L'Aupillon

Van Tete de l'Aupillon

Vlak bij de camping ligt de L'Aupillon, een berg van 2916m hoog. Wanneer je in Les Thuiles bij afslaf Les Prats de weg verlaat dan kun je heel ver doorrijden over deels een onverharde weg (met behoorlijke kuilen) en uiteindelijk parkeren aan het einde van de weg op 2000m hoogte. Dit weggetje is niet echt geschikt voor mensen met hoogtevrees.
Ik start de wandeling al om 06:40 uur om de voorspelde warmte voor te zijn. Door de grote hoogte bevind je je al direct in open bergterrein. Na het passeren van Croix de la Jaumasse kom ik een kudde schapen in de "nachtstalling" tegen, opgepropt tussen hekken onder stroom. Honden die de kudde bewaken blaffen me waarschuwend toe. Gelukkig blijf het pad op afstand, ik heb slechte ervaringen met dit soort honden.

Van Tete de l'Aupillon

Op een hoogte van 2500m passeer ik een van de Lac's de l'Aupillon. Vanaf hier is het een steile beklimming naar de top van de l'Aupillon waar ik al ruim voor 09:00 uur arriveer. Ik houd wel van doorlopen bergop. Het uitzicht is prachtig maar het is wel erg koud waardoor m'n meegenomen fleece trui wel prettig is. Na een half uur prettig verblijf op de top keer ik weer terug via hetzelfde pad naar de Lac.

Van Tete de l'Aupillon

Vanaf het meertje kun je ook nog naar de Col de l'Aupillon (2700m). Die pik ik ook nog even mee. Op de weg er naar toe kom ik vele bergmarmotten tegen die hard wegrennen wanneer ze me bespeuren en voordat ze hun hol induiken ook anderen met een schril geluid waarschuwen. Gezien het aantal gaten in de grond moeten er hier wel veel marmotten leven. Het uitzicht vanaf de Col is overigens niet zo bijzonder.
Ik loop weer terug naar het meertje en keer terug naar de parkeerplaats. Onderweg zie je ook nog in de verte de Cascade de la Pisse liggen waar je eventueel ook nog naar toe zou kunnen lopen. Na ruim 5 uur wandelen (incl. pauze's) ben ik weer terug bij de auto. Totaal 13km en 1100 klimmeters.
Foto's: klik hier

Col de Terre Blanche

Van Col de Terre Blanche

We hebben de vakantie doorgebracht in de buurt van Barcelonnette in de Franse Alpen. Hier zijn prachtige wandelingen te maken. De eerste was een rondwandeling startend vanaf parkeerplaats te Meolans (dal van de Ubaye) op 1100m hoogte. Via de zuidkant loop ik via de Col de Terre Blanche om de top Seolane des Besses (2402m) heen. De col zelf is 2248m hoog.

Van Col de Terre Blanche

Ik vervolg de tocht via de oostkant waar ik via een zijpad naar een subtopje (Chateau Renard) loop waar ik de camping goed kan zien liggen. Ik bel even naar de achterblijvers maar die nemen helaas niet op, anders had ik met spiegelen m'n positie kunnen laten zien, altijd weer een leuk spel. Steekvliegen hinderen mijn verblijf hier verder zodat ik snel weer verder ga en de ronde voltooi na 19 km en 5u30m.
Het is een goed beloopbare route met in totaal 1500 klimmeters en dalen idem. De paden zijn goed gemarkeerd. Om het kruis op de Chateau Renard te bereiken moet je even goed opletten op het pad, het is namelijk niet aangegeven. Je hebt dan wel prachtig uitzicht op het dal van de l'Ubaye. Verder is het een tocht met veel afwisseling van landschap: open terrein, bossen, keien, bospaden enz.
Foto's: klik hier

Hoenderloo 310XT

Van Training 26-06-2011

Ik kon het toch niet laten zo vlak voor de vakantie. Mijn Garmin Forerunner 305 heeft het nog niet begeven maar wel wordt de levensduur van de batterij steeds minder. Bij de laatste bergwandelingen begon het ding al te piepen na een uur of 5: "battery low". Ik heb nu dus, na al veel vaker getwijfeld te hebben, de knoop doorgehakt en via internet een 310XT aangeschaft met een batterij capaciteit van maar liefst 20 uur! De pasvorm is ook veel beter.
Direct maar uitproberen vandaag. De ronde die ik al vaker heb gelopen rond Hoenderloo als Koers in de 310Xt gezet en lopen maar. Een fix met de satellieten is snel gevonden. Het apparaatje geeft heldere piepjes bij elke km, die hoorde ik bij de 305 niet altijd meer. De trilfunctie heb ik uitgezet, dat soort opwinding lijkt me niet echt fijn. Maar bij wedstrijden wellicht beter om te oen zodat anderen niet gestoord worden.
De 310Xt geeft aan het einde van de ronde 100 meter minder gelopen te hebben dan bij de 305. Verwaarsloosbaar. De tijd was wel wat langer dan de vorige keer, maar dat komt vast door het warme weer. Wat heb ik gezweten zeg….
Al met al weer een heerlijke duurloop over grotendeels zandpaden in 2 uur en 47 minuten, 29 km.

Bad Harzburger Bergmarathon

Van 2011-06-15

Kijk, daar sta ik dan. Ik loop m’n eerste marathon dit jaar. De laatste was de Zuiderzeemarathon in november 2010. Een leuke, kleinschalige marathon leek het me toen ik me inschreef. Bad Harzburg ligt aan de noordkant van de Harz, een prachtig heuvelachtig natuurgebied. We hebben daar tijdens Pinksteren een Ferienwohnung geboekt, vlak bij de Rennbahn waar start en finish gelokaliseerd zijn.
De reis naar Bad Harzburg duurt iets meer dan 4 uur en vrijdagavond arriveren we om ongeveer 22:15 uur. De verhuurster, Claudia Gleuel, ontvangt ons hartelijk en geeft al direct wat tips hoe ik morgenochtend makkelijk bij de Rennbahn kan komen.

Van 2011-06-15

‘s Morgens om 06:00 uur sta ik op en om 08:00 uur loop ik met Menno naar het startgebied om m’n Startunterlagen op te halen. Onderweg passeren we een smal spoorlijntje en we vragen ons af of het “speelgoed” is, rondritten verzorgd worden of een andere toepassing heeft. Daar komen we helaas niet achter.

Van 2011-06-15

Na omkleden, startnummer opspelden, nog even weer een keer naar de wc, vertrekken we om 09:30 vervolgens naar het startgebied waar het inmiddels al wat drukker is geworden. Maar het blijft gelukkig een kleinschalige marathon. Slechts een kleine 80 lopers hebben zich ingeschreven voor de langste afstand.

Van 2011-06-15

De marathon start tezamen met de halve marathon. Het parcours bestaat uit 2 ronden wat me de mogelijkheid geeft wanneer het echt niet gaat na 1 rondje te stoppen. Het weer ziet er dreigend uit maar vooralsnog is het droog. De temperatuur is overigens uitstekend om te lopen. Om 10:00 exact wordt er gestart. Ik start vrijwel als een van de laatsten.

Van 2011-06-15

Het gaat al snel heuvelop maar eigenlijk is het nooit erg steil zodat ik nooit in wandelpas hoef over te gaan. Ik heb het op dit moment nog niet door maar de loper met het oranje shirt zal zo’n beetje de gehele loop in mijn buurt zijn. Ik maak zo wel vaker een foto over m’n schouder tijdens het lopen.

Van 2011-06-15

Het parcours voert vooral door mooie afwisselende bossen over onverharde, veelal brede paden. Dit is eigenlijk het enige punt dat we uitzicht hebben op het dal.

Van 2011-06-15

Vlak voor het einde van de eerste ronde zie ik deze “vrijwilliger” zitten, passief, alleen maar oplettend of mensen niet verkeerd lopen. Ik heb met ‘m te doen. Ik zeg “tot de volgende ronde”, maar dan in het duits. Ik heb hier dus al de beslissing genomen het tweede rondje er ook aan te plakken. Het gaat erg lekker, de knie houdt zich goed. De 21 km gaan in 2 uur en 8 minuten, da’s heel wat sneller dan ik had verwacht.

Van 2011-06-15

De tweede ronde hield ik het niet meer droog. Niet vanwege de emotie dat ik na lange tijd weer eens een marathon liep, maar omdat het begon te regenen en op een gegeven moment zelfs stromende regen mijn deel werd. Foto’s maken is er dan niet meer bij want de lens kreeg ik niet meer droog zoals hierboven te zien.

Van 2011-06-15

Ik heb de tweede ronde een groot stuk met de oranje medeloper opgelopen maar vanaf 30km moederziel alleen. Ik heb daar geen enkel probleem mee, ik vind dat heerlijk. Voor en achter me niemand meer te zien. Nee, ook geen bezemwagen of -fiets. Twee km voor de finish doemt er voor me toch nog een loper op die het moeilijk heeft. Tja, dan ga je toch nog even versnellen, nietwaar? Heuvelaf dender ik hem voorbij, althans zo voelt dat op zo’n moment. Bij de finish geen publiek, maar daar maal ik ook niet om. Na 4 uur en 21 minuten ben ik weer binnen en geeft de teller 42,3 km aan en +/- 900 hoogtemeters. Weer een heuse marathon.
Ik ga snel terug naar het huisje want ik voel dat de spieren op verkrampen staan. Het wandeltochtje naar het huisje kost me meer moeite dan de hele marathon
Bij de Ergebnisse lees ik ‘s avonds dat ik 40e ben geworden van de 73 finishers. Da’s toch ook wel weer mooi.
Voor alle foto’s klik hier

Brandtoren

Van 2011-06-03

Markant punt op de Veluwezoom. Met al die berichten over branden zou je bijna denken dat er permanent iemand boven in het huisje zit om over het natuurgebied te waken. Wanneer je in de toren klimt krijg je nog eens 34 meter extra hoogte ten opzichte van de bodem die al op 101.5 meter hoogte ligt.

Van 2011-06-03

Vandaag dus weer eens een rondje Posbank, de laatste keer was dat op 28 augustus 2010. Toen ging het helemaal niet lekker, veel gewandeld. Maar ook dat is hier zeker geen straf.
Ik start dit keer om 06:28 uur, vorige keer was dat 06:39 uur. Elf minuten eerder uit de veren dus. Heerlijk om hier met alleen de zoombewoners aanwezig te zijn. Schotse Hooglanders, reeen, ritseldieren en vele, vele vogels.
Het is eerst best nog fris maar al snel warmt de zon de lucht en op open plekken ook m'n huid op. Warmlopen op de Eerbeekse weg, lange stijging op de Lange juffer, nog geen gasten bij de Carolinahoeve, direct daarna 4 kuitenbijters, uitzicht vanaf de Posbank, op en neer over een zandpad dwars door het Herikhuizerveld, de bergjes bij Beekhuizen kunnen er ook nog wel bij, dan nog een flinke klim naar de Brandtoren en tenslotte via de Koningsweg weer terug naar Terlet.
Na 2 uur en 52 minuten netto looptijd en 29,3 km verder heb ik er weer een heerlijke tocht op zitten. Slechts 1 wielrenner die ik 2x ben tegengekomen was net als ik al vroeg actief.

Stijgende lijn

Na maandenlang kwakkelen lijkt er nu toch verbetering in te zitten. Afgelopen woensdag had ik ineens weer zin om een intervaltraining te doen, de laatste keer was in december 2010. Het feit alleen al dat ik daar weer zin in had is bijzonder. Ik voel me weer wat fitter, onder andere door wat gas terug te nemen op m'n werk. Ik maakte eigen wel wat te veel uren…. Daardoor ontstonden wat vage klachten (hoofd, nek, rug, enz.) maar nu lijkt alles wat meer onder controle te komen.
Woensdag dus een 6×1000/1000 afgewerkt en ik kon zowaar de snelle 1000tjes rond de 4:30-4:40 houden. Het was ook gewoon leuk om weer te doen.
Donderdag weer het bos bij Lunteren in voor een fartlekachtige training. Dit heb ik de afgelopen maanden eigenlijk steeds doorgezet maar nu wilde ik die 10km wel eens onder de 50 minuten lopen. Over bospaden, heuveltjes, mul zand, fietspaden, boomstronken enz. Maar het lukte me: 49:45. Lekker moe!
Nadat ik vorige week zaterdag al een 25km duurloop heb gedaan wil ik vandaag naar de 30km. Eens kijken hoe de knieen reageren en of de spieren dit nog aankunnen. Uiteraard in een mooie omgeving, dit keer een rondje Hoenderloo. Deze ronde liep ik ook al eens met Miss Spartathlon, Martin, Eric en Sander. Het is een enorme afwisseling van natuur en ik geniet er van. Bijna alles onverhard. Het valt me op dat de km's sneller gaan dan ik me voorgenomen heb maar het loopt wel gewoon lekker. Geen enkele km komt boven de 6 minuten. Na 29,5km ben ik weer terug na 2 uur en 46 minuten. Ik durf voorzichtig wel weer een leuke marathon aan…..
En deze maand ook weer eens meer dan 200km op de teller…

Mont d'Armenaz

Van 2011-05-06 Mt d'Armenaz

Wederom prachtig weer, zelfs warmer dan gisteren. Een berg iets noordelijker, de Mont d'Armenaz van 2158m hoog. Ik rijd naar het plaatsje Ecole en iets oostelijk daarvan parkeer ik m'n auto. Ook hier zijn zo te zien al veel wandelaars op pad. Vanaf 900m hoogte volg ik een pad dat langs Chapelle N-D de Bellevaux voert.

Van 2011-05-06 Mt d'Armenaz

Er is nog behoorlijk wat sneeuw aanwezig, altijd moeilijk te bevatten wanneer je in de hitte loopt. Het zweet gutst van m'n voorhoofd! Natuurlijk is de luchttemperatuur nog laag maar met de direct zoninbranding en het stijgen krijg je het vanzelf warm.

Van 2011-05-06 Mt d'Armenaz

Op een hoogte van 2000m kun je naar de Mont Pecloz of naar de Mont d'Armenaz. Ik kies hier voor het pad op de foto naar de Mont d'Armenaz die goed begaanbaar is.

Van 2011-05-06 Mt d'Armenaz

Zo, ik ben boven in 2 uur en 20 minuten over een afstand van 6km en een hoogteverschil van 1250m. Onderaan bij de parkeerplaats gaven de bordjes aan met een looptijd van 4 uur en 50 minuten rekening te houden, ha ha. Gewoon stug doorstappen, dan kom je er veel sneller blijkbaar.

Van 2011-05-06 Mt d'Armenaz

Dit is de Mont Peclo, gezien vanaf de Mont d'Armenaz. Via dezelfde route daal ik na een half uurtje pauze weer af om na een kleine 2 uur weer bij de auto te zijn. Ook nu weer een prachtige tocht!
Voor meer foto's: klik hier