donderdag 19 maart 2009

Kuinderbos

Van Kuinderbos

In de serie "Lopen langs de snelweg" vandaag een rondje door het Kuinderbos. Wederom vanuit Friesland rijd ik via de A6 richting Kampen. Afslag Bant/Luttelgeest van de A6 en nog geen paar minuten later sta ik bij het begin van een bospad. Via de stafkaart en afstandmeten.nl heb ik gisteravond een route uitgezet van 13,5 km.

Het omkleden in de auto is nog wel wat lastig. Buiten is het kouder dan ik had gedacht maar gelukkig heb ik de lange outfit ook bij me. De zon schijnt helder maar staat al wel behoorlijk laag. Het is dan ook al 17:00 uur.

Van Kuinderbos

Het is een prachtig natuurgebiedje met vennetjes, bos, ruiterpaden, wandelpaden en fietspaden. Met de laaghangende zon zijn er mooie schaduw- en lichteffecten waar te nemen. Er zijn flink wat stukken waar ik op mul zand loop en dat haalt de vaart er uit. Volgens mij ben ik helemaal alleen in het bos, ik kom werkelijk niemand tegen.

Van Kuinderbos

Tegen het einde van het rondje loop ik langs het recreatiegebied De Kuilen. De zon zakt net achter de bomen en dat levert dit schitterende plaatje op. Helaas ben ik te laat thuis om de foto op sturen naar xc3xa9xc3xa9n van de weermannen.

Na 13.8 km in 1u:14m kom ik weer bij de auto en rijd huiswaarts. Heerlijke training! Zo zie je nog eens iets van Nederland.

Klik op xc3xa9xc3xa9n van de foto's om meer te zien van het natuurgebied.

zondag 15 maart 2009

Drents Friese Wold Marathon 2009

Van Drents Friese Wold Marathon 2009

Terwijl er bij de CPC in Den Haag duizenden lopers zich verdringen door de straten van Den Haag en Scheveningen zijn er ook lopers die de rust en de schoonheid van het Drents Friese Wold opzoeken. Zoals een medeloper het ook zei: "dat je hier zo lang alleen maar door de natuur kunt lopen, geweldig!".

Van Drents Friese Wold Marathon 2009

Bij het ophalen van mijn startnummer vraagt de dame achter de tafel of ik me even wil melden bij Jan Winters, xc3xa9xc3xa9n van de organisatoren. Ik heb een aantal weken geleden het parcours op de stafkaarten uitgezet en opgemeten zodat het dit jaar wel de gewenste 42,195 km gaat opleveren. Afgelopen 2 edities leverde de parcourslengte de nodige discussie op, het was namelijk te kort. In een fijne samenwerking met Jan zijn door mij nieuwe parcourskaartjes gemaakt en op de site geplaatst. Voor mij een leuke hobby en voor de organisatie een grote aanwinst (aldus Jan). Men heeft nu ook precies in beeld waar de 5km punten zich bevinden.

Wanneer ik me omkleed in de gymzaal komt Jan ineens naar me toe. Hij heeft een boek voor me meegenomen met een kalender van alle wedstrijden in Belgie voor 2009, een zeer compleet werk. Verder krijg ik een aantal cadeaubonnen. Ik ben hierdoor zeer verrast want ik had al aangegeven dat ik het leuk vind met digitale hulpmiddelen en kaarten bezig te zijn en dat het lage inschrijfgeld al een cadeau op zich is. Maar ik ben er zeer blij mee en zal de cadeaubonnen i.i.g. besteden aan hardloopgerelateerde zaken!

Van Drents Friese Wold Marathon 2009

Op weg naar de startplaats krijg ik nog net de start van de 28 km mee. Het is nu nog heerlijk weer en zoals je kunt zien hebben velen getwijfeld wat ze aan moeten trekken. Er zijn lopers in het "lang" en in het "kort". Zelf heb ik voor de combinatie gekozen, een korte tight maar een shirt met lange mouwen. Er wordt in de loop van de middag regen voorspeld en dan koelt het meestal ook af!

Van Drents Friese Wold Marathon 2009

Het start- en finishgebied, een landweggetje net buiten Diever. Ik ontmoet wederom Han vd Berg uit Zwolle. Bij de Zuiderzeemarathon haalde ik hem het laatste stuk in en bij de Midwintermarathon was het nog even stuivertje wisselen in de laatste meters maar ging hij uiteindelijk eerder over de streep. Nu hebben we de gelegenheid elkaar eens te spreken, dat was er eerder nog niet van gekomen. Het blijkt dat wij veel dezelfde opvattingen en voorkeuren hebben ten aanzien van marathons.

Van Drents Friese Wold Marathon 2009

De organisatie heeft nu duidelijk instructies gehad zodat er nu netjes eerst 2 rondjes door het dorp gelopen wordt alvorens we Diever verlaten en de natuur in gaan. Jan Winters staat zelf op het cruciale punt waar de koplopers en voorfietsers na de eerste ronde links moeten en na de 2e ronde rechts.

Ik ga zelf weg op een tijd van 4:40-4:45 per km. Vlak na de start heb ik slechts enkele lopers voor me en daar schrik ik wat van. Inderdaad, de eerste km gaat in 4:35, dat mag iets langzamer. Desondanks gaan er niet veel lopers mij voorbij en lopen er hooguit zo'n 8-10 lopers voor me.

Van Drents Friese Wold Marathon 2009

Ik loop een hele tijd gelijk op met loper nummer 4, Jaap vd Spek volgens de uitslagenlijst, die een meefietster heeft. Wanneer ze ziet dat ik foto's maak biedt ze aan er ook xc3xa9xc3xa9n van mij te maken. Erg aardig en leuk om mezelf eens in beeld te hebben ;-)

Ik kan het tempo redelijk goed vasthouden zodat ik op het halve marathonpunt precies in 1:40 doorkom. Maar dan merk ik ook dat m'n benen al zwaarder beginnen aan te voelen en dat is eigenlijk net iets te vroeg in de marathon. Na 25km begint het dan ook nog te motregenen, waaien en koelt het af. M'n tempo zakt naar 5:00-5:10 per km en dat houd ik nog tot 37km vol. Ik loop al die tijd moederziel alleen, zowel voor als achter me niemand te bekennen. Ik lig blijkbaar dus nog steeds redelijk vooraan.

Maar net als vorige jaren zakt m'n tempo nu "helemaal" in elkaar en gaat terug naar 5:30-5:45 min/km. En het wil echt niet meer sneller. Ik denk dat het vooral door het parcours komt waar je gewoon niet in je cadans kunt komen. Het is een continue afwisseling van bochtige, smalle, onvlakke paadjes, kleine heuveltjes, verhard/niet verhard. Op de spaarzame stukken waar je even op een betonnen fietspad loopt gaat het tempo ook direct omhoog. Eigenlijk dus meer een crossmarathon.

In de laatste km's gaan nu wel enkele lopers me voorbij en evenwel zonder wandelen finish ik in een tijd van 3:31:18. Ik ben hier wel tevreden mee maar ben wel minder te spreken over het verval de laatste km's. Tot m'n verbazing ben ik wel 7e van de 78 recreanten geworden en 17e van de 140 overall. En zeer verheugend: de Garmin geeft nu wel netjes 42,3 km aan! Ook vrijwel alle 5km tussenpunten stonden op de juiste plek.

Terwijl ik in een partytent even uit de regen en de wind zit komt Han vd Berg binnen. Hij heeft een veel evenwichtiger race gelopen en het had dus niet veel gescheeld of hij had me ingehaald. We lopen (moeizaam) gezamenlijk terug naar het Dingspilhuus in het centrum van Diever. De douches zijn heerlijk warm en ik knap snel weer op.

Rest mij niets dan de organisatie weer een pluim te geven! Al die vrijwilligers, geweldig. Ook de bewegwijzering was in orde. Ik hoorde alleen wel dat een stel kwajongens een bordje hadden veranderd toen nr 2 er langs kwam. Gelukkig had hij het op tijd door...

zaterdag 7 maart 2009

Eerste lenteloop

Van Eerste lenteloop

Het is lente! Althans volgens de meteorologische kalender maar het voelt vandaag ook zo aan. De zon schijnt heerlijk na het optrekken van de mist en heeft zeker ook al kracht. Nu is het nog wachten tot de natuur weer kleur krijgt. Vooral de heidevelden liggen er nog doods bij. Samen met Jiska rijd ik met de auto naar de Lunterse berg om vandaar te starten voor een duurloop van 22 km. Fiets achterin zodat ze gezellig mee kan fietsen.

Van Eerste lenteloop

En gezellig is het zeker, kletsen vindt ze leuk! Ze is ook erg geinteresseerd in het piepje dat m'n Garmin elke km geeft. Belangrijk voor haar om te weten hoe ver we zijn en hoe ver we nog moeten (mogen). Er zitten wat kleine stijgingen in het parcours en dat is behoorlijk zwaar voor die kleine meid. Hier op de foto rusten we na 12,5 km even uit en kan ik ook even een gelletje nemen.

Van Eerste lenteloop

Ondanks het heerlijke weer wordt er nog weinig gerecreeerd rond dit tijdstip. We komen maar weinig fietsers tegen. Deze paard en wagen kwamen we pas op het einde van de training tegen. Na 1:58:30 hebben we er 22.4 km op zitten en is Jiska blij dat we weer bij de auto zijn.

vrijdag 6 maart 2009

Sportmedisch onderzoek

Drie en een half jaar geleden heb ik ook al eens een groot sportmedisch onderzoek laten verrichten bij het SMA te Amerongen. Bij het inschrijven recentelijk voor een loop in Frankrijk bleek ik een Certificat Medical aan te moeten leveren. Mijn huisarts gaf aan dat dit door een onafhankelijke arts dient te gebeuren. Dus combineerde ik direct maar 2 dingen, weer eens een sportmedisch onderzoek en daarmee ook direct een "keuring".

Aan het einde van de middag dus naar Amerongen waar een assistente (in opleiding) het grootste deel van het onderzoek voor haar rekening neemt: vragenlijsten doornemen, blessureverleden, lengte en gewicht meten, ogentest, vetpercentage, bloeddruk, longvolume enz. Net als de vorige keer steek ik vooral t.a.v. de longinhoud af bij de gemiddelde populatie, namelijk een groot volume (166% t.o.v het gemiddelde)!

De inspanningstest doe ik dit keer op de loopband. Hierbij is de sportarts, Guido Vroemen, zelf ook aanwezig. Eerst allemaal plakkers op je lichaam en vervolgens draadjes (elektroden) er aan vastgeklikt en een band die de draadjes uit de buurt van de zwaaiende armen moet houden. We starten 2 minuten op 10 km/uur hetgeen steeds verder wordt opgevoerd met steeds 1 km/uur. Bij 15 km/uur begin ik al aardig buiten adem te raken. Eigenlijk loop ik nooit harder dan 15, ik houd niet van die intensieve trainingen. En dat merk ik nu ook. Na 2 minuten wordt de snelheid, met mijn goedkeuring, verhoogd naar 16 km/uur. Oei, dat is snel. Ik moet dit ook weer 2 minuten volhouden. Dat lukt net en dan geef ik aan niet verder te kunnen versnellen en wandel ik even rustig uit zodat men ook kan zien hoe snel de hartslag weer afneemt.

Tot mijn verbazing is de maximale hartslag wederom 184, net als in 2005. Ik had echt verwacht dat het met lopen hoger zou zijn, immers bij een halve marathon loop ik vaak met een gemiddelde van 180-182. En het lijkt me sterk dat ik 21km kan hardlopen op bijna 100%. Guido heeft er ook geen verklaring voor. Zelf denk ik dat het komt omdat ik te weinig snelheid kan ontwikkelen om een echte HFmax te bepalen. Ik moet toch eigenlijk wel 18km/uur kunnen lopen.

Ik denk dat ik de komende maanden maar eens wat vaker zelf deze test ga doen en misschien toch zo af en toe eens kortere intervallen dan 6x1000, bijvoorbeeld 10x500 of zo.

Het rapport wordt na het bloedonderzoek opgestuurd en dan ontvang ik ook direct mijn Certificat Medical.

zondag 1 maart 2009

Plezierloop Oude IJssel

Van Plezierloop Oude IJssel

Vandaag zijn Jannet en ik op het verjaardagsfeestje van Sander. Hij heeft ons uitgenodigd voor een plezierloopje langs de Oude IJssel en daar zeg ik geen nee tegen! Exc3xa9n vriendje kon niet komen, die moest naar Stein.

Van Plezierloop Oude IJssel

Ook trouwe viervoeter Wesley kan er niet bij zijn vanwege een blessure. Wesley is verslaafd aan hardlopen en is daarom vooraf op tactische wijze een ommetje gaan maken. Donja (hier op de foto) mocht wel mee. Wat een energie heeft dat beestje! Jannet doet verwoede pogingen om Donja scherp op de foto te krijgen maar daar is Donja veel te ongedurig voor.

Van Plezierloop Oude IJssel

Het silhouet van een boom in de winter blijft toch altijd een boeiend schouwspel. Nog even en dan zullen de blaadjes het karkas van de boom weer uit het zicht nemen.

Van Plezierloop Oude IJssel

Naast het voeren van plezierige gesprekken (het tempo ligt niet zo hoog) valt er ook heel wat te zien onderweg. We komen o.a. door de dorpjes Laag- en Hoog-Keppel en Drempt. Er zijn behoorlijk wat mensen op de been of op de fiets. De zon laat helaas verstek gaan op deze eerste lentedag (althans voor de meteorologen) maar de temperatuur is wel prima, ruim 10 graden!

Van Plezierloop Oude IJssel

De weg is veelal asfalt maar gelukkig heeft Sander ook nog wat onverharde paden in het parcours opgenomen. We maken zoveel wendingen dat ik geen gevoel meer heb bij de richting die we op gaan. Sander wel gelukkig.

Van Plezierloop Oude IJssel

Dit huisje mag niet onvermeld blijven, Sanders droomhuisje. Nog even sparen....

Van Plezierloop Oude IJssel

We lopen dwars door het centrum van Doesburg terug. Doesburg heeft vele kunstenaars onder z'n dak en die hebben vandaag hun deuren voor het publiek open staan. Vandaar dat het zo druk is in het centrum. Via de Oude IJssel en enkele "beeldige" kunstwerken (zie foto album) komen we weer langzaam bij onze eindbestemming voor vandaag.

Na bijna 21km in ruim 2 uur zijn we weer terug bij het huis van Sander waar we een uitermate boze Wesley aantreffen die natuurlijk direct door heeft wat we hebben gedaan. Maar dat wordt al minder nadat hij de nodige aandacht heeft gekregen. Na een lekker koud colaatje keer ik weer huiswaarts. Bedankt voor dit feestje Sander!

dinsdag 24 februari 2009

Tjeukemeer

Van Tjeukemeer

Al een tijdje heb ik me bedacht om van het vele reizen door Nederland ook eens te profiteren om zo elders ook eens een leuk duurloopje te doen. Vooral omdat het bij vertrek bij de klant nog licht is en nog ruim voor het avondeten. Het alternatief zou namelijk zijn om 's avonds in het donker te trainen met vaak nog een te volle maag en beide vind ik minder prettig. Oftewel, ik mag graag wat zien en loop beter op een lege maag.

Via de A6 ben ik al vele malen langs/door het Tjeukemeer gereden en nu heb ik een duurloopje van 12 km uitgezet langs de zuidoever van het meer. Op Google Maps ontdekte ik een mooi klein fietspaadje langs de zuidoever en zet de route in m'n Garmin.

Van Tjeukemeer

Ik parkeer m'n auto aan het begin van het fietspad en kleed me om in de auto. Het paadje is vernoemd naar Lodo van Hamel, een verzetsheld uit de WOII die helaas om kwam na een mislukte poging om hem bij het Tjeukemeer weer terug te halen naar Londen.

Van Tjeukemeer

Op mijn "rondreis" door Friesland kwam ik vandaag al verschillende van deze karakteristieke gebouwtjes tegen. "IT - GEMAALTSJE" wordt vermeld op de voorkant. Het ziet er niet naar uit dat dit gemaal nog in gebruik is, de deur staat namelijk open en het ziet er enigszins vervallen uit.

Galerie het Gemaal in Echten

Het is een prachtig paadje dat langs rietkragen, opschrikkende eenden, beelden, huisjes, haventjes en bootjes voert. Zie ook het fotoalbum.

Naast de gemalen wekken ook de schoorstenen in het landschap mijn interesse. Ze vormen de stille (en soms ook nog rokende) getuigen van het rijke industriele verleden van ons land. Ze werden gebruikt voor de afvoer van verbrandingsgassen bij het verwarmen van water tot stoom voor een stoommachine. Waar een schoorsteen nu een symbool van vervuiling is was het in de 19e eeuw een symbool van welvaart. Lees meer....

Ik let totaal niet op snelheid maar loop gewoon een ontspannen tempo en maak zo nu en dan een foto. Door het plaatsje Oosterzee om vervolgens in Echtenerbrug weer om te keren. Na 11 km weer terug bij de auto en begeef ik me weer op weg naar Barneveld. Dit ga ik zeker vaker doen.

zaterdag 21 februari 2009

Hangen en wurgen op de Galgenberg

Van Galgenbergmarathon 2009

Verzamelpunt 't Koetshuis van Residence Rhenen. Lopers van heinde en verre verzamelen zich. Een bonte verzameling. Uit Belgie en Duitsland, uit vele windstreken van Nederland. Snelle en minder snelle lopers. Marathonlopers en ultralopers. Ik spreek er enkele die rond de 3 uur op een marathon lopen maar er zijn er ook die meer dan 4 uur over doen. Vandaag staat de tijd vast. We lopen namelijk in groepen met een pacer aan kop.

Van Galgenbergmarathon 2009

Rik, alias Snelle Rijk, is er ook bij. Ik lees geregeld zijn weblog maar iemand in real life ontmoeten en spreken is natuurlijk ook leuk. Hij wil graag onder de 3 uur lopen bij de Utrechtmarathon, dat gaat 'm vast wel lukken.
Van chat'n'run zijn verder ook nog Jan (MiepMiep) en Jannet aanwezig.

Van Galgenbergmarathon 2009

Aanvankelijk is het nog wat mistig zodat de foto's ook wat wazig zijn. Regelmatig wordt er even gestopt voor een plaspauze of om even te hergroeperen. Nico Achterberg loopt hier voorop als pacer en gids. Hij is ook xc3xa9xc3xa9n van de organisatoren van deze bijzonder aardige loop. Op de achtergrond zie je nog net de fietser die meerijdt als EHBO'er.

Van Galgenbergmarathon 2009

Bij de naamgever van deze loop staan we letterlijk even stil. Dit was namelijk eeuwen geleden een executieplaats. Onderweg is er nog veel meer te zien: molens, kastelen, uitzichtspunten en vooral veel bomen. Kijk hiervoor maar in het fotoalbum (linkje onder de foto's). Verder wordt er onderweg ook veel gepraat, het tempo leent zich daar goed voor.

Amerongen
Van Galgenbergmarathon 2009

Er is veel activiteit in het bos. Wandelaars, die zelfs een erehaag met de stokken vormen, mountainbikers, loopgroepen.

Van Galgenbergmarathon 2009

De drankposten zijn uitstekend verzorgd. Het buffet biedt voor elk wat wils. We staan hooguit 2 a 3 minuten stil en vervolgen dan weer onze weg.

Van Galgenbergmarathon 2009

Er zitten stevige klimmetjes in het parcours zoals hier goed te zien is. Ik merk dat ik steeds meer moeite heb om de groep weer bij te halen wanneer ik een foto heb gemaakt. Waar het door komt weet ik niet maar m'n kuiten beginnen te protesteren. Wellicht de ongelijke grond, de klimmetjes of het regelmatig even stoppen? Ik maak nu dus als vanzelf minder foto's.

Van Galgenbergmarathon 2009

Na de drankpost (35km) kom ik maar moeilijk op gang. Met hangen en wurgen kan ik nog aan de staart van de groep blijven hangen. Vorig jaar had ik hier ook de nodige moeite. Ik kan nu wel blijven hardlopen maar het gaat niet meer van harte. Frans Cobben ziet het aan mijn manier van lopen. Het zal er wel niet meer soepel hebben uitgezien.

Gelukkig geeft het uitzicht vanaf het balkon van Kwintelooyen nog de nodige afleiding. Ik ben blij wanneer we na ruim 42km in 4 uur en 15 minuten weer terug zijn (bruto).