 uur loop ik met Menno naar het startgebied om m’n Startunterlagen op te halen. Onderweg passeren we een smal spoorlijntje en we vragen ons af of het “speelgoed” is, rondritten verzorgd worden of een andere toepassing heeft. Daar komen we helaas niet achter.

Van 2011-06-15

Na omkleden, startnummer opspelden, nog even weer een keer naar de wc, vertrekken we om 09:30 vervolgens naar het startgebied waar het inmiddels al wat drukker is geworden. Maar het blijft gelukkig een kleinschalige marathon. Slechts een kleine 80 lopers hebben zich ingeschreven voor de langste afstand.

Van 2011-06-15

De marathon start tezamen met de halve marathon. Het parcours bestaat uit 2 ronden wat me de mogelijkheid geeft wanneer het echt niet gaat na 1 rondje te stoppen. Het weer ziet er dreigend uit maar vooralsnog is het droog. De temperatuur is overigens uitstekend om te lopen. Om 10:00 exact wordt er gestart. Ik start vrijwel als een van de laatsten.

Van 2011-06-15

Het gaat al snel heuvelop maar eigenlijk is het nooit erg steil zodat ik nooit in wandelpas hoef over te gaan. Ik heb het op dit moment nog niet door maar de loper met het oranje shirt zal zo’n beetje de gehele loop in mijn buurt zijn. Ik maak zo wel vaker een foto over m’n schouder tijdens het lopen.

Van 2011-06-15

Het parcours voert vooral door mooie afwisselende bossen over onverharde, veelal brede paden. Dit is eigenlijk het enige punt dat we uitzicht hebben op het dal.

Van 2011-06-15

Vlak voor het einde van de eerste ronde zie ik deze “vrijwilliger” zitten, passief, alleen maar oplettend of mensen niet verkeerd lopen. Ik heb met ‘m te doen. Ik zeg “tot de volgende ronde”, maar dan in het duits. Ik heb hier dus al de beslissing genomen het tweede rondje er ook aan te plakken. Het gaat erg lekker, de knie houdt zich goed. De 21 km gaan in 2 uur en 8 minuten, da’s heel wat sneller dan ik had verwacht.

Van 2011-06-15

De tweede ronde hield ik het niet meer droog. Niet vanwege de emotie dat ik na lange tijd weer eens een marathon liep, maar omdat het begon te regenen en op een gegeven moment zelfs stromende regen mijn deel werd. Foto’s maken is er dan niet meer bij want de lens kreeg ik niet meer droog zoals hierboven te zien.

Van 2011-06-15

Ik heb de tweede ronde een groot stuk met de oranje medeloper opgelopen maar vanaf 30km moederziel alleen. Ik heb daar geen enkel probleem mee, ik vind dat heerlijk. Voor en achter me niemand meer te zien. Nee, ook geen bezemwagen of -fiets. Twee km voor de finish doemt er voor me toch nog een loper op die het moeilijk heeft. Tja, dan ga je toch nog even versnellen, nietwaar? Heuvelaf dender ik hem voorbij, althans zo voelt dat op zo’n moment. Bij de finish geen publiek, maar daar maal ik ook niet om. Na 4 uur en 21 minuten ben ik weer binnen en geeft de teller 42,3 km aan en +/- 900 hoogtemeters. Weer een heuse marathon.
Ik ga snel terug naar het huisje want ik voel dat de spieren op verkrampen staan. Het wandeltochtje naar het huisje kost me meer moeite dan de hele marathon
Bij de Ergebnisse lees ik ‘s avonds dat ik 40e ben geworden van de 73 finishers. Da’s toch ook wel weer mooi.
Voor alle foto’s klik hier

Brandtoren

Van 2011-06-03

Markant punt op de Veluwezoom. Met al die berichten over branden zou je bijna denken dat er permanent iemand boven in het huisje zit om over het natuurgebied te waken. Wanneer je in de toren klimt krijg je nog eens 34 meter extra hoogte ten opzichte van de bodem die al op 101.5 meter hoogte ligt.

Van 2011-06-03

Vandaag dus weer eens een rondje Posbank, de laatste keer was dat op 28 augustus 2010. Toen ging het helemaal niet lekker, veel gewandeld. Maar ook dat is hier zeker geen straf.
Ik start dit keer om 06:28 uur, vorige keer was dat 06:39 uur. Elf minuten eerder uit de veren dus. Heerlijk om hier met alleen de zoombewoners aanwezig te zijn. Schotse Hooglanders, reeen, ritseldieren en vele, vele vogels.
Het is eerst best nog fris maar al snel warmt de zon de lucht en op open plekken ook m'n huid op. Warmlopen op de Eerbeekse weg, lange stijging op de Lange juffer, nog geen gasten bij de Carolinahoeve, direct daarna 4 kuitenbijters, uitzicht vanaf de Posbank, op en neer over een zandpad dwars door het Herikhuizerveld, de bergjes bij Beekhuizen kunnen er ook nog wel bij, dan nog een flinke klim naar de Brandtoren en tenslotte via de Koningsweg weer terug naar Terlet.
Na 2 uur en 52 minuten netto looptijd en 29,3 km verder heb ik er weer een heerlijke tocht op zitten. Slechts 1 wielrenner die ik 2x ben tegengekomen was net als ik al vroeg actief.