Planken Wambuis

 

Samen met Thirza en Bjorn op pad om de eerste paarse hei te ontdekken. Startpunt is de parkeerplaats bij Planken Wambuis.

De Oud-Reemsterhei. Hier is de heide behoorlijk vergrast. 

Wildkijkpunt. Geen wild....

Ook zij zien geen wild.

Mooi uitzichtspunt.

De Kleine Heide Waar is de hei dan?

Bij de Ginkelse hei. Prachtig gedenkmonument van de luchtlanding (Airborne).

En ja hoor, de eerste echt bloeiende hei!

En nog meer.

Dreigende luchten, maar het blijft droog.

Dit is de gelopen ronde, 15 km in 3 uur.

Reisseck (2965m)

 

's morgens om 06:15 uur kom ik aan op de parkeerplaats bij de Zandlacher Huette. Er staat nog verder niemand.

Op de heenweg ga ik via de Geissruecken, een kortere route maar wel alleen voor gevorderden.

In de verte is rechts de Reisseck al te zien. Ik ben hier bij de untere Mooshuette.

De obere Mooshuetten.

Werkspoor van destijds voor de bouw van de dammen.

Rechts de Riedbock en links de Radlkopf/Radleck

Dit sneeuwveldje mag ik oversteken.

Even terugkijken.

Radlsee.

Vanaf de kalte Herberg Scharte direct door naar de top die ik na 3 uur en 15 minuten bereik.

Na ruim een half uur op de top ga ik weer op m'n gemak naar beneden. Ik neem nu een omweg via de Riekentoerl (2530m). Hier de Radlsee en Obere See weer te zien.

Links de Radlkopf en rechts de Radleck (2802m), gezien vanaf de Riekentoerl. Hier weer ik t.z.t. ook nog eens naar boven. Er zijn geen uitgezette paden maar het lijkt goed te doen.

Heel veel kleine meertjes.

Riedbock op de achtergrond.

Werkspoor met beschermende muur.

Pauze bij de Obere Mooshuette.

Heel nat gebied op deze alm.

Deze toren heet de Gruebelwand. Ik ga nu via de alternatieve route naar beneden aan de oostkant van het dal i.p.v. over de Geissruecken. Dit betekent wel nog weer wat klimmen, dat had ik niet verwacht.

Terug in het dal bij de Zandlacher Huette. Nog even terugkijken richting de Reisseck.

In het totaal 20 km gelopen met 1600m hoogtewinst/hoogteverlies. Inclusief pauze's 8 uur onderweg geweest.

Polinik (2784m)

 
Om 06:00 uur rijden we (Jiska, Bart en ik) weg om vandaag de Polinik te beklimmen. De weg naar de parkeerplaats is erg slecht, althans voor een auto zoals ik heb. We parkeren de auto op 1350m op een kleine parkeerplaats bij een slagboom. Er staat al een andere auto.

In een klein uurtje zigzaggen door een bos zijn we bij de Polinikhuette op 1885m.

In de verte is de Polinik al te zien. De spits links is de Gamskarspitze. Op het splitsingspunt naar de Ebeneck moeten we beslissen of we opsplitsen of met z'n allen de Polinik gaan doen. Het wordt het laatste, Jiske en Bart denken het aan te kunnen.

Hier geen bomen meer, veel steenslag en rotsen.

Zo af en toe even uitrusten en drinken.

Er hangen nog wat mistflarden.

Net over een kleine Scharte gekomen in een volgende fase.

Het is een enorme klim.

Via de achterkant nog een spannend paadje naar het kruis.

We zijn er na 3 uur en 30 minuten. Eerst even uitrusten en een vest aan, het is koud. Mooi uitzicht. Maar het is gelukt! Voor Jiska en Bart de eerste bergtocht voor gevorderden.

Er was dus al iemand eerder, een Duitser die ik nog even sprak. Hij komt uit Bayern, woont in Wenen en is nu bij familie in Moellbruecke.

Eten, drinken, foto's maken, Gipfelbuch invullen maar dan weer terug om het niet te koud te krijgen.

De schapen zoeken verkoeling.

Ondertussen is het ook al weer warmer geworden.

Bergflora.

Heerlijk fris water.

Voor Jiska is het wel genoeg nu...

Aankomst bij de Polinikhuette. Heerlijk koude cola en wat lekkers eten. Spreek ook uitgebreid met de nieuwe pachters, o.a. over de weg tot aan de parkeerplaats.

Nog weer even een uurtje door het bos naar beneden zodat we na 15,2 km, 1400 hoogtemeters stijging in 7 uur en 45 minuten weer terug zijn.