Bergloper

Vandaag weer een klompenpad: het Norderpad, aan de westkant van Putten. Als startpunt kies ik een parkeerplaats aan de Handelsweg. Ik kijk altijd even goed of ik ergens mag parkeren en hier vind ik geen enkel verbod of privé aanduiding.
Wanneer ik wegloop hoor ik ineens een stevig tikken op een raam. Ik kijk om en zie een man vanachter een raam heftig gebaren. Wat bedoelt 'ie? Hij kijkt wel mijn richting uit maar lijkt ook op de auto te wijzen. Ik maak een vragend gebaar en loop maar weer naar de auto terug. Dan komt de man met grote passen naar buiten zetten en lijkt op een confrontatie uit te zijn. Hij zegt opgewonden dat ik hier niet mag parkeren, dit is privé terrein. "Hoe kan ik dat weten" vraag ik, "ik zie nergens een bordje staan, niet bij de ingang van de weg en niet bij de parkeerplaatsen zelf". "Maar toch is het privé terrein, je moet je auto hier weg halen" zegt hij. Ik sta een beetje perplex en vraag of zijn reactie niet wat overtrokken is. Blijkbaar beseft hij nu ook een beetje dat hij wat te ver is gegaan en merkt op dat ik het netjes had moeten vragen....... Ja, ja, lastig wanneer je denkt dat het een openbare parkeerplaats is. "Wordt het hier straks druk dan?" vraag ik uitdagend. Nee dat niet.....
Ik stap in mijn auto en parkeer 'm tegenover het pand langs de rand van de weg en zwaai nog even naar hem. Ik denk dat er binnenkort bordjes bij de parkeerplaatsen staan. Het gaat trouwens om een medewerker van Mol Fresh Food.

Zoals gebruikelijk wordt het pad dat ik ga volgend weer goed aangegeven met stickers met klompjes en vaak ook pijltjes er op. Met hardlopen moet je dan wel even goed kijken en er vlak langs lopen.

De eerste keer het spoor over tussen Zwolle en Amersfoort.

Waterval de Vanenburg. Ziet er wel vervallen uit.

Kunst langs de route.

Vanenburg.

Langs de rand van het terrein van Vanenburg over een drassig en zompig stuk.

Af en toe een prachtig doorkijkje.

Ook al is het nogal mistig, dit heeft toch ook echt wel wat. De wereld wordt zoveel kleiner.

Er is nog steeds veel kleur in het bos maar er liggen nu wel meer bladeren op de grond dan er nog aan de bomen hangen.

Via het Volenbekervoetpad (een historisch kerkpad) weer naar Putten waar ik via de Putterbrink een stukje afsnijd omdat ik geen zin heb het centrum van Putten in te gaan. Na ruim een uur (10,5 km) ben ik weer terug bij de auto. Dit klompenpad is zeker de moeite waard maar staat niet in mijn Top 5 lijstje van klompenpaden.

zondag 10 november 2013

Blubber, bladeren en plassen

Van 2013-11-10 Late herfst

Prachtig, de natuur nu. Contrasten in de lucht, contrasten in de bomen. Even een rondje hardgelopen rond De Koepel in het Lunterse bos. Veel plassen, blubber en bladeren, heerlijk!

zaterdag 2 november 2013

Ontmoeting met een Engel

Van 2013-11-02 Terletse veld

Vanmorgen ben ik weer aan de beurt om Jiska en Daphne naar turnen te brengen in Arnhem (Cios). Terwijl zij lekker bezig zijn rijd ik richting Terlet om vanaf daar een rondje over de Veluwezoom te lopen. Dit keer maar eens richting de Loenermark. Ik loop hier langs het Hessengat, een waterplak gelegen aan een oude handels route. Toen een drinkplaats voor de paarden en nu een drinkplaats voor het wild.

Van 2013-11-02 Terletse veld

Een heel stuk loop ik op de grens van de Loenermark en de Veluwezoom, beide prachtige natuurgebieden. Er zijn maar weinig mensen op de been, tot nu toe alleen een Schotse Hooglander tegengekomen.

Op de laatste kilometers kom ik ineens wel wat lopers en fietsers tegen. Door één word ik aangesproken: Hé, Bergloper. Ik herken hem niet direct. Dan legt hij uit dat we elkaar ontmoet hebben in de zomervakantie van 2012 bij een bergloopje in Kotschach-Mauthen. Wij waren toen allebei in Karinthie op vakantie. Robert Engel is zijn naam.

Dat doet me er aan herinneren dat het al weer lang geleden is dat ik een wedstrijdje liep. De vreemde klachten aan mijn benen verhinderen me helaas daaraan mee te doen. Maar ik blijf wel lekker joggen en banjeren door de natuur, dat wil ik niet missen.

dinsdag 22 oktober 2013

Groneck (2633m)

Het uitzicht vanaf de Groneck met in de verte de piek van de hoogste berg van Oostenrijk: de Grossglockner.

Maar laat ik bij het begin beginnen. Sinds we hier zijn is het mooi weer, veel zon en temperaturen oplopend naar 20 graden. De herfst is in volle gang, de bomen verkleuren en bladeren vallen. Ik besluit vanmorgen na het ontbijt te gaan wandelen, het is er perfect weer voor.

Het doel is de Groneck van 2691m hoogte. Ik parkeer de auto op 1185m hoogte waardoor ik 1500m moet klimmen. Dat is eigenlijk iets te veel van het goede..... Maar we zullen zien.

Er liggen behoorlijk wat hutten en stallen langs de route op een alm tussen de 1800-2000m. De beesten zijn inmiddels al weer in het dal, alle hekken staan open. Geen koe of schaap te vinden hier.

De laatste 500m hoogte overbruggen naar de top vallen me zwaar. Het is steil en de lucht is ijl. Ook niet zo handig van me om direct zo'n tocht te doen...

Na 3 uur ben ik op de top, althans de voortop van de Groneck (2633m). Het laatste stuk is moeizaam gegaan en ik besluit niet verder te gaan, ook al is het nog maar 60m hoger. Al met al zou het heen en terug toch weer 30 minuten extra zijn. Gemiddeld genomen doe ik over 500m stijging een uur, dat is vandaag dus ook weer gelukt.

De terugweg gaat nauwelijks sneller, het pad laat dat niet toe. Omdat je dan minder moe bent kun je natuurlijk wel meer van de natuur genieten.

Op de heenweg had ik deze boswerkers ook al gezien en nu wacht ik maar even met verder lopen. Die boom heb ik liever niet op m'n hoofd.

Genieten toch?

Na bijna 3 uur vanaf de top ben ik weer terug bij de auto. Totaal ruim 12 km gelopen.

Voor meer foto's: klik hier

zaterdag 12 oktober 2013

Grift en Graftenpad (Klompenpad)

De zon breekt af en toe door waardoor ik vandaag zin heb weer eens een klompenpad te lopen. Daarvoor moet het wel een beetje mooi weer zijn. Even snel op de site van Klompenpaden gekeken en vandaag ga ik maar eens het Grift en Graftenpad bij Rhenen/Achterberg lopen, joggend wel te verstaan.

Het startpunt ligt sinds kort bij minicamping "De Brink" aan de Weteringsteeg 45 te Rhenen. Net als ik uitstap loopt de eigenaresse langs waar ik even een praatje mee maak. Er is hier meer dan voldoende parkeergelegenheid. Zoals je kunt zien zijn er best wat blauwe plekken in de lucht.

Het eerste stuk gaat vooral langs weilanden over een rustige boerenweg. Ook al is die geasfalteerd, ik loop waar mogelijk altijd door de berm.

Iets voorbij Achterberg gaat het de onverharde paden en paadjes op. Zo in de zon lopen is toch wel warm met de kleding die ik heb aangetrokken.

Ook flinke stukken door het bos. Ik had een GPS route van internet gehaald en in mijn Forerunner gezet maar blijkbaar is de route in de tussentijd op een aantal plaatsen flink gewijzigd. Maar ik volg gewoon de "klompjes" die de route aangeven.

Kazemat S-17. Bouwjaar 1939. Commandant: sergeant Th.G. de Kok. Gevechten tegen de Duitsers op 12 mei maar na insluiting door de vijand wordt de witte vlag gehesen.

Het begin van het lange pad langs de Grift (ook wel Valleikanaal).

De Grift, grens tussen Utrecht en Gelderland.

Hier let ik niet goed op. Dit is een zogenaamde "afkorter" voor wandelaars die de route net te lang vinden. Het staat ook wel geschreven op de blauwe klompjes. Maar goed, ik loop hier dus dwars door het gras en lees aan de andere kant pas dat het een afkorter is. Daar ga ik dan maar weer richting de juiste route.

En het laatste stuk ook weer door de wei, langs de koeien en weer terug bij de auto.
Netto looptijd 1 uur en een kwartier over 12 km. Een leuke afwisselende route.

Voor meer foto's: klik hier

zaterdag 21 september 2013

Huinerpad (klompenpad)

Vandaag staat er weer een klompenpad op het programma: het Huinerpad. Dit pad is 14 km lang en start bij de school aan de Huinerschoolweg. Ik zet de auto echter bij het andere P'tje op de kaart, rechtsonder.

Ik parkeer de auto dus bij de kerk aan de Beulekampersteeg, voldoende ruimte op zaterdag :) Ik loop de route met de wijzers van de klok mee.

Koeien blijven altijd nieuwsgierig.

Een klein paadje langs een weiland met aan de linkerzijde prikkeldraad. Niet te veel slingeren met de armen dus.

Bij de reacties op de site van het klompenpad klagen een aantal mensen over het tweede deel van de route, het zou saai zijn. Dit stukje langs de Hellerweg is eigenlijk het enige stuk dat over een geasfalteerde weg loopt, misschien een km. Voor de rest is alles onverhard. Ik kan me totaal niet vinden in die klachten.

Deze koe is toch minder nieuwsgierig...

Het klompenpad gaat ook over een historisch kerkpad van Grote Brink (bij Huinen) naar de Oude kerk in Putten.

Bij de school in de verte ligt het eigenlijke start- en eindpunt van de route. Voor mij nu nog een klein stukje.