Stockhorn Halbmarathon

Van Stockhorn Halbmarathon

Vandaag weer een bergloop op het menu, 21.1 km met een hoogteverschil van +1724/-371 meter. En aankomst bergop op een berg van de buitencategorie, de Stockhorn van 2190 meter hoog. Vooral de laatste 2 km zullen het onderscheid maken met stijgingspercentages tot boven de 25%!

Van Stockhorn Halbmarathon

Met de auto rijd ik van Wallis via de autotrein Goppenstein-Kandersteg naar het Simmental en parkeer de auto bij Erlenbach, de finishlocatie. Vanaf hier word je naar de start in Oberwil vervoerd per trein. Ik ben veel te vroeg maar dat geeft de mogelijkheid om hier en daar een praatje te maken. Een lekker relaxte sfeer. Om 08:30 vertrekken we in een speciaal gereserveerde trein naar Oberwil waar we een kwartiertje later al weer zijn.

Van Stockhorn Halbmarathon

De zon doet flink z'n best om de ochtendkou te verdrijven. Het zal vandaag zo'n 21-23 graden zijn in het dal. Bovenop de Stockhorn zal het een stuk koeler zijn. In de plaatselijke Schulhaus is er gelegenheid om je om te kleden maar velen doen dat buiten in de zon.

Van Stockhorn Halbmarathon

Tijdens het lange wachten op het startschot ontdek ik een loper met "De Gelderlander" op z'n shirt. Ik spreek hem aan en hij blijkt Ton Borghout te zijn uit Apeldoorn. Hij traint o.a. samen met Andrxc3xa9 Pelgrom die ik regelmatig zie en spreek. Het is voor Ton de eerste keer dat hij aan zo'n bergloop mee doet. Hij zou op basis van zijn tijden in Nederland (1:20 HM)ruim voor mij aan moeten komen. Zelf ga ik uit van een tijd van 2:45-3:00 uur. Ton wil wel wat sneller, 2:30 zou hij vlgs mij moeten kunnen halen.

Van Stockhorn Halbmarathon

Er doen in het totaal 490 lopers mee waaronder 100 dames. Al snel rekt het lopersveld uit, slechts 1x een opstopping bij een lastige nauwe doorgang.

Van Stockhorn Halbmarathon

Het uitzicht is geweldig. De bergen ogen hier groener dan in Wallis.

Van Stockhorn Halbmarathon

Tot km 16 lukt het me om niet te wandelen. Vooral bergop lijk ik sterker dan m'n medelopers en haal er de nodige in. Maar vanaf hier begint het echte werk en krijgen we stijgingspercentages tussen de 10-30%. Bij km 18 komen we op een soort pas waarna je ook weer even naar beneden mag, echter over slechte paden. Schiet dus niet erg op...

Van Stockhorn Halbmarathon

De bergpas is hier linksboven op de foto te zien. Vervolgens afdalen naar het bergmeertje en dan nog "even" de Stockhorn beklimmen. Ook hier is het zaak om bij het beklimmen een goed evenwichts-wandeltempo te vinden. Te langzaam, dan raak ik gedemotiveerd. Te snel, dan lig je te snel op apegapen, zeker op deze hoogte.

Van Stockhorn Halbmarathon

Aankomst is uiteindelijk bij het bergstation van de kabelbaan die naar de top gaat. In 2 uur en 44 minuten ben ik boven. Het laatste stuk van 2 km was erg zwaar, waarschijnlijk omdat ik afgelopen week ook niet heb stilgezeten xc3xa9n omdat het inmiddels erg koud geworden is door een wolk die al een tijd rondom de top hangt. Ik ga nog op zoek naar Ton maar kan hem nergens ontdekken (2:27 volgens de uitslagenlijst). Helaas is er geen uitzicht door de wolken/mist rondom de top en dan keer ik maar snel weer terug naar de warmte van het dal waar de zon volop schijnt!

Van Stockhorn Halbmarathon

Hier vanaf het middenstation is goed te zien dat de (hardnekkige) wolk het uitzicht verpest en het zo koud maakt. In de kabelbaan spreek ik ook nog met een Belgische loper die in Bern woont. Hij heeft zo'n beetje vanaf km 17 in mijn voetspoor gelopen blijkt. Ik heb dus als haas gefungeerd.

In het dal staat een shuttlebus klaar die ons naar de douches brengt. Heerlijke warme douche, daar knap ik van op. Overigens als geheel een zeer goede organisatie met veel vrijwilligers, mooi parcours en prachtige omgeving!

Trubelstock

Van Trubelstock

Vandaag weer een lange bergwandeling, startend in Aminona op zo'n 1500 meter hoogte om 06:15 uur. Het doel is de Trubelstock, een bergtop van 3000m die vanuit het dal duidelijk te zien is door z'n markante vorm, op de foto hierboven helemaal rechts. De weersvoorspellingen zijn dusdanig dat ik geen slecht weer hoef te verwachten.

Van Trubelstock

Na een korte klim vanuit Aminona loop ik een tijdje langs een waterkanaaltje, onderdeel van de watervoorziening voor het dal. In dit geval de Bisse du Tsittoret. Op diverse plekken daarbij ook weer mooie watervallen. Die blijven toch altijd boeiend!

Van Trubelstock

De tocht voert langs bergweitjes met veel koeien en schapen. Regelmatig moet ik er om heen lopen omdat ze geen duimbreed wijken van het pad waar ik over moet. Uiteindelijk kom ik op 2650 meter op deze richel en moet dan links om de top die hier in beeld is. Begroeiing is nu helemaal afwezig, enkel nog rotsblokken, leisteen en sneeuw.

Van Trubelstock

Wanneer ik aan de laatste echte beklimming wil beginnen voel ik ineens spetters op m'n armen. Ik kijk om en schrik, een zeer donkere lucht met sluiers regen er onder komen rap mijn kant op. Ik zie nergens zo snel een plek waar ik wat beschutting kan vinden. Er steekt nu ook een kleine storm op, de regenponcho die ik aangetrokken heb kan de wind niet aan en scheurt in flarden uiteen. Ik duik toch maar achter een rotsblok en trek de restanten van de regenponcho om me heen en blijf zo een minuut of 15 zitten. De regen gaat over in hagel wat natuurlijk ook een voordeel kan zijn omdat je dan minder nat word. Het koelt ook enorm af maar ik kan nu geen fleece trui aantrekken in deze omstandigheden.

Wanneer de regen en de wind minderen besluit ik toch nog snel even naar de top te gaan, ik ben hier immers niet voor niets gekomen. De top ligt volgens de statistieken op 2998m en dus houd ik m'n Garmin even zo hoog mogelijk om toch de 3000m te halen en dat lukt. Na het maken van een paar foto's daal ik snel weer af tot op een punt waar ik minder last van de wind heb.

Van Trubelstock

De fleece trui geeft lekker wat warmte maar voeten en handen tintelen nog wat. Er moeten verschilende sneeuwvelden gepasseerd worden, de grootste hiervan is zeker een paar honderd meter. Aangezien er recente sporen zijn durf ik er ook wel over heen.

Van Trubelstock

Halverwege de terugweg breekt er een waterig zonnetje door en neem ik lekker even een wat langere pauze. Niet bij deze koeien overigens want die zijn me net wat te nieuwsgierig.

Een kilometer voordat ik bij de auto ben begint het weer te regenen, dit keer ook met onweer. Ik stap even flink door en na 6 uur ben ik weer terug van deze enerverende tocht. Het is me nog niet eerder gebeurd dat de weersvoorspellingen zo anders uitgekomen zijn, meestal speel ik wat dat betreft ook altijd op veilig!

Maar al met al toch weer een prachtige tocht, veel afwisseling en geen mens tegengekomen bij de beklimming en afdaling van de Trubelstock.

Tour des Alpages

Van Tour des Alpages

Een bergloop van 17km in de buurt. Tja, wat doe je dan? Meedoen natuurlijk! Even boven Sion in Wallis ligt het wintersportplaatsje Anzxc3xa8re, op 1500 meter hoogte. Het kan hier erg heet zijn in Wallis (afgelopen donderdag 35 gr) en dan is een bergloop op 1500m hoogte heerlijk. Maar laat het nu net de afgelopen 24 uur geregend hebben... In Anzxc3xa8re is het bij aankomst niet warmer dan 7 graden, en het regent. De voorspellingen zijn echter goed, de regen zal stoppen en mogelijk breekt er zo nu en dan een waterig zonnetje door. De omkleedruimte hebben ze bedacht in een soort partytenten, lekker frisjes dus.

Van Tour des Alpages

Vlak voor de start breekt een waterig zonnetje door en kun je je zowaar een beetje opwarmen. Het is een druk bezochte loop, enkele honderden deelnemers schat ik in. Voor de zekerheid neem ik toch een jasje mee, mocht het boven (2100m) te koud worden. Na ervaringen met de Zugspitz Extrem Berglauf en de Graubunden Marathon ben ik wel wijzer geworden.

Van Tour des Alpages

Na de start gaat het flink omhoog over ongeveer 3 km naar 1900 meter. Er wordt al snel ge(snel)wandeld. Op veel plaatsen is het pad in het bos erg nat na al de regen die gevallen is.

Van Tour des Alpages

De sneeuwgrens is flink gedaald, goed te zien dat er vanaf 2000m afgelopen uren verse sneeuw gevallen is. We lopen nu over een km of 3 naar het hoogste punt, 2100 meter. Prachtig uitzicht als de wolken even een opening geven.

Van Tour des Alpages

De lange afdaling gaat voornamelijk over smalle blubberige bospaadjes waar ook nog de nodige rotsblokjes uitsteken. Op stukken waar het kan probeer ik nu ook eens lekker hard naar beneden te rennen, vaak word ik dan namelijk ingehaald, nu nauwelijks. Je moet dan uiteraard wel erg goed blijven opletten waar je loopt.

Van Tour des Alpages

Na 1 uur en 41 minuten kom ik binnen, niet kapot of zo omdat het tweede gedeelte toch voornamelijk naar beneden was en meer de techniek dan de conditie een rol speelt. Aangezien de douches gehuisvest zijn in dixi's keer ik maar snel weer campingwaarts om me daar lekker warm te douchen. En dat is wel nodig ook, vanaf m'n voeten tot aan m'n middel zit ik onder een dikke plak modder. Het had beter Tour de Blubber kunnen heten.

Rondje om de Koepel 2009

Wat een luxe, lekker ontspannen op het fietsje naar Lunteren om een halve marathon te lopen. Het parcours loopt dwars door mijn trainingsgebied en heeft 2 klimmetjes en een aantal zandpaden.

Dit jaar is de start voor het eerst in het nieuwe centrum van Lunteren. En ze hebben ook de plaatselijke dorpskomiek als speaker uitgenodigd. Hij kent vele mensen en laat dat ook luid weten met een grap en een grol en natuurlijk in het plaatselijke dialect. Je ziet echt iedereen met een glimlach op z'n gezicht rondlopen. Op een gegeven moment komt er een moedertje op hem toelopen die haar zoon zoekt, die zou namelijk gelopen moeten hebben. Hij speelt helemaal dat hij ontdaan is door dit moedertje dat haar kroos zoekt. Als haar zoon uiteindelijk komt zegt hij dat haar zoon wel groot geworden is... Moedertje is namelijk al 92 en zoonlief schat ik ruim in de 50 ;-)

Om 15:30 starten we en lopen de eerste ronde. De eerste km gaat te snel en pfff, wat is het warm. Ik heb geen idee wie de 10,5 lopen en wie de halve. Ik loop gewoon lekker m'n eigen tempo. De Goudsberg en de Koepel zijn echte tempobrekers, maar ook de gedeelten met mul zand. Na 48 minuten (10,5 km) begin ik aan m'n tweede ronde. Voor en achter me geen loper meer te bekennen. Prompt loop ik ook even fout maar zie het gelukkig snel genoeg. Het gaat nu beduidend langzamer, de warmte speelt me toch te veel parten.

Vlak voordat ik Lunteren weer in ga vertelt iemand dat ik 8e ben. Ok. Toch geen idee hoeveel er achter me lopen, dus misschien wel in de achterhoede. 200 meter voor de finish wordt je begeleid door een scooter die met toeteren iedereen aankondigt dat ik er aan kom. Na 1:39:33 kom ik over de finish, volgens de dorpskomiek nog erg ontspannen.

Na afloop praat ik nog met 2 Edese lopers na in de schaduw van een boom. De prijsuitreiking wacht ik niet meer af, weer lekker uitfietsen naar Barneveld. Leuk zo'n dorpsloop!

Rustige training

Windstil, 17 graden, licht bewolkt, geen kip op straat.

Zo start ik zaterdagochtend om 06:00 uur voor een rustige duurloop van 25km. Niet te ver dit keer na de vermoeienissen van vorige week. Ik heb gisteren overigens ook al vroeg gelopen, zo'n 10km om weer "los" te komen.

Op de foto de ronde vijver vlak bij ons huis, die je zo mooi via Google Earth/Maps kunt zien. Hier start ik. De ronde gaat door voor mij bekend gebied maar toch weer even wat anders dan anders. Het blijkt al snel dat de lucht nogal vochtig is, ook al loop ik rustig, ik zweet behoorlijk!

Het mais begint al weer aardig op hoogte te komen. Het groeit zo snel dat ik er binnen afzienbare tijd al niet meer over heen kan kijken en je tussen groene muren loopt.

Na 2 uur en 18 minuten kom ik weer thuis met ruim 25km op de teller. Zo langzamerhand begint de wijk ook te ontwaken...

Overigens heb ik ook een video ontvangen van de organisatie van de Trail de l'ardechois met een erg mooie sfeerimpressie van de loop begin mei. Ik heb mezelf overigens niet kunnen ontdekken.

Oetscher - etappe 2 (22km)

Van Oetscher - Etappe 2 (22 km)

Hiervoor moet je toch wel gek zijn om hardlopend over de Rauhe Kamm van 1500m naar de hoogste top op 1890m te klimmen. De snelsten moeten dat ongetwijfeld gedaan hebben wanneer je op hun tijd let (1:56). Ik wilde het toch maar niet te gek maken en heb hier dus gesnelwandeld.

Van Oetscher - Etappe 2 (22 km)

Maar even bij het begin beginnen. Vandaag is het droog, zowaar af en toe zonnig. Alleen om de bergtoppen hangen dikke wolken. De helicopter die voor de ORF gaat filmen verkent de boel boven even en het blijkt dat er op dat moment zon op de top is. Ja, ja...
Ik heb wel vaker meegemaakt dat er vanuit een helicopter gefilmd wordt maar eigenlijk ben ik daar niet zo blij mee. Het geeft altijd een hoop herrie tussen de bergen.

Van Oetscher - Etappe 2 (22 km)

Humor kennen ze hier wel. Deze man is van een grote groep lopers uit Lunz, hier uit de buurt. Vlak voordat we starten wordt er een lied gezongen dat ik verder niet kan horen/verstaan.

Direct na de start valt me op hoeveel lopers er als een speer vandoor gaan terwijl de eerste km's toch ook naar boven gaan. Het bevestigt mij weer dat aan zo'n loop voornamelijk echte berggeiten meedoen, die hier ervaring mee hebben. Dat wordt dus weer lekker de achterhoede. De eerste 6 km zijn dezelfde als gisteren en gaan in 36 minuten (200m omhoog). De stijfheid van gisteren is inmiddels uit de benen. Ineens moeten we rechtsaf en gaan we door een bos steil naar boven. Ai, nu voel ik toch wel dat ik gisteren ook al gelopen heb. Het pad slingert en slingert, ontelbare boomstronken, gladde stukken. Uiteindelijk stijgen we in 2km 500 meter, 25% dus!

Van Oetscher - Etappe 2 (22 km)

Wanneer ik het bos uit kom sta ik aan het begin van de Rauhe Kamm en zie ik de bui (of de wolk) al hangen. Dat wordt weinig uitzicht. Toch heeft het ook wel iets spannends en da's ook leuk!

Van Oetscher - Etappe 2 (22 km)

Het is echt een prachtig klauterpad naar de Otscher. 's Zomers doe ik dat wandelend bij mooi weer maar dit is echt bizar zo door de mist over een pad dat je helemaal niet kent met soms aan weerszijden een afgrond en met een wandelsnelheid die toch veel hoger ligt dan in de zomer. Ik begrijp nu ook dat aan deze loop geen massa's mensen meedoen. Je moet geen hoogtevrees hebben en wel de nodige ervaring! In het Frans zetten zetten de dan op de kaart "Passage delicat". De man hier op de foto is van de Bergrettungs Dienst op een punt waar je met kabels en klauterwerk naar boven moet. Leuk he?

Van Oetscher - Etappe 2 (22 km)

Op een bepaald punt staat een camera van de ORF en prompt loop ik verkeerd. Hoe ik het voor elkaar krijg weet ik niet, rechts van me staan (achteraf gezien) wel 5 merktekens maar ik loop rechtdoor op iets wat een pad lijkt. Op een gegeven moment kan ik echt niet verder en ga ik maar weer terug en vraag het camerateam waar ik naar toe moet. Het heeft me wel een viertal minuten gekost helaas (zie einde van dit bericht).
Het oversteken van een sneeuwveld in dikke mist is ook een aparte ervaring maar gelukkig is het pad goed te zien. Het is overigens wel zo koud dat ik hierboven een jasje heb aangetrokken!
(M'n Garmin zegt trouwens ineens "Abnormal powerdown" o.i.d.)

Van Oetscher - Etappe 2 (22 km)

De top van de Oetscher! En dan is het nu ook toepasselijk op vaderdag om de betekenis van Oetscher toe te lichten: het betekent eigenlijk de Vaderberg!
Hierna lijkt het een peuleschil om weer naar beneden te stormen maar niks is minder waar. Ik had zin om net als gisteren lekker snel naar beneden te gaan maar na drie schuivers ben ik toch maar veel langzamer gegaan. Wat is het geval? Het pad is bezaaid met keien en rotsen die spekglad na de regen van gisteren maar ook door de blubber van andere lopers en wandelaars.

Vanaf het Bergstation van de Oetscherlift worden de paden breed en kan ik de snelheid opvoeren. Na 3:04 kom ik over de finish. Tegen Herbert had ik nog gezegd wel onder de 3 uur te kunnen blijven....als ik niet verkeerd gelopen was.

Van Oetscher - Etappe 2 (22 km)

's Middags om 15:00 uur volgt een uitgebreide prijsuitreiking waarbij Herbert in zijn klasse (M60) 3e wordt en verbaasd de prijzen in ontvangst neemt. Leuk! Zelf krijg ik een handingevulde oorkonde. Zeker voor herhaling vatbaar, vooral de tweede dag maar dan bij mooi weer.

Oetscher - 1e etappe (50km)

Van Oetscher - etappe 1

Het geadviseerde tenue voor vandaag. Vanochtend vroeg regende het pijpestelen maar ook nu nog regent het stevig door. Gelukkig heb ik een waterdichte camera. Ik houd mijn outfit toch maar op een kort shirt en een korte tight. Verder natuurlijk trailschoenen, het kan wel eens glad zijn!

Van Oetscher - etappe 1

Er staan zo'n 75 lopers aan de start, inclusief de Staffel lopers. Stuk voor stuk lopers die wel gewend zijn in de bergen te lopen. Dat zal wel achterveld worden voor mij. Dat vind ik niet zo'n probleem, ik hoop hier ook nog wat te zien! Overigens krijg ik van verschillende lopers de vraag hoe ik in Nederland voor dit soort berglopen train: ... nou, eigenlijk niet. Nadat alle namen opgelezen zijn mogen we vertrekken.

Van Oetscher - etappe 1

Over de eerste 2,5 uur kan ik kort zijn: regen en nog eens regen. Op een gegeven moment ben ik helemaal doorweekt en heb ik geen droog stukje stof meer om de lens van de camera droog te maken.

Van Oetscher - etappe 1

We gaan eerst naar het noorden, naar de Vordere Tormauer. Je loopt hier over smalle rotsige, boomwortelige paadjes langs de de Erlauf en de Trefflingbach en hebt regelmatig uitzicht op prachtige watervallen! De klim uit deze diepte is heftig maar gelukkig niet al te lang.

Van Oetscher - etappe 1

Na 20 km komt Herbert me achterop lopen, blijkbaar ga ik niet zo snel want hij zou uren na mij binnenkomen zei hij. Hij dacht overigens ook dat ik veel jonger was (35) ;-) Maar dat dacht ik ook van hem (50), blijkt hij al 60 te zijn. Tot en met Oetschgraben lopen we regelmatig samen. Het is inmiddels droog geworden, dat geeft toch weer wat meer motivatie.

Van Oetscher - etappe 1

Vanaf Erlaufboden (30km) lopen we 10 km langs de Erlauf en later de Oetscherbach. Oetschgraben is een langerekt ravijn waar een wilde beek door heen stroomt. Het pad dat hier langs loopt bestaat uit plankieren, smalle rotsige paadjes, bruggetjes, trapjes, wandelaars enz. Dit komt mij even goed uit, ik merk dat m'n maag weer tot rust moet komen dus ga ik dit stuk maar stevig doorwandelen ook al kost dit me veel tijd.

Bij km 40 mogen we ineens steil naar boven het ravijn uitklimmen, van 700 naar 950 meter. Vervolgens een breed bosbouw weggetje om weer bij te komen. Dan de laatste klim naar 1280 meter, de Riffelsattel, waar ik gisteren ook al was. Ik heb m'n krachten weer helemaal hervonden en kan zowaar nog 3 lopers inhalen naar de top.

Van Oetscher - etappe 1

Na de Riffelsattel ga ik eerst wat voorzichtig naar beneden maar wanneer het lekker gaat dender ik lekker naar beneden. Een paar honderd meter voor me doemen 2 lopers op waarmee ik steeds stuivertje gewisseld heb. Nog ruim voor de finish spurt ik ze voorbij. Zonder enige klachten ga ik onder de finishboog door na 6 uur en 25 minuten. Na een klein half uur komt Herbert ook weer binnen, ietwat teleurgesteld dat het laatste stuk zo moeizaam ging.

Het was een genot hier te lopen, ik zou het nog eens over moeten doen bij zonnig weer! Morgen wordt wisselend bewolkt voorspeld, geen regen! We mogen dan de Oetscher zelf gaan beklimmen en ons er weer af storten naar de finish.

Klik op xc3xa9xc3xa9n van de linkjes onder de foto om alle foto's te zien.