Lang leve de vrijheid!

Lopen geeft je een gevoel van vrijheid. Je kunt gaan waar je wilt en wanneer je wilt. Je kunt zo snel gaan als je wilt, niemand schrijft je dat voor.
Zo ga ik ook vandaag op pad. Ik wil ongeveer 2,5 uur lopen, lekker langzaam, genieten van het heerlijke weer. Zoveel mogelijk door de natuur.
De Veluwe heeft vele brede zandpaden met daarnaast smalle fietspaadjes. Aangezien aardig wat mensen de fiets hebben gepakt loop ik vrijwel steeds op het zandpad. Een beetje ongelijkheid is een goede oefening voor het trailgedeelte van de Swiss Alpine over 2 weken. Het maakt de training overigens ook wat zwaarder.

Het is zoals altijd weer heerlijk over de Edese hei te lopen. Mooie contrasten door witte wolken, blauwe luchten, gele bloemen en paars heidegoud.
Na 27km loopgenot kom ik weer dorstig bij de auto terug en pak snel een flesje water. Het was toch weer warmer dan ik dacht door zo in de open zon te lopen!

Gedwongen rust

Dreigende luchten voorspellen niet veel goeds. Nog even op de buienradar gekeken en ik schat in dat ik nog droog thuis kan komen wanneer ik niet veel langer als een uur ga lopen.
Het is een vreemd idee dat ik de hele week niet gelopen heb. Maandagavond voelde ik me bij thuiskomst uit m'n werk afwisselend warm en koud en zat ik continu te bibberen. Vroeg naar bed gegaan maar een virus had me toch te pakken. Gevolg: 2 dagen niet gewerkt en inmiddels 7 dagen niet gelopen. Ik heb er nu dus wel weer zin in, dat kon ik afgelopen week niet zeggen.
Ik bedenk me dat ik eigenlijk nog nooit een hele week rust heb gehad, daarvoor gaat het toch al weer veel te snel kriebelen. Maar eens kijken wat dat oplevert zo'n weekje rust.
Ik loop richting de Lunterse berg waar ik het heuveltje in totaal 4x bedwing, snel naar boven en weer lekker naar beneden laten "rollen".

Op de terugweg wordt lucht steeds dreigender. Op de laatste km barst de bui los en kom ik toch nog doorweekt weer thuis. Maar dat deert me niet, heb na een week eindelijk weer gelopen en geen last meer van ziekteverschijnselen!

 

 

Over 2 weken hoop ik mee te doen aan de Swiss Alpine en wel de K42. Deze voert van Bergun (1365m hoogte) via de Keschhutte (2632m) en de Scalettapas (2606m) naar Davos (1538m). Wanneer ik de fotoreportages zie moet het een prachtig parcours zijn, dwars tussen de bergketens door. Pieter van Zijl en Jakob Hartman zijn daar ook weer van de partij. Jakob doet zelfs de K78! Maar deze turbo's zal ik zeker niet proberen bij te houden.
Het profiel van de route ligt me wat meer denk ik, ook bij warm weer. Vanaf km 23 is het namelijk alleen nog maar 1 lange afdaling naar Davos!
Vanaf de camping in Wallis zal het best een stukje rijden zijn maar dat vinden wij (Eveline gaat ook mee) geen straf om door het mooie Zuiden van Zwitserland te rijden!

Rondje om de Koepel

Ik was vanmorgen niet de enige die al vroeg op was om iets te ondernemen. Het prettige van luchtballonnen is dat ze de (mijn) rust niet verstoren en heerlijk geruisloos door de lucht zweven.
Ik ben op weg voor een rustige duurloop van zo'n 20 km.

Je komt soms vreemde snuiters tegen. Deze skippy's zijn overigens totaal niet schuw, ze kwamen direct op me af. Ik nuttig hier net m'n gelletje.

Ik was zojuist al langs een bordje met 12 km gelopen en ik vraag me af wat dit betekent. Ik besef ineens dat vandaag waarschijnlijk Rondje om de Koepel wordt gelopen en dat ze het parcours hebben uitgezet. Vorig jaar deed ik hier aan mee (halve marathon) maar dit jaar heb ik daar verder geen aandacht aan gegeven omdat het nu een week na Graubunden valt.

Het mais komt al weer aardig op, nog even en ik kan er niet meer overheen kijken.
Het is een zeer rustige duurloop van 20 km geworden zodat ik ook lekker om me heen heb kunnen kijken. De laatste 4 km versnel ik echter omdat dat een stuk is dat ik wel kan dromen (de Hessenweg).

Graubunden - dag 4 - day after

Leuk dat er zoveel reacties zijn (en volgens de bezoekerstatistieken ook veel lezers)! De meeste reacties hebben iets van "jammer" maar dat is helemaal niet nodig hoor! Het was namelijk ingecalculeerd dat ik 'm mogelijk niet zou uitlopen. De weersvoorspellingen werden steeds "beter" in de loop van de week: veel zon en warm. Dat is natuurlijk goed voor de sfeer maar de keerzijde hiervan is dat ik geen warmweerloper ben en dan bij zo'n lange tijdsduur (6 a 7 uur) uitdroog, dat is nu eenmaal mijn makke. Op zich viel de temperatuur nog mee (24 graden) maar het lopen in de felle zon niet.
Ik heb meegedaan voor de fun, de entourage, de internationale sfeer, enzovoort en hier volop van genoten. Ik heb nu eenmaal iets met bergen en met hardlopen en de combinatie er van is natuurlijk helemaal het "toppunt".
Ik ben overigens vandaag in een recordtijd weer thuisgekomen: om 09:05 vertrokken en om 17:05 weer thuis. Lekker rustig op de weg. Onderweg nog even de 30 graden aangetikt maar in Nederland was het gelukkig behaaglijker. Nu ik weer doordrenkt en doorvoed ben voel ik me weer ok. Geen stijfheid o.i.d. maar dat heb ik meestal na een bergloop.

Graubxc3xbcnden - dag 3 - de marathon

Het begint 's morgen al lekker. De meeste marathonlopers hebben huisvesting in Lenzerheide gevonden en moeten dus met de bus naar Chur, de startplaats. De organisatie is waarschijnlijk vergeten om aan het busbedrijf door te geven dat er extra bussen moeten worden ingezet. Ik heb zelf de auto bij het dalstation van de Rothornbahn geparkeerd. Om 08:00 uur komt er een bus vanuit Lenzerheide die al stampvol zit. En daar mo
eten wij dan met zoxe2x80x99n 20 lopers nog bij. Nooit geweten dat er zoveel mensen in een bus kunnen. En dan lekker haarspeldbochten rijdenxe2x80xa6. De buschauffeur roept de centrale op om snel een extra bus te regelen want langs de route zien we nog diverse lopers bij de haltes.

In Chur is het al behoorlijk warm wanneer we uit de bus stappen. Na een wandeling komen we op de Quaderwiese waar de start zal plaatsvinden. Ik ga op een bankje in de schaduw zitten om me verder voor te bereiden. Er komt een man naast me zitten, zxe2x80x99n vrouw staat er ook bij. Ze zien er Nederlands uit en ik spreek ze even aan. En inderdaad, Groningers. Van de 3 Nederlandse marathonlopers bij deze editie gaan er 2 op hetzelfde bankje zitten. Jaap Engelage, zo heet hij, heeft hier 4 jaar geleden ook gelopen. Ze zijn nu op de terugweg van vakantie vanuit Italixc3xab.

Dit is mijn outfit voor vandaag. Het shirt van vorig jaar!

We geven onze spullen af en gaan in het startvak staan. Wederom de ontspannen sfeer die ik van de vorige edities herinner. Alle toppers v.w.b. bergmarathons zijn er, waaronder Jonathan Wyatt. Hij zal ook vandaag weer winnen in een tijd van 3:30. Ga dxe2x80x99r maar aan staan. Ik geloof dat ik in Parpan liep toen ik hoorde omroepen dat hij zojuist de 37km gepasseerd was!

Thomas Schmidtkonz is ook weer van de partij. Ik vraag me af of hij dat leuke blauwe sjaaltje om blijft houden. Hij wil altijd fotoxe2x80x99s van de start maken en sluit dan achteraan.

We lopen een kilometer of 2 door Chur heen via een licht stijgende weg. Jaap zie ik snel voor me uit het zicht verdwijnen.

Vlak na Chur gaat de weg direct steil omhoog. Aangezien iedereen nog fris is gaat niemand nog wandelen.

Bij Passug moet een steile trap naar beneden genomen worden. Het valt me op dat er geen supporters onderaan staan. Vorige jaren reed er een bus voor supporters langs de route die op verschillende plekken stopt. Ook hier hoor ik later dat die bus er niet was en alle supporters gewone lijndiensten naar Lenzerheide moesten nemen.

Het is hier nog niet zo heel steil, de meesten blijven dribbelen. Het is redelijk koel in de schaduw.

 

In Churwalden (1250) lopen we een stuk langs de doorgaande weg om daarna scherp links te gaan en verder te stijgen naar 1750m.Tijd voor m'n eerste gel met veel water. Ik heb al veel gedronken. We lopen nu ook al even in de open zon en het is erg warm. Ik zweet als een otter.

Het is hier prachtig, genieten met zulke uitzichten en kleurige velden.

Bijna bij Foppa boven (1750).

En nu gaat het over een kilometer of 4 naar beneden, echter later over niet al te beste paden. Echt versnellen doen de meesten dan ook niet.

Over vlakkere wegen gaat het nu naar Parpan waar iedereen persoonlijk wordt genoemd. Leuk om te horen. Verbazing dat een Nederlander hier mee doet, hoe trainen ze dat dan? Zoals ik al verwachtte begin ik al wat problemen te krijgen met vochtopname. Ik besluit tot aan Lenzerheide veel te gaan wandelen of dribbelen zodat mxe2x80x99n maag weer op toeren kan komen. En me zo te sparen voor DE klim. Uiteraard gaan veel lopers me nu voorbij maar dat hindert me totaal niet. Ik ben hier voor mxe2x80x99n plezier en wil zo ver mogelijk komen.

Aankomst bij het prachtige meertje, de Heidsee. Hier mogen we omheen lopen om het van alle kanten te bekijken.

Watersport.

Uitgebreide drankpost in Lenzerheide (31km). Het wandelen heeft me goed gedaan zodat ik in eerste instantie de klim maar het middenstation wel aandurf. Ik neem een beker cola en neem er ook nog xc3xa9xc3xa9n mee.

Direct na Lenzerheide gaat het steil omhoog. Hier is geen sprake van hardlopen of dribbelen meer in dit deel van het lopersveld. En eigenlijk meer zon dan me nu lief isxe2x80xa6

Na een steil stuk door een warm bos (je weet wel, van die warme stilstaande lucht), kom ik bij de Wasserfall (waar die is weet ik niet..) waar ik even ga zitten en water drink. Helaas hier geen cola. Het volgende stuk is vlak maar ik blijf toch lekker wandelen. Ik kan dan nog lekker om me heen kijken en ik zit toch al weer tegen de grens aan van misselijkheid.

Aankomst bij Scharmoin (niet op z'n Frans uitspreken). Daar weer eens lekker even een pauze nemen en beoordelen of ik nog verder ga. Er zijn nu 5 uur verstreken.

Tja, daar wil ik nog heen! Zo'n 1000m stijgen. Ik twijfel omdat ik niet meer veel macht in m'n benen had het laatste stuk. Ik besluit het een stukje te proberen.

Een waterreservoir.

Na 37km besluit ik om te keren. Ik ben pas op 2100m hoogte en moet nog in ruim 5km 800m stijgen. Ik ben al een paar keer gaan zitten, heel langzaam lopen geprobeerd maar het gaat niet meer. Uitdroging. Laatste km in 22 minuten!
Ik ga even zitten om te genieten van het uitzicht en dan komt net Thomas er aan. Hij roept dat het zwaar is vandaag en begrijpt dat ik terugga. So ein xc3x84rger.

Op de weg terug valt me op hoe ik in het achterveld ben geraakt. Ik kom nog maar een loper of 30 tegen. Bij het middenstation wordt mijn tas met spullen van de Rothorn naar beneden getransporteerd. Net dan stappen ook Jaap en z'n vrouw uit. Jaap vond het zwaar maar is wel tevreden, net onder de 6 uur gebleven. We reizen verder samen naar beneden en kunnen zo nog wat loperwetenswaardigheden uitwisselen. In het dal nemen we afscheid en gaat ieder zijns weegs.
 

Resultaat van vandaag:
-rode armen, benen en gezicht
-kijk terug op een leuke dag!
-inmiddels heel veel dorst
-"helaas" niet uitgelopen waardoor ik uitzicht op de top gemist heb