Oakrun

Dat was al weer een tijdje geleden dat ik hier heb hardgelopen. Wie kent 'm niet, de eenzame eik op de top van een heuvel in het Sterrenbos? Het loopje van vandaag draag ik dan ook op deze eik en noem het de Oakrun.

 

Mijn startpunt is de parkeerplaats in Kwintelooijen. Het is hier al aardig druk om 11:00 uur. In de verte een loopgroep.

 

Het bos, de goudgele kleuren en de zon maken er een mooi schouwspel van.

 

Vanuit Kwintelooijen loop ik eerst een eind naar het zuiden richting Rhenen. Daarbij kom ik op een pad dat stopt en wil ik een doorsteekje maken door het bos. "Wat doet u hier in dit bosvak" vraagt een in groene kleding gestoken man bars. Tja, het pad hield op. "U moet terug en op de paden blijven!" Dat doe ik dan maar. Iets vriendelijker had ook wel gekund.

 

Uitzichtspunt op een heuveltop. Even naar boven...

 

Uitzicht op bedrijvigheid in Remmerden.

 

Bladerdek.

 

Na 8 km steek ik de Veenendaalsestraatweg over en kom ik in het Prattenburgsche bos.

 

Kijkrichting naar het oosten vanaf de eenzame eik.

 

Vanaf de eenzame eik loop ik weer terug naar Kwintelooijen via Residence Rhenen.

In het verleden heb ik een paar keer de Galgenbergmarathon gelopen in dit gebied. Start- en eindpunt waren dan bij Residence Rhenen.

 

Na 17,5 km hardlopen ben ik weer terug bij de auto. Heerlijk gelopen in een prachtige omgeving.

Dit was de route, met flink wat hoogteverschillen: 

 

Fotoalbum Oakrum 

Maarnseberg

Dat is nog eens een trap...

Loopgebied is vandaag bij zanderij Maarn, een diepe zandafgraving t.b.v. zand voor de NS. Inmiddels opengesteld voor wandelen.

Mijn startpunt is vanaf de parkeerplaats direct naast de A12.

 

Terwijl ik dit veld oversteek merk ik een groep militairen op die hier aan het oefenen zijn.

 

Ook nu is de herfst nog mooi. Steeds minder in de bomen, steeds meer op de grond.

 

Ruim 9 km gelopen in minder dan een uur. Het is fris, de lucht was mistig.

 

Voor alle foto's: klik hier

Kootwijkerzand op een zomerse dag in november

Wie had dat gedacht op 1 november? Temperaturen tot 20 graden en de lucht helemaal blauw. Vandaag een rondje van 15 km dwars over het Kootwijkerzand. Lekker in de zon dus. Startpunt is de parkeerplaats aan de Houtvester Van het Hoffweg.

 

Uitzichttoren.

 

Veel (mul) zand dus.

 

Eindelijk eens een paddenstoel die nog "staat".

 

Zand, en nog eens zand.

 

En natuurlijk de Kathedraal! Recent nog helemaal opgeknapt aan de binnenzijde.

 

En ook de terugweg voornamelijk weer over mulle zandpaden, vaak ook door paarden vertrapt zodat het erg zwaar lopen is.

 

Wanneer ik terug bij de auto kom wijst mijn GPS 14,7 km aan. Ik moet toch de 15 km nog even vol maken natuurlijk :)

 

 

Dit is dus de route die ik gelopen heb.

Teylingenpad

Vandaag weer eens een klompenpad: Teylingenpad. Dit klompenpad ligt in het gebied net boven Kamerik (Woerden). Mooi dicht bij een klant waar ik vandaag was. Na afloop van het bezoek naar de kinderboerderij gereden aan het Oortjespad waar het startpunt is. Als het goed is moet ik nog voor het donker gaat worden terug kunnen zijn. Ik loop een gedeelte van het pad (10 km), d.m.v. een routeverkorter.

 

Parkeerplek genoeg hier.

 

Loopbrug over een plas.

 

Leuk oversteekje :) Twee plankjes moet genoeg zijn toch?

 

Banjeren door drassige weilanden.

 

Erg waterrijk hier.

 

Grechtkade langs de....inderdaad, de Grecht.

 

Gemaal Oud-Kamerik met uitkijk op het dak.

 

Uitleg, maar daar heb ik even geen tijd voor.

 

Pontje met de hand te bedienen.

 

Lekker uitnodigend zo'n bankje, hoe kom ik daar?

 

Terug bij de kinderboerderij. Het schemert al.

 

Totaal 10 km gelopen in iets minder dan een uur.

 

Voor alle foto's: klik hier

Wekeromse bult

Weer terug in Nederland, lekker even een rondje lopen. Na de kerkdienst trekt de lucht weer open en rijd ik naar de Celtic Fields waar m'n startpunt ligt. Ik loop dan een stukje via de Hoge Valksedijk en duik dan het Wekeromse zand in.

 

Hoe vaak heb ik dit vennetje al niet op de foto gezet....

 

Zand, en nog eens zand...

 

Uitzicht vanaf de Bult

 

Vennetje in de Valouwe (Roekel)

 

Uitgebloeide heide

 

Veel gekrijs van vogels hier. Stoor ik?

 

Na een rondje van 13 km ben ik weer terug bij de auto en is m'n week weer goed begonnen!

Salzkofel (2498m)

Vandaag wordt het mooi weer, perfect voor een bergwandeling. De Salzkofel (2498m) is mijn doel. Op internet heb ik een verslag gevonden van iemand die aangaf dat je bij Sachsenburg naar boven kunt en er een parkeerplaats is bij een "Kraftwerk" op ongeveer 1200m hoogte. Deze weg heb ik inderdaad gevonden en het blijkt dat je ruim 8 km over onverharde Forststrassen rijd. Maar wel prima te doen. Dit bord geeft aan dat er verderop een slagboom is, dus parkeer ik hier de auto. Ik start om 08:15 uur met wandelen.

 

Mijn GPS horloge heeft moeite een fix te krijgen zo tussen de bergwanden. Maar bij het bereiken van een meer open gedeelte lukt het toch.

 

De weg gaat over in een pad over een aantal almen: Haslacheralm, Hiasenalm en Ambrosalm. Alle hekken staan open, de koeien staan weer op stal of in het dal denk ik.

 

Vlak na de hut op de Ambrosalm kun je kiezen voor de lange of korte weg naar de Salzkofelhütte. Ik kies voor de heenweg de korte route, voor de terugweg de lange route door het dal.

 

Prachtig weer, het wordt zelfs wat warm...

 

De Salzkofelhütte op 1987m hoogte. Kort geleden gesloten omdat het zomerseizoen voorbij is.

 

Daar moet ik heen, het kruis op de top.

 

Het laatste stukje nog met staalkabel gezekerd. Nou ja, één houder hangt er los bij.

 

 

Op de top om 10:45 uur. Hier noemen ze een top een Gipfel. Dan is dit dus een soort Gipfie.

 

De Grossglockner, weer goed te zien.

 

Linksonder de laatste boogbrug ligt ons vakantiehuis. Natuurlijk bel ik Jiska even maar oogcontact lukt niet, te ver weg. Ik blijf zo'n 3 kwartier op de top, genietend van het uitzicht, de zon. Uiteraard eet en drink ik ook het nodige.

 

Vegen in de lucht.

 

Op terugweg kom ik ook nog een groepje mannen tegen die de tocht naar boven maakten. Zij hebben hun auto nog veel verder hogerop in het dal geparkeerd. Ik heb dat niet aangedurfd voor het geval ze het hek hier bij het Kraftwerk toch dichtmaken.

 

Rond 14:00 uur ben ik weer terug bij de auto en mag ik de lange onverharde weg weer naar beneden. Halverwege komt er een tegenligger en die vraagt me te stoppen. Een mevrouw vraagt me in het Nederlands wat een Nederlander hier op de berg doet. Het blijkt dat zij, samen met haar man die even later ook arriveert, hier wonen. Jan Reudink is schilder en heeft hier een atelier. Mocht ik hier nog eens komen, dan ben ik welkom voor een kop koffie!

Voor alle foto's: klik hier