Rosandepad

Vandaag samen met Thirza het Rosandepad rond Oosterbeek. Het is een klompenpad met erg veel variatie zoals je uit dit bericht zult zien.

Ons startpunt is de parkeerplaats bij de Airborne oorlogsbegraafplaats, net boven de spoorlijn.

Gedenkmonument luchtlandingen.

We betreden landgoed Lichtenbeek.

Maisvelden, akkers, bossen en wolkenluchten.

Nadat we de Schelmseweg zijn overgestoken komen we in landgoed Mariendaal. Bijzonder park met veel honden uitlaters.

Eén van de markante tunneltjes van groen. Niet iedereen heeft door dat je daar door heen kunt lopen.

Ook veel water en beekjes hier.

Na het oversteken van de Utrechtseweg komen we in de Rosandepolder langs de Rijn. Op dit bord kunnen we lezen dat de naamgever van het klompenpad van een voormalig kasteel komt dat hier stond.

Binnenmeertje van de Rijn.

Spoorbrug Oosterbeek. Mooie stalen vakwerkconstructie en een boogconstructie bij de grote overspanning over de Rijn.

Zonnebloemen langs het pad.

Knusse camping aan de Rijnoever. Staat nog bijna vol.

Zicht op de kapitale huizen van Oosterbeek.

Wederom een gedenkplaats voor degenen die voor ons gevochten hebben.

Vijver op de Hemelseberg.

Tuin de Lage Oorsprong.

Aankomst bij het Airborne museum Hartenstein.

Hier is ook het eigenlijke startpunt van de route. Bij restaurant de Hartenstein eten en drinken we even iets.

Vervolgens nog een paar kilometer door Oosterbeek heen om weer bij de oorlogsbegraafplaats te komen waar we nog even om heen lopen. Veel mensen lopen ook tussen de graven door.

Totaal bijna 14 km gelopen, een prachtig afwisselend pad, ongeveer 3 uur. Alleen jammer dat er in de parken zo ontzettend veel honden zijn, m.n. dat geblaf naar elkaar.

Teuchlspitz (2320m)

Vandaag de laatste bergtocht voor deze vakantie. Niet al te moeilijk maar wel erg mooi de Teuchlspitz op 2320m met uitzicht op Obervellach en de Pfaffenberg. Totaal 14 km en 1040 meter omhoog en ook weer omlaag.

Parkeren doe ik weer bij de opslag voor het strooizand. Verder mag je niet omdat het een privéweg is. Hoogte is hier 1240m.

Na ongeveer 2 km een geasfalteerd weggetje te volgen kom je bij Pekastnig, op ongeveer 1420m.

Bij dit huisje op ongeveer 1600m ga je echt van de weg af om flink wat hoogtemeters te maken.

De lucht is nu nog blauw, zo vroeg in de ochtend. Maar dat gaat vanmiddag veranderen.

Naturdenkmal Marterlelaerch.

Tot mijn verbazing kwam ik op dit punt zojuist een viertal jongeren tegen die al weer aan de afdaling bezig waren. Ik dacht dat ik vroeg was met mijn start om 06:15 uur.

In de verte het stipje waar ik naar toe moet. Heerlijk over de "Wiese" lopen.

Het stipje is een klein kapelletje waarin ook een prachtig Gipfelbuch ligt, met ijzeren beslag! Uiteraard schrijf ik mijn naam er ook weer in. Mijn naam kom ik ook tegen bij oktober 2017. Die van 2013 niet omdat het Gipfelbuch tussentijds is vernieuwd.

De top ligt nog net wat hoger. Van hier uit is Obervellach, Pfaffenberg en natuurlijk ons huis te zien.

Na 2 uur en 15 minuten ben ik boven. Verder zijn alle toppen nog goed zichtbaar.

Even ingezoomed op ons deel van de Pfaffenberg. Zowel Heleen als buurvrouw Christa een berichtje gestuurd. Heleen kon me niet ontdekken.

Even laten zien dat ik er echt was!

Na een half uur op de top daal ik weer rustig af via dezelfde weg. Eigenlijk wilde ik nog een ommetje hierboven maken maar de buienradar geeft aan dat er regen op komst is.

Een vervallen schaapskooi of zo? Schapen lopen hier wel rond.

Rechtsboven zou de Kesselsee moeten liggen, daar wil ik dus een andere keer nog eens langs en dan door deze kom afdalen.

Vervallen hut.

Dit is ook nog een verhaal... Op de heenweg was het helemaal stil totdat ik ineens een knappende tak hoor. Staat een paar meter op een smal pad zo'n grote zwarte koe. Ik schrok me rot. De koe wilde niet wijken, dus ben ik maar dwars door het bos gegaan.

Daarboven was ik.

Dit is al de tweede auto die het inrijverbod negeert? Of zou men hier een hut huren.....

Uitzicht bij Pekastnig.

Onderaan bij de start zie ik dat men 4 uur aangeeft om boven te komen. Dat is een veilig gemiddelde, het kan dus ook veel sneller bij goede conditie.

Na 4 uur en 3 kwartier ben ik weer terug bij de auto. Dit is echt een bergtocht die ik regelmatig zal maken, niet te ver weg, mooie route, mooi uitzicht en goed te doen.

Teuchltal

Mijn doel voor vandaag was de Keklluckerlkopf, vlak bij de Polinik, vanaf Alpenheim in het Teuchltal. Helaas bleek de route na 1 km (250m stijgen) volledig geblokkeerd door omgewaaide en/of omgezaagde bomen. Was geen doorkomen aan. Dus weer terug gegaan en het dal helemaal uitgelopen tot aan 2000m,

Het eerste veld heb ik me nog doorheen geworsteld met de nodige bloederige schrammen maar bij het tweede veld gaf ik het op en ben naar beneden gegaan door een stuk bos waar dat nog redelijk lukte.

De Teuchl wordt gevoed door heel veel bergbeekjes.

Ook hier wordt in het bos gewerkt. Maar niet vandaag.

Na een paar kilometer eindelijk open terrein.

Vakantiehuisje zo te zien, de mensen staan net op.

Wanneer ik hier op een alm aankom weet ik even niet hoe ik verder moet. Het weggetje zelf loopt dood. Maar er blijkt hier een pad om het laatste huis heen te liggen.

Dit is dus het laatste huis waar je om heen moet om de route naar de Feldnerhutte te volgen.

Ik zou hier nog verder kunnen gaan maar ik vind 9 km heen en terug wel genoeg. Komt bij de klimpartij die ik al in het eerste stuk had. Wanneer je hier links over de Kaltseetorl (2480m) dan kun je daarna weer afdalen naar de Feldnerhutte. Maar dat stuk moet je dan ook weer terug....

Overigens een prachtige alm, de moeite van de lange wandeling waard!

Bij terugkomst bij Alpenheim kijk ik nog eens goed waar ik vanochten vastgelopen ben. Op de groene strook wordt je naar boven geleid (ca. 30%) en dan gaat het pad naar links.

Alpenheim.

Totaal vandaag 20 km gelopen, 1000 m op en weer neer, 5,5 uur onderweg.