Al een tijd geleden zocht ik een mooie combinatie uit voor de meivakantie met het gezin en een leuke bergtrail. Nu is trailrunning erg populair in Frankrijk en er zijn dus ook veel mogelijkheden te vinden. De Nivolet Revard biedt 2 afstanden, 51 en 26 km. Bij het bepalen van de reisbestemming ging ik nog uit van de 51 km met +/- 2700 hoogtemeters maar na het blessureleed heb ik me ingeschreven voor de 26 km met +1400/-1400 hoogtemeters, ook niet misselijk. Deze afstand heeft de naam Le Malpassant meegekregen.
Het start- en eindpunt ligt in Voglans, net even boven Chambery. Het is slechts een half uurtje rijden vanaf de camping waar we bivakkeren. Bij aankomst in Voglans valt het me op hoeveel lopers er mee doen, ik moet ver achteraan parkeren en zodoende een flink eind naar de start lopen.
Het weer is geweldig: blauwe hemel, lekker warm en helder uitzicht. Ik ga lekker achteraan in het startvak staan. Mijn doelstelling: na 5 maanden blessureperikelen weer eens een wedstrijdje lopen en niet geheel achterin eindigen. Maar vooral: genieten van de prachtige omgeving!
Na een paar kilometer is het direct flink klimmen, maar dit is slechts de voorbode voor de klim die later gaat komen. Er zijn slechts 3 verzorgingsposten die dan ook vooral zijn ingericht om je eigen voorraad aan te vullen, vandaar dat iedereen verplicht is een flessengordel of rugzak mee te nemen.
Na een kilometer of 5 begint de echte beklimming. Via smalle paadjes door bossen, over keien, boomstronken naar een hoogte van 1000 meter. Inhalen is onmogelijk, dus in een lange sliert naar boven "wandelen". Deze kilometers gaan dan ook in dik boven de 10 minuten.
"Bovenaan" is de splitsing van de 51 en de 26. Maar de 51km is al een uur eerder gestart, dus iedereen gaat links. Vanaf nu is het een beetje op en neer maar de paadjes blijven smal zodat inhalen lastig is.
Om even van het uitzicht te genieten moet je toch even stil gaan staan, anders lig je zo op je snufferd.
Na ca. 15 km komen we samen met het parcours van de 51 km. Ik begrijp dat de koplopers er nog niet voorbij zijn. In Les Mentens vindt tussenconrole plaats met deze apparaten. Stuk voor stuk worden we aangemoedigd. Even later hoor ik achter me "Attention" omdat de koploper van de 51km voorbij komt. En hoe.... zo fris, zo soepel. En dan te bedenken dat hij er al bijna een marathon op heeft zitten.
Vanaf de 15 km is het hoofdzakelijk naar beneden lopen en gaan de km's aanzienlijk sneller voorbij. Dat mag ook wel want de warmte neemt behoorlijk toe. Na 3 uur en 40 minuten ben ik weer bij de finish waarmee ik later 300e van de 400 gefinishte lopers blijk te zijn. Dus die doelstelling is gehaald, niet als een van de laatsten. Maar vooral belangrijk dat de knie het goed gehouden heeft en dat ik 'm lekker heb kunnen lopen. Het zou leuk zijn om de 51 ook eens te lopen....
De kop is er weer af: mijn eerste "wedstrijd" van 2011 :)
