Rond de Hoge Duvel

In geen velden of wegen kwam ik de duvel, en ook niet z'n ouwe moer tegen. Er gaan allerlei verhalen over de Hoge Duvel, een heuvel (83,2m hoog) tussen Elspeet en Hoog-Soeren. Er zou een boze geest huizen. Een plaaggeest die er voor zou zorgen dat het fietsen over die heuvel veel zwaarder is dan elders. Ik denk dat ik wel weet waarom de duvel zich afzijdig hield:

Deze tekst kwam ik plotseling tegen, heb wel even de pootjes van de w wat langer gemaakt :)

Vandaag pak ik dus weer een stuk van het Kroondomein Het Loo. Ik parkeer de auto langs de Aardhuisweg, even buiten Uddel. Er is hier een wandelroute uitgezet met houten paaltjes, je kunt kiezen voor 7 of 13 km. Voor joggen kies ik uiteraard die van 13 km.

Zou ziet de route er dus uit. De Hoge Duvel ligt tussen km 3 en 4. Ik heb er niets van gemerkt....

Direct aan het begin al mooie uitzichten, jammer dat de zon niet schijnt.

Het blijft toch een apart gezicht, versteende paddenstoelen op dooie bomen. Je komt ze hier veel tegen, blijkbaar worden dode, geknakte en omgewaaide bomen hier niet weggehaald en laat men de natuur z'n gang gaan.

Veel water kom je hier niet tegen, een bijzondere plek dus hier. Op de stafkaart kan ik het vennetje ook niet terugvinden.

Na bijna 13 km en 1 uur en 20 minuten loopgenot ben ik weer terug bij de parkeerplaats. Een mooie route voor wie van bossen en heide houdt.

Voor alle foto's: klik hier

Kootwijkse veld

De eerste lentedag, temperatuur 15+. Ik houd van rust bij hardlopen, dus een rondje uitgezocht waarvan ik weet dat het hier nooit druk is: het Kootwijkse veld. Desondanks met dit mooie weer toch wel wat mensen tegengekomen.

Deze ruiter staat een opname te maken van een paard met ruiter dat op volle snelheid aan komt stormen. Mooi gezicht en indrukwekkend. Hoe hard kan zo'n paard? 40-50 km/uur?

Zwoegen door het mulle zand. Ik heb m'n ondershirt toch ook maar uitgetrokken. Dit is dan daarmee direct de eerste keer volledig in zomertenue.

Nog een stukje langs het Kootwijkse zand. Ik had hier meer drukte verwacht maar het valt mee.

Ondanks het genieten van natuur en zon gaat het lopen niet zo lekker. Maar dat mag de pret niet drukken. Na 5 kwartier weer terug bij de auto aan de Heetweg. Daar zijn mensen druk bezig een vouwwagen op te zetten. Ik ga even heerlijk in het gras liggen, genietend van de zon en een flesje water.

Assel

Ik heb op papier een mooi rondje rond Assel uitgezet via afstandmeten.nl. Dat is het blauwe lijntje op de kaart, zo'n 18 km. Maar zoals je ziet aan het rode lijntje, de gelopen route, heb ik me er toch niet aan gehouden. Ik wilde wel, maar het kon niet. Er stonden een afrastering aan de westkant van de Asselse hei met meerdere lagen prikkeldraad. Na een paar plaatsen tegen het hek te zijn gelopen was ik ook wat geprikkeld.

Maar goed, laat ik bij het begin beginnen. Ik parkeer de auto bij Assel. Voldoende plek. Om hier te komen ben ik over de onverharde weg tussen Kootwijk en Assel gegaan. Volg vooral TomTom niet naar deze plek, die laat je kilometers omrijden!

Eerst een lang recht pad, de Milligerweg, naar het noordwesten. Langs dit pad een plaats waar je huifkarren kunt huren.

Omdat ik inmiddels wat geprikkeld was ben ik vergeten foto's te maken van de Amersfoortsestraat. tot zover moest ik inderdaad doorlopen voordat ik eindelijk naar het oosten kon. Op een gegeven moment was er een soort verlaging in het hek en ben ik er overheen gestapt en een paar honderd meter door het bos gelopen totdat ik op dit pad terecht kwam. Eindelijk weer op de route!

Een prachtig stuk bos hier. Ontzettend veel stammen met versteende paddenstoelen in alle afmetingen. Ik wou zeggen in alle vormen en maten maar dat is niet zo. De vorm is steeds hetzelfde.

En je ziet het: het zonnetje kwam er ook nog even bij! Ik verlang weer naar de lente.....

Uitzicht over de Asselse hei.

Het gebied is onderdeel van het Kroondomein Het Loo. Aan de kaart te zien kan ik hier nog flink wat routes uitzetten.

Na de Pomphulweg overgestoken te hebben neem ik nog een stuk van het Orderbos mee om vervolgens hier de spoorlijn tussen Amersfoort en Apeldoorn te kruisen.

Via een pad dat wat op en af gaat loop ik de laatste kilometers weer terug naar Assel.

Uiteindelijk zo'n 17,5 km gelopen, weinig mensen tegengekomen. Schitterend gebied, voor herhaling vatbaar.

Voor alle foto's: klik hier

Mariendaal

Zo ziet mijn route er voor vandaag uit, weergegeven op een stafkaart. Jiska is vandaag weer trainen (turnen) in Arnhem-Noord. Zo'n 5 jaar geleden liep ik in deze omgeving met een paar andere lopers dit rondje van 16km. Ik heb deze weer opgezocht en als route in m'n Garmin gezet. het startpunt is bij Mariendaal.

Het is een afwisselend en glooiend gebied, dus klimmetjes genoeg!

Direct aan het begin is er al een apart stuk. De bomen lijken hier aantrekkingskracht op elkaar te hebben waardoor je door een soort poort lijkt te lopen. Nu zijn de bomen nog kaal, ben benieuwd hoe dat er in de zomer uit ziet.

Er wordt veel uitgelaten, gewandeld en hardgelopen in dit gebied.

Toch leuk, die oude wegwijzers en de oude spelling "Wekeromsche weg".

Ik kom ook langs het enorme complex van Papendal waar het een komen en gaan is van sporters. Gelukkig duik ik al snel weer het bosrandje tussen Papendal en de A50 in.

Blijkbaar loop ik nu op een MTB pad waar kort geleden een wedstrijd is geweest. Vol van bandensporen en blubber.

Gedenkplaats Slag om Arnhem, midden in het bos.

Hier komt even later een non even controleren of de kaarsjes die ze vanochtend heeft aangestoken nog branden.

Zo, weer terug bij de auto. 16 km in 1 uur en 40 minuten. Mooie tocht weer, ook maar eens doen wanneer de bomen in het blad zitten.

Voor alle foto's: klik hier

Edese bos

Via Google Maps zag ik dit vreemde rechthoekje al regelmatig liggen op de Edese hei. Maar nog nooit even gekeken wat het is. Nu liep de route er langs  en heb ik wel even gekeken:

Gewoon een kuil dus met bomen er om heen. Waarvoor? Geen idee.

Vandaag dus een rondje door het Edese bos dat net ten noorden/noordoosten van Ede ligt. De harde wind heeft weer wat takken laten breken.

 Een grote begraafplaats, de rust zelve..

De hei ligt er verlaten bij, weinig mensen op de been. Veel water gevallen, zelfs op deze zandgronden blijft het nog even liggen.

Uiteindelijk dit rondje gelopen, start en finish weer bij de kazerne.

Kijk voor alle foto's: Edese bos

Rondje A1

Het wordt eindelijk droog, dus toch vandaag nog een rondje lopen. Ik start weer vanaf de parkeerplaats aan de Wolweg. De bedoeling is om noordelijk van de A1 oostwaarts te lopen en zuidelijk van de A1 weer westwaarts.

Zo langzamerhand ga je toch verlangen naar het voorjaar. Al weer plassen en zompige paden... Gelukkig verboden toegang voor tanks :)

Wederom het militaire oefenterrein. De sporen zien er soms nog vers uit.

Onder de A1 door. Onder het tweede viaduct zit een stel fietsers uit te rusten op 2 campingstoeltjes.

Aanstormende trein...

De hei aan de zuidkant van de A1.

Na ruim 13 km kom ik weer terug bij de parkeerplaats. Leuk rondje, alleen hoorde ik aan de noordkant wel steeds het verkeer op de A1.

Mosselse zand

Vandaag een rondje uitgezet op het Mosselse zand, net onder Otterlo. Vertrekpunt is aan de weg tussen Otterlo en Ede, net even ten zuiden van 's Heeren Loo.

Voldoende parkeerplaatsen.

Het heeft de afgelopen uren goed geregend maar het is nu weer zo goed als droog. Maar niet op de paden. Desondanks weinig problemen, er is altijd wel een droog stuk te vinden op  deze zandgronden.

Kunst of zitplaatsen?

Het Mosselse zand, nog in winterstemming. Het is hier heerlijk rustig lopen, kom alleen wat uitheemse koeien tegen.

Wanneer ik over dit veld bij dit bordje kom snap ik waarom het zo rustig was. Ik liep in een verboden rustgebied voor dieren. Toch heb ik op de heenweg geen bordje gezien.

Op het hoogste punt van de Valenberg een uitzichtspunt.

Na 1 uur en 10 minuten en 12,4 km ben ik weer terug bij de auto. Vrijwel alles was onverhard, zompig of mul. Lekker.

Voor meer foto's: klik hier