zaterdag 1 november 2008

Halve marathon Epe, een nieuw PR

Van Halve marathon Epe

Vorig jaar liep ik hier ook de halve marathon, georganiseerd door AV Cialfo. Een loop over 1 ronde met lange rechte stukken, mooi als voorbereiding op de Zuiderzeemarathon over 3 weken. Bij aankomst in Epe loop ik al snel een aantal Chat'n'runners tegen het lijf. Veel doen er mee i.v.m. het GLP klassement (Gelders Loop Paspoort) waarvan de 10km van Epe onderdeel uitmaakt.

Van Halve marathon Epe

In de kleedkamer kom ik Geert (rechts, "marathonlopertje" op CnR) tegen, hij loopt ook de halve marathon en over 3 weken eveneens de Zuiderzeemarathon. Ik weet nog steeds goed hoe hij precies op het moment dat ik het moeilijk had in 2005 bij de ZZM langzij fietste en me moed inpraatte! Top!

Van Halve marathon Epe

Bij het warmlopen loop ik met deze topgroep op. Van r-n-l: Dick, Dries, Rob en Jay, allemaal van Chat'n'run. Het is nog droog maar ook koud. In verband met de te verwachten regen ga ik vandaag in de lange outfit, waaronder m'n windstopper shirt.

Van Halve marathon Epe

Het startersveld staat klaar. Het plan is om samen met Mynko op te lopen met een snelheid van 4:20 per km. Maar als het startschot klinkt gaat Mynko er als een haas vandoor. Niet de haas die ik bedoelde. Mijn eerste km gaat in 4:11, te snel. Ik houd Mynko wel in het zicht. Na een km of 4 kom ik de eerste 10km lopers al weer tegen die het keerpunt hebben gehad. Prachtig gezicht, de geconcentreerde bekkies.

Na 5 km kom ik in 21:22 door, oeps toch wel snel maar het voelt niet slecht. Ik kom bij Mynko langszij, net voordat we de heuvel gaan beklimmen. Helaas kan Mynko niet aansluiten, het loopt niet zo soepel zegt 'ie. Ik krijg wel een andere medeloper, een Russische zoals later blijkt (Irina Lebendiskaja). Ze kan me maar net volgen de heuvel op en dat gaat gepaard met nogal wat gesteun en gekreun van haar zijde. Na 8km zijn we boven en kunnen we weer wat op adem komen.

De volgende 5 km gaat in 21:41, ondanks de heuvel die er in zat! Het loopt nog zo lekker dat ik begin te denken dat een PR er vandaag inderdaad wel in zit. Op het lange rechte stuk komt de Russische soms naast me lopen en op een gegeven moment zegt ze ook "Come on, come on". Blijkbaar denkt ze dat we inzakken qua tempo maar tegelijkertijd bedenk ik me dat ze waarschijnlijk op de eerste plek ligt en dat zo wil houden en dat ik haar daar bij mag helpen. Mijn pace is zeer constant, dus ik laat me niet opjutten.

Het zijn er niet veel maar toch rapen we de een na de andere loper op. Na 12km slaan we linksaf en begint de Russische het toch wat moeilijker te krijgen maar ze blijft vooralsnog aanhaken. De km's vliegen onder me weg, steeds in zo'n 4:18. De 3e 5km gaat in 21:17. Dit is dus in ieder geval al een PR op de 15km: 1:04:20! Het begint nu wel te regenen en dat voelt koud aan, vooral m'n handen.

Na de drankpost (die ik oversla) raakt de Russische achterop. Er komt nu een lastig stukje parcours met tegenwind, een stuk onverhard en geslinger door Epe. Desondanks gaat de vierde 5km nog in 21:48. Een nieuw PR is in de maak. Het laatste stukje is echt lastig, slingeren door het bos, een stuk over een dijkje langs de atletiekbaan maar daarna is de finish in zicht. Ik hoor Henk Borgmeijer mij aankondigen, nummer 325, Ronald Plenter uit Barneveld. He? Ik kijk op m'n startnummer en ja hoor, ik heb nr 325. Precies het nummer dat ik over 3 weken ook heb bij de ZZM met de bedoeling 3:25 te lopen. Dat moet helemaal goedkomen!

Van Halve marathon Epe

Ik kom in een zelfgeklokte tijd van 1:31:12 over de finish, een verbetering van bijna 1,5 minuut van m'n vorige PR! Bij het teruglopen maak ik toch nog maar even een foto van de klok. Je kunt zien dat het nu al behoorlijk regent (@Jannet: zie je nu dat ik niet altijd mooi weer heb?).

Ik wacht de Russische nog even op die een minuut later binnenkomt en feliciteer haar met de overwinning. Ze bedankt me voor het haaswerk. Na het douchen praten we als Chat'n'runners nog uitgebreid na in de kantine waar inmiddels de beloofde bitterballen op tafel staan. Jay heeft de eerste plaats bij de 10km mannen, Manon bij de vrouwen, prima prestaties! En Dick voor het eerst onder de 36 minuten, klasse! Om vijf uur stappen we op om weer huiswaarts te gaan.

Voor alle (onbewerkte) foto's zie de linkjes bij de foto's hierboven.

zondag 26 oktober 2008

33,33

Van 33,33

Aan het eind van de morgen vertrek ik voor een lange duurloop. Aangezien een uitgebreid regengebied vanuit het noordwesten nadert neem ik geen tijd meer om een route te plannen maar start gewoon vanaf de voet van de Goudsberg met de bedoeling zo'n 30km te lopen. De eerste km loop ik helaas toch al in de regen met flinke tegenwind en raak ik aardig doorweekt. Maar de regen stopt gelukkig na een km en blijft weg tot km 27. De wind niet, die blaast stevig door.

Er zijn bijzonder weinig mensen op de been of op de fiets. Wel veel ruiters, die nemen het er blijkbaar van wanneer het rustig is. Volgens m'n dochter (paardenliefhebber) vinden paarden regen niet echt leuk, vooral niet wanneer ze met de kop in de regen moeten lopen. Maar ja, de ruiters beslissen blijkbaar, zij zitten hoog en droog.

Van 33,33

De weg tussen Ede en Arnhem blijkt helemaal opnieuw geasfalteerd te zijn, net als het fietspad ernaast. Het valt me op hoe weinig je van het bandengeluid hoort van de auto's die voorbij rijden!

Bij de Planken Wambuisweg twijfel ik of ik nog rechtdoor moet lopen naar de Oud Reemsterweg om aan de 30km te komen. Ik heb er al 17km op zitten dus zal ik dat maar niet doen. Ik draai het fietspaadje in, het prachtige gebied van Planken Wambuis. Het loopt wel erg lekker vandaag, de km's gaan eigenlijk als vanzelf met een pace van ca. 5:20.

Van 33,33

De schapen staan dicht bij elkaar. Door het weer? Geen herder of hond te bekennen.

Bij km 27 begint het te miezeren en even later motregen. Onwillekeurig laat ik de snelheid daardoor wat oplopen. Ik besef inmiddels dat het toch wel wat meer dan 30km gaat worden. Precies op 33.33km klok ik af bij de auto in 2:57:16. Flink doorgelopen voor een lange duurloop.

zaterdag 18 oktober 2008

Rondje Kootwijk

Van Rondje Kootwijk

Ook al heb ik vorige week een behoorlijk zware inspanning verricht, het kriebelt toch al snel weer om te gaan lopen. Afgelopen woensdag een rustige training van 8km en vandaag wil ik toch weer een lange duurloop doen. Niet omdat een trainingschema dat voorschrijft maar omdat ik dat gewoon leuk vind! En om het extra leuk te maken een nieuwe route die ik via fietsrouteplanner van de fietsersbond heb uitgezet: 25km over fietspaadjes rond Kootwijk.

Van Rondje Kootwijk

Ik start vanaf de weg tussen Harskamp en Stroe, bij de Heetweg en duik dan al snel de fietspaadjes in. De bladeren vallen in groten getale van de bomen en de paden liggen ermee bezaaid. Soms zie je het pad bijna niet meer.

Van Rondje Kootwijk

De natuur is erg gevarieerd in z'n uitingsvormen: open en dicht, groen en verdord, naaldbomen en loofbomen, gras en hei.

Van Rondje Kootwijk

Ik volg de Hoog Buurloseweg die helemaal langs het schietterrein van Harskamp voert. Er wordt vandaag veel geoefend, ik hoor regelmatig knallen. Voorbijkomende paarden vinden dat niet altijd even leuk.

Van Rondje Kootwijk

New Forestry Era, ja, ja. Het gaat hier niet om behoud van bos maar er worden grote bosbouwmachines gedemonstreerd!

Van Rondje Kootwijk

De kathedraal van Radio Kootwijk!

Van Rondje Kootwijk
Van Rondje Kootwijk

Bedreigend of uitnodigend?

Van Rondje Kootwijk

De zon laat zich niet onbetuigd vandaag! Na 25km kom ik weer bij de auto terug (2 uur 18 minuten). Het was een prachtige ronde, lekker rustig en lekker gelopen!

Voor alle foto's kun je op een van de linkjes bij de foto's klikken.

donderdag 16 oktober 2008

Hevige strijd

Zoals je ziet streed ik met de allersnelsten. Hier op de 10km lopen Jonathan Wyatt en ik zij aan zij, zij het dat hij een rondje voor ligt....
Toch wel stoer om samen met hem op de foto te staan!

zondag 12 oktober 2008

Kaiserwinkl Halbmarathon (Walchsee)


Redelijk op tijd vertrokken, dacht ik.. Blijkt er een wegopbreking te zijn waar met verkeerslichten steeds een paar auto's doorgelaten worden. Ik ben uiteindelijk wel goed op tijd maar toch 20 minuten langer over gedaan.
Ik parkeer de auto bij aankomst net achter de groep van Voorne Atletiek. Direct even wat bijkletsen over gisteren en de verwachtingen voor vandaag.
Op het startterein is het weer lekker druk. Het is prachtig weer, zonnetje, 17 graden.
Ik ga nog maar even wat inlopen om de bloedsomloop in de benen lekker op gang te brengen na de zware toch van gisteren.
De twee Kenianen doen dat ook en grappig om te constateren dat ze alles synchroon doen, ook de zwaai oefeningen die ze even later doen.
Een deel van de groep uit Voorne. Met 134 Angela Verschoor. Zij heeft ook alle afstanden gelopen.
De lopersmeute staat klaar voor het startschot. Velen hebben al veel zware km's in de benen. Niet iedereen overigens want je kunt ook aan xc3xa9xc3xa9n of twee afstanden meedoen.
Na 1km, over een straat waar na de eerste ronde ook auto's mogen rijden.
Hier gaat Anton Lautner me net voorbij. Hij is het lopende bewijs dat snel lopen (gisteren 4:30!) en fotograferen goed samen gaan. Hij maakt ook altijd beeldrapportages die hij op www.marathon4you.de plaatst.
Ik spreek hem zowel van te voren als achteraf even. Ook hij ervaart het dit jaar wat moeilijker dan vorig jaar door de warmte.
De Walchsee.
De eerste helling in het parcours, haalt de snelheid er uit als je niet oppast.
Halverwege het eerste rondje komt Harald Wielenga van Running Rotterdam me achterop en haalt me even later in.
 

Vlak voor de doorkomst staat deze enthousiaste groep iedereen toe te joelen, een ereboog met de armen makend.
De leider van de wedstrijd kan ik niet meer op de foto zetten, deze Keniaan ligt op de tweede plaats (Ambrose Bitok). Jonathan Wyatt loopt vandaag een tactische race, hij mag een kwartier verspelen op de nummer 2. Vorig jaar won hij deze halve marathon nog.
Ik loop vandaag eigenlijk best wel lekker, ondanks dat het warm is. Harald haal ik in de derde ronde weer in en ik voel dat ik een mooi tempo heb gevonden. In de laatste ronde wordt het toch wel wat zwaarder maar ik weet het tempo vast te houden waardoor ik nog verschillende lopers voorbij ga.
De eerste ronde gaat in 24:54, de tweede in 24:50, de derde in 24:50 en de laatste in 24:58. Het lijkt wel op de cruise control er op stond. Uiteindelijk in 1:39:32 over de streep, twee minuten sneller dan vorig jaar.
Na afloop is er een speciaal lopersvak ingericht waar geen publiek mag komen. Da's handig want nu spreek ik nog verschillende lopers die anders in de grote massa waren verdwenen.
Lutz Prosch die hier tegen de boom zit spreek ik nog uitgebreid. Hij komt uit Osnabruck en kent het plaatsje Bohmte ook waar ik vroeger gewoond heb.
Wanneer ik weer huiswaarts keer na een uurtje valt me deze loper op. Er is zoveel plek om lekker in het gras te gaan zitten, waarom dan op het asfalt?
Jammer, het zit er weer op. 73,1km in drie dagen in een mooie omgeving met prachtig weer!

zaterdag 11 oktober 2008

Der Kaisermarathon


Om 10:00 uur kom ik in het centrum van Sxc3xb6ll. De moderator loopt druk te praten en er is muziek. De zon is doorgekomen en ik ga even heerlijk op een bankje in de zon zitten.
Wanneer ik m'n tas heb ingeleverd bij het afgiftepunt maak ik wat foto's van het startgebied. Een duitstalige man biedt aan om een foto te maken. Ik bind een gesprekje met hem aan en hij vertelt dat hij alleen de 10 en 21,1 loopt. Vandaag is hij de fotograaf van zijn loopclub. Grappig dat ik hem vandaag een paar keer langs het parcours zie staan en hij me telkens aanmoedigt (mein Freund aus Holland).

Iedereen is zo vlak voor de start met z'n eigen ding bezig. Maar zoals meestal bij dit soort lopen een grote mate van ontspanning.
Het valt me wel vaker op dat de beide rappe Kenianen (Bett en Bitok) nogal geisoleerd staan en ook nooit door de speaker geinterviewd worden. Zouden ze geen engels spreken?
Wat bij dit soort wedstrijden wel leuk is dat je gewoon heel dichtbij de wereldtoppers kunt komen. Verschillende mensen laten zich samen met Jonathan Wyatt op de gevoelige plaat vastleggen.
Vlak voor de start meldt de speaker dat de start nog even uitgesteld is omdat de helicopter met cameraman er nog niet is. Uiteindelijk starten we pas bijna een half uur later...
Je ziet verschillende mensen nog weer even naar het toilet gaan, toch lastig wanneer je vaste patroon doorbroken wordt. Ik heb er zelf ook last van, na een paar km moet ik ook even afwateren.
Weer iemand in het startvak die aanbiedt een foto te maken.
We zijn weg, eerst een rondje van 8 km om vervolgens weer door Sxc3xb6ll te komen.
Met de 100-marathon-man rechts sprak ik een tijdje. Hij heeft verschillende marathons in Nederland gelopen. Hij knoopt echt met iedereen een praatje aan.
Bij het verlaten van Sxc3xb6ll kom ik langs deze herriemakende mensen. Ongelooflijk wat een kabaal er van die koeienbellen afkomt.
Ik kan nog net deze parachutist vastleggen bij het landen.
Op veel hoekjes vind je wel supporters. Het verschil met Nederland is dat ze vaak ook aanmoedigen, joelen en geduld hebben en niet te snel weggaan.
10 km punt
Scheffau, met daarachter het schitterende Wilderkaiser Gebirge.
Bij Ellmau na 21km gaan we de bergen in. Ik heb totnogtoe niet echt lekker gelopen, het lopen in de open zon doet me geen goed. Ik pik bij de 19,5km drankpost een eigen flesje op dat ik heb laten klaarzetten. Maar de eerste slokken staan me tegen. Een beetje misselijk en de bergen moeten nog komen....
En het wordt nu echt klimmen, gelukkig wel aan de koude kant van de berg. Ik laat het (wandel)tempo zo ver zakken dat m'n maag weer tot rust kan komen en ik nog wel van de rest van de tocht kan genieten.
De beklimming van de Hartkaiser gaat desondanks erg moeizaam. Hierboven is een drankpost waar een meisje ruim van tevoren vraagt wat je wil drinken en roept dat dan door naar boven. Leuk! Ik wil alleen niet direct doorlopen maar even een pauze.
Het blijft ook hierna klimmen.
Uitgestapt? Nee hoor, het parcours gaat hier echt over het terras van een restaurant. Maar die etensgeuren doen me bijna .....
Prachtig uitzicht op besneeuwde toppen!
Wel heel bijzonder... Kan me niet voorstellen dat dit bootje genoeg wind krijgt.
Door het rustig afdalen komt m'n maag weer tot rust en begin ik me beter te voelen. Da's maar goed ook, ik moet nog naar de top daarboven.
Veel recreatie in dit gebied, zeker met zulk mooi weer. Leerpaden, speelwerktuigen, bankjes enz.
De twee mannen op de achtergrond blazen op hun trompetten en brengen een prachtig stuk ten gehore. Ik zou er zo even voor willen gaan zitten.
Hexenwasser, op 39km. Een themaparkje met water en heksen.
Na het nemen van deze hindernis volgt dxc3xa9 hindernis van deze dag: de beklimming van de Hohe Salve, 650m klimmen in iets meer dan 3km.
Omdat het klimmen zoveel tijd kost hebben ze hier maar bordjes op elke 500m gezet. Kunnen ze beter niet doen, ik dacht dat 40km er al aan kwam.
Deze RedBull auto pakt flink uit... met afgrijselijke muziek. "Snel" verder.
Deze 2 enthousiaste Nederlandse dames moedigen iedereen aan in het neder-duits. Ik vraag of ze Nederlands zijn. "Kun je dat horen dan?". Zij hebben de Nordic wedstrijd gedaan.
Na 5 uur en 40 minuten loopgenot bereik ik de finish. Volledig onverwacht krijg ik op deze plek nog wel even braakneigingen maar die gaan gelukkig snel weer weg.
Na afloop spreek ik nog even Ben van der Giessen van Voorne Atletiek die 2 minuten na mij finisht. Hij heeft ook de nodige last van misselijkheid gehad.
Ik geniet nog een poosje van het mooie uitzicht met een flinke beker cola.
Wanneer ik weer met de kabelbaan naar beneden ga en nog een kilometertje naar het huisje moet wandelen valt me op dat ik niet een echt after-marathon-vermoeidheid heb. Maar dat zal wel door het rustige lopen komen.
Morgen een halve marathon om de Walchsee, en het wordt nog warmer...